احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫پاره کن,
[ سـربـازصـفـرهـا ]
‫یک!
[ قسمت دوم: «سیستم دوستی» ]
‫دو!
‫سه!
‫باور کن داستانم رو می‌دونه,
‫داری جو می‌دی,
‫- از کجا مطمئنـی؟ ‫- آخه یه‌جوری نگاهم کرد,
‫داشت با چشم‌هاش من رو می‌کُشت,
‫نشان چتربازی روی لباسش رو دیدی؟
‫اون یعنی طرف جزو ‫نیروی ویژه‌ی ارتش بوده,
‫اگه می‌خواست بُکشت، ‫تا الان مُرده بودی,
‫همیشه آدم رو قانع می‌کنی,
‫نَش! اسلواچک!
‫مک‌آفی! بومَن!
‫بیاین جلو,
‫تو نه,
‫تو,
‫این‌ها سرجوخه‌هاتون هستن,
‫مشکلی داشتین، مزاحم این‌ها بشین, ‫من حوصله‌تون رو ندارم,
‫اگه سرجوخه‌ها نتونن ‫به وظیفه‌شون عمل کنن
‫با یکی دیگه عوض می‌شن,
‫مفهومـه؟
‫بله، قربان!
‫پخش بشین!
‫می‌تونیم اینجا هوای ‫همدیگه رو داشته باشیم,
‫- به هم کمک کنیم, ‫- کمک تو رو نمی‌خوام,
‫توی زیست‌شناسی و ادبیات ‫انگلیسی هوات رو داشتم,
‫اینجا فقط تمرین فیزیکی نداریم‌ها,
‫اگه یه‌روز درباره‌ی جبهه‌ی ‫اقیانوس آرام آزمون بگیرن
‫و فرق بین ایوو جیما ‫و گوادال‌کانال رو ندونی چی؟
(دو جنگ بزرگ بین آمریکا و ژاپن در جنگ جهانی دوم)
‫فعلاً مراقب باش پس نیُفتی,
‫توی نبرد تن‌به‌تن، ‫کسی به کمک‌تون نمی‌آد,
‫چوب‌های مبارزه برای ‫شبیه‌سازی نبرد با تفنگ و تیغه هست,
‫قرمز همون تیغه‌ی تفنگ‌تونـه,
‫قرمز یعنی مرگ!
‫واسه همین کار اومدین اینجا,
‫اومدین که کُشتن یاد بگیرین,
‫حالا تیغه رو فرو کنین ‫به کله‌ی هم‌رزم‌تون!
‫بعداز من تکرار کنین!
‫«بُکش! بُکش! زمین با خون جون می‌گیره!»
‫بُکش, بُکش, زمین با خون جون می‌گیره,
‫زمین با خون جون می‌گیره؟
‫فکر کنم یه‌جور شعاره,
‫«خرج دانشگاهت رو دربیار»,
‫این یه شعاره,
‫این همون کلاس ورزشـه, ‫فقط دارن برای قتل آموزش می‌دن,
‫به کله‌ش بزن!
‫اینجا خونه‌ی خاله نیست,
‫بُکش!
‫نه، ببین, ‫دارن بازی می‌کنن,
‫داره خوش می‌گذره,
‫اگه خون‌وخون‌ریزی‌ش رو حذف کنی، آره,
‫من رو یاد برنامه‌ی ‫«گلادیاتورهای آمریکایی» می‌ندازه,
‫وای، شخصیت نیترو رو یادتـه؟
‫- آخ! ‫- کلاهت رو بذار,
‫رودریگز، این‌جور ‫کارها به کُشتنت می‌ده,
‫هر کار می‌کنم، تکرار کن, باشه؟
‫باشه,
‫دست‌ها رو بالاتر بگیر,
‫- محکم‌تر بزن, ‫- محکم‌تر بود دیگه,
‫یه‌کم زور بزن,
‫باشه,
‫عـورا!
‫- زودتر شروع کن! سریع بزن! ‫- چَشم، قربان!
‫سریع‌تر!
‫خب، کجاها خدمت کردی؟
‫نیکاراگوئه رفتی یا آسیای شرقی؟
‫هرجا که کشورم من رو فرستاده,
‫محرمانه‌ست, گرفتم,
‫من هم می‌خوام وارد ‫نیروی ویژه‌ی ارتش بشم,
‫صبح به‌خیر، خانم,
‫سلام، آقایون,
‫روز خوبی برای مبارزه‌ست,
‫بل، خانم,
‫آزاد,
‫نیروی ویژه حداقل یه خوبی داره,
‫تنها مجموعه توی جزیره‌ی ‫پاریس که فرمانده‌ش زنـه,
‫باورم نمی‌شه,
‫همیشه یه عوضی هست ‫که می‌خواد سیستم رو عوض کنه,
‫چرا ما باید این وسط پاره بشیم؟
‫فرمانده فاهاردو بلده ‫اوضاع رو ثابت نگه داره,
‫مهم همینـه,
‫دودول من رو که راست نگه داشته,
‫- هیچ گُهی نیست! ‫- بزنش!
‫بُکش!
‫دُکی!
‫ببرش,
‫کجا می‌برنش؟
‫اول درمونگاه و بعدش گردان مجروحان,
‫دعا کن اونجا نیُفتی, ‫جهنمـه,
‫- بُکش! ‫- سعی کن آسیب نبینی,
‫عشق برادرانه‌تون رو نشون بدین! یالا!
‫برام دعا کن,
‫جان,
‫- جان, ‫- چیـه، کودی؟
‫می‌ترسم,
‫خب بیا,
‫می‌خاره، لاشی؟
‫برش دار! ‫آره، ناکارش کن!
‫بُکش!
‫نفرات بعدی! سریع!
‫- چی؟ ‫- این‌طوری با من مبارزه می‌کنی,
‫اگه اونجا وایستی، باید ‫با آیوان دراگو مبارزه کنی,
‫تِیلور و مور، بیاین وسط!
‫آفرین، بیاین,
‫می‌گم,,, جات رو با من عوض می‌کنی؟
‫چرا؟ ‫چی به من می‌رسه؟
‫خب چی می‌خوای؟
‫شاید یه‌روز ازت ‫خواستم برام یه کاری کنی,
‫باشه, مشکلی نیست,
‫می‌خوام دندون‌هاتون ‫از دهن بپره بیرون,
‫برو وسط، آش‌خور!
‫منتظر چی‌ای؟
‫چه مرگتـه؟
‫داستان بنده‌خدا چیـه؟
‫لازمـه چیزی ازش بدونم؟ ‫اسنادش کلاً محرمانه‌ست,
‫چیزهایی که ازش خوندم، خوب بوده,
‫آخرین دوره‌ش توی جزیره‌ی ‫گوآم بوده, چرا انتقالی گرفته؟
‫تا حالا توی گوآم خدمت کردی؟
‫طرف سه‌بار لوح تقدیر دلاوری گرفته ‫و یه ستاره‌ی نقره‌ای داره,
‫- کارکُشته‌ست, ‫- عجب,
‫سربازهای نیروی ویژه ‫همیشه همین طوری‌ان,
‫نگران نباش، سرگروهبان, ‫با هم کنار می‌آین,
‫- بُکش! ‫- بیاین وسط، چُلاق‌ها!
‫زود باش!
‫- بُکش! ‫- صبر کنین!
‫- همین‌قدر بارتـه؟ ‫- نه، قربان!
‫- می‌خوای سرجوخه بمونی؟ ‫- بله، قربان!
‫پس ثابت کن!
‫کسی بهتون رحم نمی‌کنه!
‫نقطه‌ضعفی در کار نیست! ‫مفهومـه؟
‫بله، قربان!
‫بُکش!
‫- بُکش! ‫- داری نوازش می‌کنی؟
‫یکی‌تون قراره با کفن برگرده خونه, ‫کدوم یکی‌تون می‌ره؟
‫حالا اَره‌برقی رو راه بنداز و پاره کن!
‫آره!
‫- بُکشش! ‫- بزن!
‫- بُکشش! ‫- شرمنده,
‫- کون شرو پاره کن! ‫- بنازم!
‫همینـه!
‫عــورا!
‫آره!
‫- سریع باشین، دول‌موشی‌ها! ‫- چیزیت نشد؟
‫یه‌هو چت شد؟ ‫من رو فرستادی یه شهر دیگه,
‫مجبور بودم,
‫خودت دیدی دیگه, ‫سالیوان توی حلقم بود,
‫مک‌آفی، فوراً بیا اتاق وظیفه,
‫راه بیُفت، ویلسون!
‫رفیقت حسابی حالت رو گرفت,
‫بَدجور زدت,
‫- این‌قدر شل‌ووِل نباش! ‫- نه بابا,,, چیز خاصی نبود,
‫رِی کلاً,,, مدلش همینـه,
‫- با همدیگه عضو شدین؟ ‫- آره,
‫پس اولین اشتباهت همین بوده,
‫سیستم دوستی یه دروغـه که ‫مجبورت کنن باهاشون بیای ثبت‌نام,
‫وقتی خرش از پُل گذشت، ‫دیگه هرکی به فکر خودشـه,
‫نه بابا,,, رِی هوام رو داره,
‫راستی,,,
‫داستان تو چیـه؟ ‫مادرزادی این‌قدر کاردرست و قوی بودی؟
‫نه، داداش, ‫من جزو نیروی ذخیره‌ام,
‫خدمتم تموم بشه، ‫برمی‌گردم دانشگاه هاوارد,
‫فقط باید توی سابقه‌م اسم ارتش باشه,
‫آها، دانشگاه, ‫خیلی هم عالی,
‫ایول,
‫عع,,,
‫ت,,, دوست‌دختری چیزی هم داری,,,
‫سرجوخه‌ها، ‫سریع بیاین توی اتاق وظیفه!
‫راه بیُفتین!
‫به صف بشین، گوساله‌ها!
‫ظاهراً یه‌عده به شما ‫اُسگل‌ها اهمیت می‌دن,
‫به چی نگاه می‌کنی، گوسفند؟
‫قربان، منتظر یه نامه ‫ازطرف همسرم هستم,
‫که چی بشه؟ بشینی باهاش جق بزنی؟
‫زنت الان زیر داداشت,,,
‫پسرخاله‌ت و سگت داره پاره می‌شه!
‫حالا بخواب واسه‌م شنا برو
‫و دیگه بهم زل نزن تا من بگم بسـه!
‫چَشم، قربان!
‫بومن!
‫بمیرم براتون,
‫می‌تونین به هم اسباب‌بازی قرض بدین ‫و با هم دکتربازی کنین,
‫قربان، من زودتر عضو شـ
‫ناله‌های برادرانه‌ت به تخمم هم نیست!
‫از دید من، هر دوتاتون یه‌نفریـن!
‫از این به بعد، با هم می‌رینین ‫و با هم می‌رین حموم!
‫همه‌چی با هم, ‫شیرفهم شد؟
‫- بله، قربان! ‫- بله، قربان!
‫حالا کدوم یکی از ‫شما کسخل‌ها اسمش «جان»ـه؟
‫من، قربان!
‫ظاهراً مامانی تو رو ‫بیشتر دوست داره,
‫بسـه، کسخل!
‫هَریس، از سوزان خبری نشد؟
‫مطمئنـم واسه هر دومون نوشته,
‫تو نامه نداری، رامیرز، ‫چون هیشکی دوستت نداره,
‫می‌شه خفه شدی؟ ‫می‌شه خفـ
‫تو رو خدا بس کن، روت!
‫اسم خدا رو الکی به زبون نیار!
‫کفش‌هات رو بپوش, ‫شیش کیلومتر می‌ریم,
‫- من هم می‌آم, ‫- زر نزن,
‫نظر تو چیـه، کودی؟
‫جان لیاقت یه فرصت داره؟
‫نه، قربان,
‫خودت به این خیکی بگو,
‫لیاقت نداری,
‫- نیتان! ‫- نامه نداشتی؟
‫نه بابا, خونواده‌ی من ‫اهل نامه‌نوشتن نیستن,
‫- مارتینز! ‫- راستی,,,
‫رِی هنوز اونجاست؟
‫- آره, ‫- لوپز!
‫سالیوان داره باهاش حرف می‌زنه,
‫من می‌رم حموم, ‫می‌آی؟
‫- عع,,, آره، اونجا می‌بینمت, ‫- تیلور!
‫چی شده؟
‫خب، ویلسون,
‫کوپ!
‫سرباز کوپ طبق دستور آماده‌ی گزارشـه!
‫کدوم گوری بودی؟ ‫بیا داخل!
‫همینـه؟
‫نِی قلیونـه,
‫سعی کن یه‌کم ماهیچه بسازی، ‫وگرنه باید سهمیه‌ی غذات رو دوبرابر کنی,
‫- مفهومـه؟ ‫- بله، قربان!
‫تو دفتردار منـی، فهمیدی؟
‫سوابق، مدارک و هرچی ‫می‌خوایم، یادداشت می‌کنی,
‫هروقت کسی گفت «گزارش»، ‫سریع می‌آی اینجا و دُم تکون می‌دی,
‫بله، قربان!
‫شیفت نگهبانی شب رو بنویس,
‫شیفت‌های یک‌ساعته ‫از خاموشی شب تا بیدارباش,
‫همه باید شیفت وایستن، حتی خودت, ‫فکر نکنی خبریـه,
‫گوش‌هات رو بگیر و کارِت رو بکن,
‫چَشم، قربان!
‫از کی‌ها خوشت نیومد، گروهبان؟
‫اون پسره اوچوئا خیلی مشتاقـه,
‫و هیکس هم زیادی کسخلـه,
‫تو چی، گروهبان؟
‫همه‌شون بدون استثنا ‫بی‌عرضه‌ان، سرگروهبان,
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫به‌سمت تخت‌خواب!
‫آماده‌ی خواب!
‫آماده‌ی خواب، قربان!
‫آماده؟ دراز بکشین!
‫تنظیم کنین!
‫آماده؟
‫بخوابین!
‫شب به‌خیر، گردان ۲۰۳۲,
‫شب به‌خیر، قربان!
‫خفه شین, ‫الان خوابـین,
‫آهای، رِی,
‫آهای,
‫کَم، ساعت چنده؟
‫۳ بامداد, ‫نوبت نگهبانی توئـه,
‫شیفت‌مون رو پشت‌سرهم ‫گذاشتم که بتونیم حرف بزنیم,
‫چی‌کار کردی؟
‫آره، از امروز دفتردار شدم,
‫حالا قضیـه چیـه؟ ‫سالیوان چی گفت؟
‫فقط نترسی‌ها,
‫گفتن دیگه نباید باهات حرف بزنم,
‫چی؟
‫چرا؟ پس سیستم دوستی چی می‌شه؟
‫سالیوان گفت هر کمکی بهت کنم، ‫اوضاع رو واسه هر دومون سخت می‌کنه,
‫- خیلی سخت, ‫- دیدی گفتم می‌دونه!
‫- مطئنـم از من خبر داره, ‫- هیس! آروم باش,
‫گفتی اینجا بمونم که کنار هم باشیم,
‫- می‌دونم, ‫- پس سیستم دوستی الکی بود,
‫و رفاقت‌مون تموم شد,
‫- من هم قراره تنها بشم, ‫- کَم، گوش کن,
‫سالیوان بَد نمی‌گه,
‫اگه بهت آسون بگیرم، ‫در طولانی‌مدت به ضرر هر دومونـه,
‫طولانی‌مدت؟ ‫من نگران امروزم,
‫نگران نباش, ‫چیزیت نمی‌شه,
‫ببین، تو هنوز بهترین رفیقمـی, ‫ولی مجبورم یه حرف مربی‌ها گوش بدم,
‫سالیوان می‌گه شاید ‫بتونم سرباز نمونه بشم,
‫یعنی بهترین عضو گردان,
‫برای این کار باید سرجوخه بمونم,
‫پس قضیه اینـه,
‫نه,
‫نه، منظورم اینـه که,,
‫باباهم هم توی خدمتش
‫سرباز نمونه شد,
‫می‌دونی این اتفاق ‫چه ارزشی برام داره؟
‫حداقل این‌طوری ‫باعث می‌شه بهم افتخار کنه,
‫آره, ‫نمی‌خوام مانع موفقیتت بشم,
‫من هم می‌خوام ‫سرجوخه و بهترین سرباز بشی,
‫- سرباز نمونه* ‫- حالا هرچی,
‫ولی من هم می‌خوام زندگی کنم,
‫قرار بود تا آخرش پشت هم باشیم,
‫الان هم پشت همـیم,
‫ولی هرکدوم به‌تنهایی,
‫یک، دو، سه، چهار,,,
‫- بجنبین، خانم‌ها! ‫- شیش، هفت، هشت، نُه,,,
‫- چطوری، کیسه‌بوکس؟ چه کتکی خوردی, ‫- درست صحبت کن,
‫آروم باش، داداش, ‫ازت تعریف کردم,
‫فقط سعی کن دفعه‌ی بعدی ‫حریف بهتری انتخاب کنی,
‫نه اون اُسگلی که با خودت آوردی ‫تا خودت بهتر به چشم بیای,
‫این اطراف مَرد دیگه‌ای نمی‌بینم,
‫حالا دقیقاً چجور رفیقی هستین؟
‫فاعل و مفعول بودین؟
‫سکات باشین!
‫نامه نداشتی؟
‫من از خانومم نامه گرفتم,
‫اون روز رفته برقصه، ولی دی‌جی ‫همه‌ش آهنگ مدونا گذاشته
‫ولی اون از آهنگ‌های ‫ویتنی خوشش می‌آد,
‫ولی می‌دونی بیشتر از همه ‫منتظر چی‌ام، داداش؟
‫منتظر نامه‌ای هستم
‫که توش بگه دارم بابا می‌شم,
‫آخه مطمئنـم قبل‌از اومدنم ‫به اینجا، بچه‌دار شدیم,
‫و هیشکی قرار نیست ‫در آینده با بچه‌م دربیُفته,
‫چون باباش افسر ارتشـه,
‫تو بچه دوست داری؟
‫یه‌کم استراحت کنم,
‫چطوری، مو؟
‫دیروز ترکوندی,
‫- تو نامه نداشتی؟ ‫- بدویین، اُسگل‌ها!
‫تکون بخورین!
‫چطوری؟
‫خیلی خوش‌شانسـی که با رفیقت اومدی,
‫آره، خیلی خوش‌شانسـم,
‫ولی خیلی ضایعـه که داداشت ‫باهات اون‌طوری رفتار می‌کنه,
‫فقط به‌خاطر اون عضو نشدم,
‫می‌خواستم یه حرکتی بزنم,
‫می‌گیرم چی می‌گی,
‫آدم رفیق می‌خواد چی‌کار؟
‫می‌گم,,, درازنشست رو ‫با هم انجام بدیم؟
‫خیکی! ‫چرا پیش داداشت نیستی؟
‫اون خیلی سریعـه، قربان!
‫حالا چی‌کار کنیم، سیب‌زمینی؟
‫تکون بده لامصب رو! ‫زود باش!
‫به این می‌گن «غلبه بر بی‌عدالتی»!
‫حالا جوخه‌هامون ‫نابرابر شدن، جناب مربی,
‫باید چی‌کار کنیم، جناب مربی؟
‫تو!
‫برو جوخه‌ی چهارم! سریع!
‫بدو! بدو!
‫سریع‌تر! سریع‌تر!
‫تکون بده! زود باش!
‫موازی با صف! ‫هیکل بی‌ریختت رو تنظیم کن!
‫سرجوخه، اگه این‌ها خراب کنن، ‫تقصیر توئـه,
‫کونت پاره‌ست! ‫فهمیدی؟
‫بله، قربان!
‫هشت، نُه، دَه,,,
‫پخش بشین! سریع!
‫کون‌ها رو تکون بدین! زود باشین!
‫سریع! سریع!
‫آخرین آموزش این هفته ‫عبور از موانع هست,
‫توی دو روز آینده,,,
‫باید استاد عبور از موانع من بشین,
‫پات رو بلند کن!
‫پات رو ببر بالا! ‫به جوخه‌ت روحیه بده!
‫یا می‌ری یا خودم ‫پرتت می‌کنم اون‌طرفِ مانع,
‫یه‌مُشت گوساله اومدن توی ارتش!
‫- ارتباط چشمی ممنوع! ‫- بله، قربان!
‫- حواست به جوخه‌ی خودت باشه! ‫- چَشم، قربان!
‫هر دول‌موشی دیگه‌ای ‫راحت از این بالا می‌ره,
‫راه برو، اُسگل,
‫زود باش! سریع‌تر!
‫چرا اسم من رو برای نگهبانی نوشتی؟
‫من,,,
‫- سریع برش دار, ‫- نگهبانی واسه همه‌ست، حاجی,
‫اولین و آخرین هشدار بود,
‫زود باشین، خانوم‌ها!
‫هسته‌ی خرما چی می‌گه؟
‫اِشکال نداره,
‫حواست به اسلواچک باشه, ‫دنبال رفیقتـه,
‫شنیدی؟
‫می‌خوای چی‌کار کنم؟
‫مگه داداشی نبودین؟
‫وظیفه‌م چیز دیگه‌ست,
‫- چراغ‌ها داره خاموش می‌شه، خانوم‌ها! ‫- اینچا چه گُهی می‌خوری؟
‫بذار یه بار توی زندگی‌م تنها باشم,
‫من هم می‌تونم,
‫مطمئنـی؟
‫هرروز قبل‌از رسیدن بابا زورت می‌اومد
‫حتی پیاده‌رویِ روزانه رو انجام بدی,
‫حالا می‌خوای تفنگدار بشی؟
‫آخر برات دردسر می‌شه، داداش,
‫کل زندگی‌م همین بوده,
‫- اهل محل یه جوک برامون ساخته بودن, ‫- خفه شو، کودی,
‫هیشکی باورش نمی‌شد ما دوقلویـیم, ‫می‌دونی چرا؟
‫آخه نگاهش کن,
‫می‌گم خفه شو,
‫بابام به مردم می‌گفت ‫ما دراصل سه‌قلو بودیم
‫ولی جان قُل دیگه رو خورد,
‫خیلی لاشی‌ای، کودی,
‫عین داداشت خیکی و تنبلـی!
‫- چی شده؟ ‫- خودت خوب می‌دونی، جان,
‫این هفته سه کیلو اضافه کردی
‫و بابا صورتم رو نقاشی کرد,
‫هفته‌ی بعدی بیشتر تلاش می‌کنم,
‫دیگه نمی‌خوام مسئول توی خیکی باشم,
‫تا جایی که می‌شه، ‫می‌خوام ازت دور باشم,
‫از ته دلت نمی‌گی,
‫این‌ها حرف‌های باباست,
‫کاش اصلاً داداش نداشتم,
‫کودی,
‫دو دیقه دیگه خاموشیـه، خانوم‌ها!
‫هربار یکی از شما اُسگل‌ها بگوزه
‫همه‌تون یک‌صدا ‫می‌گین «نیروی دریایی»!
‫نیروی دریایی!
‫درود بر شما!
‫کی قلاده‌ی سگم رو باز کرده؟
‫قربان، لطفاً اجازه بدین ‫تنهایی کارم رو بکنم,
‫قربان، لطفاً به من هم اجـ
‫گُه نخورین، بُزمجه‌ها!
‫شما یه‌نفریـن, فهمیدین؟
‫دوقلوهای به‌هم‌چسبیده‌ایـن
‫که قلب و معده و همه‌جاشون یکیـه,
‫حالا دوتایی برین توی تخت!
‫بدو، اُسگل!
‫بخوابین!
‫مثل توی رحم، همدیگه رو بغل کنین,
‫وقتی می‌گم هر دو یکی هستین
‫یعنی هر دو یکی هستین!
‫بیا ببینم، خیکی, ‫تکون نخور,
‫حالا همدیگه رو بغل کنین، گوگولی‌ها,
‫خاموشیـه، خانم‌ها!
‫چی شده؟
‫وقت جبران لطفـه,
‫شیفت نگهبانی‌م با توئـه,
‫شبت به‌خیر، عزیزم,
‫آهای,
‫معذرت,,, منـم,,,
‫نوبت توئـه,
‫بهت چی گفتم؟
‫یه‌بار دیگه بیدارم کنی، ‫می‌کُشمت، بچه‌کونی,
‫پیست! کوپ!
‫شاش دارم,
‫عع,,, خب,,,
‫- می‌خوای بازت کنم؟ ‫- نه,,,
‫اگه هاویت ما رو ببینه، بَدتر می‌شه,
‫خیلی خوب,
‫الان چی‌کار کنم؟
‫ای وای, دیگه خدمتکارشون هم شدی؟
‫بس نیست این‌قدر تحقیر شدی؟
‫دمت گرم,
‫بی‌زحمت سطل رو نگه می‌داری؟
‫حتماً,
‫دمت گرم، داداش,
‫شرمنده‌تـم,
‫عیب نداره,
‫درست نیست این‌طوری باهات رفتار بشه,
‫توی خونه هم همین‌طوریـه,
‫اوضاع تو هم تعریفی نداره,
‫بالاخره درست می‌شه,
‫آخه چجوری؟
‫باید بهشون ثابت کنی,
‫مک‌کینن هم گفت,,,
‫«کسی به کمک‌تون نمی‌آد»,
‫باید به همه نشون بدم که بلدم,
‫فردا توی گذر از موانع
‫بهش حالی می‌کنم,
‫من تمومـم,
‫ممنون,
‫اگه,,,
‫اگه اوضاع درست نشه چی؟
‫شاید همین‌طوری بمونه,
‫من نباید این‌طوری فکر کنم,
‫ما هم همین‌طور,
‫چی از جونم می‌خوای؟
‫اسلواچک رو بیدار کن,
‫دردسر می‌شه,
‫- بهم گوش کن, ‫- ولم کن,
‫قرار نیست رِی تا ابد مراقبت باشه,
‫- خودم می‌دونم, ‫- بیدارش کن!
‫پاره‌م می‌کنه,
‫اونی که اونجا خوابـه، ‫ترکیبی از زورگوهاییـه که
‫ما رو کتک زدن، تحقیر کردن، ‫غذامون رو کش رفتن,,,
‫یا کله‌مون رو توی چاه توالت کردن,
‫اگه الان جلوش واینستی
‫کارِت تمومـه,
‫مگه نیومدی اینجا که عوض بشی؟
‫این چیـه؟
‫می‌کُشمت!
‫ولش کن!
‫نوبت تو هم می‌رسه، کُسکش!
‫اینجا چه خبره؟
‫لاشی!
‫بسـه دیگه!
‫همه برین توی چاله! همین‌الان!
‫خوابم رو ازم گرفتین, ‫خواب‌تون رو می‌گیرم,
‫کل شب رو با همـیم,
‫پس با کک‌های شنی حال کنین,
‫چی شده؟
‫دفتردارمون روی بچه‌لهستانی ‫سطل شاش خالی کرده,
‫فلفل نبین چه ریزه,
‫اینجا دبیرستان نیست!
‫- ما یه خونواده‌ی بزرگیـم, ‫- باورم نمی‌شه همچین کاری کردی,
‫خیلی خفن بود,
‫متشکل از افکار مختلف,,,
‫و نژاد و ملیت مختلف,
‫ولی حالا قصد جونم رو داره,
‫عــورا!
‫امروز کل مسیر موانع رو طی می‌کنین,
‫کل هفته برای امروز تمرین کردین,
‫وقتی به بالای طناب رسیدین
‫دست‌تون رو می‌زنین ‫و کلمه‌ی موردعلاقه‌م رو می‌گین,
‫- چه کلمه‌ای بود؟ ‫- بُکش!
‫پخش بشین!
‫روز موعوده، بچه‌خوشگل‌ها!
‫حواس‌ها جمع باشه! ‫برین توی صف!
‫اینجا خاله‌بازی نمی‌کنیم!
‫هر ۱۵ ثانیه، جفت‌جفت شروع می‌کنین,
‫رد شو دیگه، اُسگل,
‫سریع‌تر!
‫برو بالا!
‫بدن بی‌ریختت رو از روی میله رد کن!
‫ببینیم کدوم داداش برنده می‌شه,
‫جفت بعدی؟
‫برو بالا! برو!
‫میله‌م رو نشکنی!
‫آفرین، فشار بیار,
‫بدو، خیکی!
‫بعدی, ‫سریع باشین,
‫آفرین,
‫زود باشین!
‫بدو! بدو!
‫بدو، سیب‌زمینی!
‫سرت با کونت بازی می‌کنه! ‫بدو دیگه!
‫این‌طوری توی جنگ زنده نمی‌مونی,
‫اون کون خشکت رو تکون بده!
‫بدو!
‫برو!
‫نهایت سرعتت همینـه؟
‫زود باشین! زور بزنین!
‫سریع‌تر!
‫دارین چرت می‌زنین؟ ‫راه بیُفتین!
‫بُکش!
‫جوری بدویین انگار جون‌تون در خطره!
‫بپر اون‌طرف! سریع باش!
‫بُکش!
‫گفتم که لاغر کن!
‫هنوز تموم نشده,
‫بُکش!
‫- آفرین! ‫- ایول، کامِرون!
‫بنازم! باریکلا!
‫آفرین!
‫بُکش! ایولا!
‫ای وای!
‫جان!
‫جان؟
‫حلقه درست کنین ‫و روتون رو برگردونین! فوراً!
‫گزارش بده!
‫دُکی، برانکارد بیار!
‫روت رو برگردون، سرباز,
‫تکون نخور, همین‌جا بمون,
‫تکون نخور، سرباز,
‫چیزی نیست, ‫من رو ببین,
‫حلقه درست کنین, ‫پاهاش رو گرفتم,
‫سرباز زخمی جزو جوخه‌ی تو بود؟
‫قربان، اون سرباز,,,
‫ناامیدم کردی! ناامید! ناامید! ناامید!
‫افرادت رو برای این ‫مأموریت آماده نکردی,
‫حواست کجا بود، سرباز؟
‫دیگه سرجوخه‌ی من نیستی,
‫تو,,, مسیر موانع رو ‫با زمان خوبی گذروندی,
‫سرجوخه‌ی جدیدم تویـی,
‫همه برن حموم!
‫- چی؟ ‫- زود باشین! امروز سرمون شلوغـه!
‫تکون بخورین، سربازها!
‫رِی، شرمنده‌ام, ‫اصلاً نمی‌خواستم,,,
‫داره عالی پیش می‌ره,
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی