احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫امروز یکی از دخترانم رو ‫به یکی از پسرانت پیشنهاد میدم
‫- نباید چنین چیزی رو قبول کنی ‫- زندگی من همینه، داوود
‫همین مونده که بیافتی دنبال ‫یه پسر چوپان
‫اگه عضوی از این خونواده بشم، ‫خون و خونریزی نمیشه
‫یه کلمه هم حرف نمی‌زنی
‫تو مادر غول‌هایی
‫- بهشون چه پیشنهادی میدی؟ ‫- انتقام
‫شیر رو بکش
‫خاندان ما بهم ملحق نمیشن
‫شائول، بیا صبح در موردش حرف بزنیم
‫منو آروم نکن، زن!
‫از خونه‌م برو بیرون!
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫همه چی در روزهای ‫شورش بزرگ شروع شد
‫وقتی فرشتگان بهشت به دنبال ‫تاج و تخت ابدی بودن,,,
‫برای جنگ به پا خاستن ‫ولی شکست خوردن و تبعید شدن
‫این فرشته‌ها به زمین سقوط کردن
‫توسط خدا طرد شدن یا وظیفه مراقبت ‫از فرزندان آدم بهشون محول شد
‫کاملا مشخص نیست
‫با اینکه برخی میگن این فقط ‫یه افسانه‌س، بقیه میگن حقیقت داره
‫داستانی که نسل به نسل نقل شد
‫دخترانی زیبا و خیره‌کننده از ‫انسان‌ها متولد شدن,,,
‫که تصویری از خداوند بودن
‫برخی از فرشتگان اونا رو دیدن و ‫وجودشون سرشار از نیاز و اشتیاق شد
‫و رهبرشون، شمیازا، به بقیه گفت,,,
‫بیاین از میان دختران ‫انسان‌ها همسرانی برگزینیم,,,
‫و بیاین برای خودمون ‫بچه‌هایی بوجود بیاریم
‫و بنابراین این اتفاق روی داد
‫و از این پیوند چیزی به ‫غیر از فرزندان آدم شکل گرفت
‫غول‌ها، که از یه پیوند ممنوعه زاده شده بودن
‫انسان‌هایی برجسته و بسیار توانا، ‫که به مانند خدایان در روی زمین راه می‌رفتن
‫ولی خداوند فرشتگان رو به خاطر ‫گناهان‌شون مجازات کرد,,,
‫و اونا رو به تاریکی ابدی تبعید کرد,,,
‫تا هیچوقت دیگه پای روی زمین نذارن
‫تنها چیزی که موند فرزندان ‫شورش‌شون بود,,,
‫که انسان‌ها ازشون می‌ترسیدن ‫و شکارشون می‌کردن
‫شما هم از اونایید، فرزندانم
‫شما آخرین نفیلیم هستین
‫اگه تمام چیزهایی که میگی ‫درست باشه,,,
‫اونوقت چرا هنوز توی ‫این غار قایم شدیم؟
‫[شهر جت] ‫[قلمروی فلسطی]
‫باز چی شده، آخیش؟ ‫خسته شدم از بس احضارم کردی,,,
‫تا یه مشت افسانه و داستان تحویلم بدی
‫واقعی هستن, دیدمشون
‫به پدرت ایمان داشتم ‫و به تو هم ایمان دارم
‫خودت که می‌دونی
‫ولی پنج ارتش تنها ‫در صورتی متحد میشن,,,
‫که با چشمهای خودشون ‫بتونن این قدرت بزرگ رو ببینن
‫نه اینکه افسانه و اسطوره باشه
‫صدا رو می‌شنوی؟
‫می‌خوای قدرتم رو ببینی
‫الان میاد دم دروازه من ‫و جلوی پاهام زانو می‌زنه
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫هفته‌های زیادی گذشته, ‫ترسیدم که نیای
‫اگه به خاطر پسرم نبود، نمی‌اومدم
‫لطفا، بذارین خدمتکارانم ‫به شما رسیدگی کنن
‫هر چی میل دارین بگین
‫مرد بزرگ، یه چیز جالب دارم ‫که می‌دونم دوست داری ببینی
‫به بقیه پادشاهان بگو در ‫دره ایلاه جمع بشن
‫اونجا با ارتشم و غول‌هام ‫میام دیدن‌تون
‫دیگه وقتشه
‫«خاندان داوود»
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫میخال
‫چی کار می‌کنی؟
‫سعی دارم آینده‌ایی رو ببینم ‫که نمیشه دیدش
‫شبیه مادر مرموز حرف می‌زنی
‫گاهی این کاخ این حس رو میده که,,,
‫اوهوم
‫بارها پیش میاد که می‌بینم ‫روی دیوارها نشستم و به افق نگاه می‌کنم,,,
‫فقط به امید اینکه برای آخرین ‫بار برادرمون، اشبعل رو ببینم,,,
‫ولی اونو گم کردم، و خودمو هم همینطور
‫متاسفم که پدر جلوی ازدواجت رو گرفت
‫نه
‫کاربرد ما اینه که خدمتکاران ‫وظیفه‌شناس پادشاه باشیم,,,
‫مهم نیست چقدر ناجور و نامعقول بشه
‫خوشبختی و اراده آزاد ‫چیزی به جز یه توهم نیستن
‫بعدش تو هم هستی
‫ملاقات‌های کوچولو و مرموزت
‫در موردش کمتر از ‫بیماری پدر در کاخ حرف زدن
‫داری عاشق میشی؟
‫ها؟
‫نه
‫شدم
‫عاشق شدم, و حالا درگیرم
‫- از دست قلب پاک و معصومت ‫- در مقایسه با قلب پژمرده تو
‫اینقدر طفره نرو
‫چرا اینقدر خسته‌ای؟
‫مادر چیزهایی بهم گفت که نمی‌دونستم ‫و حالا یه جنبه دیگه ازش رو می‌بینم
‫یه رعیته و هرگز ‫اجازه نداری باهاش ازدواج کنی
‫بالاخره یاد می‌گیری
‫ما مثل نردبونی هستیم که مردها ‫ازمون بالا میرن تا به آرزوهاشون برسن,,,
‫و هر چی زودتر قبولش کنی,,,
‫جای پاهاشون کمتر دردناک میشه
‫خداوند موهبت خیلی زیبایی بهت داده
‫ممنونم، پادشاه من
‫بهت غبطه می‌خورم
‫به زندگی که توی خونه داشتی، ‫به پاکی و صمیمیتش
‫مراقب گله و مزرعه‌ت بودی
‫دلم براش تنگ شده
‫در مزرعه بزرگ شدین؟
‫پادشاه که به دنیا نیومدم, ‫پادشاه شدم
‫درست مثل تو، مراقب حیوانات بودم
‫فقط من مراقب الاغ‌ها بودم
‫موجودات لجوجی هستن، ‫خیلی لجوج‌تر از گوسفندها
‫ولی گمونم برای رهبری ‫انسانها تمرین خوبی بود
‫پس میگین انسانها مثل الاغ‌هان
‫گاهی بدترن
‫از چوپانی به پادشاهی
‫هر چیزی ممکنه
‫می‌تونی هر چیزی بشی، ‫مهم نیست از کجا شروع کنی
‫و اجازه نده سخنان هر آدمی ‫تو رو از سرنوشتت دور کنه
‫سرنوشت توئه
‫محکم بهش بچسب
‫یه ملاقاتی, چقدر عالی
‫هیچوقت اینجا نبودم
‫اگه ملکه بفهمه,,,
‫از الان تا ابد رازدار همدیگه هستیم
‫حالا می‌تونی بری
‫نترس، روبن
‫کزیا خیلی حرفهای قشنگی ازت برام گفته
‫اینکه چقدر باهوشی، چقدر ‫خوب گوش میدی,,,
‫و اینکه یه شب با پادشاه بودی
‫یه شب ویژه
‫در میدان نبرد، وقتی ‫یه مرد به ملاقات شاه رفته
‫- سموئیل؟ ‫- بله, سموئیل, اون چی گفت؟
‫آخرش اونا رو می‌کشی؟
‫حیوانات رو, قربانی‌شون می‌کنی؟
‫من که پیشگو نیستم، روبن
‫پس چرا بهشون آسیب می‌زنی؟
‫چرا؟
‫چون می‌تونم ازشون یاد بگیرم
‫یه چیزهایی درونشون هست ‫که دوست دارم در موردشون بدونم
‫تا حال یه قلب رو از نزدیک دیدی؟
‫ها؟
‫نه؟ دوست داری ببینی؟
‫پس بهم بگو چی شنیدی ‫و در عوض,,,
‫خیلی چیزهای قشنگ رو بهت نشون میدم
‫خیلی صداشون بلند بود ‫و پادشاه گریه کرد
‫و بعد خداوند یکی دیگه رو ‫به عنوان پادشاه انتخاب کرد
‫خداوند یه مملکت رو ازت گرفته
‫اون چیز بود,,,
‫- تدهین شده؟ ‫- تدهین شده
‫ممنونم، روبن
‫شکل دادن به فلزات رو اولین بار ‫خدایان به انسان یاد دادن,,,
‫و در پایان آخرین عصر بزرگ، ‫رازهای هنرهای مرموز از میان رفت
‫در کنار بسیاری از عناصر ‫ارزشمند که نیاز بهشون زیاد بود
‫برنز, فلز
‫و اراده شکل دادن بهش
‫زره کامل
‫آسمانی, بهترین آهنگر مایسنیایی ساخته‌ش
‫نظیرش وجود نداره
‫بله
‫این خوبه
‫هی، ببین
‫می‌خوای مبارزه کنی؟
‫می‌خواین بازی کنین؟
‫نگران نباش, بهش آسیب نمی‌زنن
‫نمی‌تونم بگم اون بهشون آسیب نمی‌زنه
‫کی می‌خواد بجنگه؟
‫بیا!
‫کجا میرین؟ برگردین!
‫باهام متحد شو, در پیروزی کمکم کن
‫تو و پسرانت مثل پادشاهان زندگی می‌کنین
‫پادشاهان؟
‫اونا همین الانشم خدا هستن
‫تو مهره‌ها رو روی نقشه حرکت میدی
‫سر این بحث می‌کنین و می‌جنگین ‫که کدوم سرزمین مال کیه، کدوم خدا قوی‌تره
‫انگار که واقعا روش کنترلی هم دارین
‫خب، جوابت به پیشنهاد من چیه؟ ‫با هم می‌تونیم انتقام بگیریم
‫بذار جالوت پادشاه اونا رو بکشه، ‫مردمش رو به اسارت بگیره
‫وقتی این پیروزی رو بدست بیاریم ‫برای همه‌مون به اندازه کافی غنیمت هست
‫تا جایی که یادم میاد تنها ‫چیزی که می‌خواستم انتقام بوده
‫پس، پیشنهاد من اینه
‫پسرانم به یه شرط باهات متحد میشن
‫هر چی که باشه
‫تاج و تختت
‫متوجه نمیشم
‫چرا پسرانم باید جلوی هر ‫مردی زانو بزنن؟ از جمله تو
‫انسانها باید جلوی خدایان زانو بزنن
‫وقتی پیروزی بدست بیاد، جالوت ‫بر این سرزمین حکمرانی می‌کنه
‫بر همه‌ش
‫حالا دستم رو ببوس و قسم ‫بخور این اتفاق می‌افته
‫نه
‫پس هیچ غولی نخواهی داشت
‫و بدون اونا هم به پیروزی نمی‌رسی
‫ولی مراقب باش، آخیش
‫وقتی غول‌ها رو بیدار کنی، ‫خیلی بعیده که دوباره بخوابن
‫جاسوس‌هامون در فلسطی میگن ‫یه حرکتی داره شکل می‌گیره
‫سربازها اینجا و اینجا جمع میشن
‫حداقل بین دو کشورشون ‫یه جور توافق صورت گرفته
‫- ولی نمی‌دونیم به چه هدفی ‫- دورمون پر شده از اهداف شوم
‫گمونم پادشاه آخیش ‫پشت تمام این حرکات باشه
‫جاه‌طلب و کینه‌توزه
‫ولی تا حالا نه به آزمون کشیده شده ‫و نه ازش حمایت شده
‫فکر کردم سالها قبل تهدیدش رو خنثی کردیم
‫پدرش رو بله، ولی از وقتی آخیش از مخفیگاه ‫بیرون اومد و تاج و تخت رو پس گرفت,,,
‫جسورتر شدن
‫با چی؟
‫خبر بیماری شما پخش شده، پدر
‫شاید حس کردن یه فرصتی بوجود اومده
‫که منو شکست بدن؟ چند بار ‫باید یه سگ رو کتک بزنی تا بشینه سرجاش؟
‫شاید بد نباشه بهشون یادآوری کنیم، ‫زودتر بهشون حمله کنیم,,,
‫نه، نه، منو ببخشید، پادشاه من, ‫عاقلانه نیست
‫باید دفاعیات‌مونو قوی کنیم,,,
‫و صبر کنیم تا ببینیم,,,
‫صبر کنیم؟
‫از کی حالا تا می‌ترسی ‫بری با دشمن بجنگی؟
‫تمام ارتش عمالیق‌ها رو نابود کردیم,,,
‫با اینکه سلاح‌های بهتر ‫و نفرات بیشتری داشتن
‫چون خدا پشت‌مون بود پیروز شدیم
‫با خداوند
‫پدر
‫- حالتون خوبه؟ ‫- مثل همیشه خوبم
‫حمله به روستای مرزی,,,
‫دیگه با من حرف از غول‌ها نزن
‫پدر، نباید نادیده‌ش بگیری
‫نشونه‌هایی وجود داشت
‫می‌خوای به خاطر یه رد دست ‫وحشت کنم و بترسم؟
‫فکر می‌کردم برای مردم ما ‫یه قهرمانی، نه یه بچه وحشت‌زده!
‫افراد ضعیف دور منو گرفتن, ‫هم اونا و هم تو!
‫هیچکس نمی‌تونه منو از ‫تاج و تختم دور کنه
‫نه آدریل، یا آخیش و نه تو!
‫پدر
‫بذار بیان, بذار همه‌شون بیان!
‫قدرت یه پادشاه واقعی رو بهشون نشون میدم
‫تک‌تک‌شونو تیکه تیکه می‌کنم
‫میخال
‫چرا بهم نگفتی واقعا کی هستی؟
‫مادرم بهم گفت که برای قبیله ‫و خونواده‌ت طرد شده‌ای
‫اصلا دیدگاه‌مو نسبت بهت تغییر نمیده,,,
‫ولی فکر کردم با هم روراست بودیم
‫حقیقتش اینه که می‌ترسم
‫وقتی مردم می‌فهمن ‫واقعا کی هستم، فرار می‌کنن,,,
‫و از دستشون میدم
‫الان تو رو هم از دست میدم؟
‫داوود
‫برادرم بهم پیشنهاد داد بدون ‫اینکه دیده بشم از قلعه برم بیرون
‫می‌تونی باهام بیای
‫شبیه تخیل یه رعیت ـه
‫بذار بهت نشون بدم بیرون ‫این دیوارها چی می‌تونی باشی,,,
‫وقتی هیچ سرنوشت سلطنتی ‫روی دوش‌هات نیست
‫آزادی
‫یه زندگی ساده‌س، حتی ‫اگه شده برای یه لحظه کوتاه
‫وقتی مادرم ببینه گم شدم، ‫ارتش پادشاه رو می‌فرسته تا برم گردونن
‫- یه مرد فراری میشی ‫- پس می‌تونیم دورتر بشیم
‫یه جایی بریم که هیچوقت پیدامون نکنن
‫داوود,,,
‫بین خواسته و وظیفه فرقی هست
‫آینده من مال خودم نیست ‫که براش تصمیم بگیرم
‫تنها در صورتی درسته که ‫بهش باور داشته باشی
‫دو چیز وجود داره که قطعا حقیقت داره,,,
‫دوستت دارم,,,
‫- چی؟ ‫- و هرگز نمی‌تونیم با هم باشیم
‫هرگز
‫میخال
‫بذارین صد نفر رو ببرم، ‫توی دره بگیرم‌شون و هر دوشونو بکشم
‫به خیلی بیشتر از صد نفر نیاز داری
‫ایست!
‫- سرورم, آروم باشین, ‫- همونجا وایستا
‫دواغ, چی می‌خوای؟
‫من چیزی به جز خدمتگزار قدرت نیستم
‫شاید یه راه دیگه برای رسیدن ‫به چیزی که می‌خوای باشه
‫سموئیل؟
‫سموئیل!
‫داره بدتر میشه
‫داریم به نقاط تاریک دانشم ‫می‌رسیم و خطراتی داره
‫چقدر خطر داره؟
‫یا باعث میشه از ‫بیماریش رهایی پیدا کنه,,,
‫و ازش خلاص بشه یا,,,
‫انجامش بده, الان به خودش آسیب می‌زنه
‫ثابت نگهش دار
‫برای چی؟
‫باید خونش رو بگیرم
‫میخال
‫داوود، توی اقامتگاه سلطنتی ‫چی کار می‌کنی؟
‫دنبال اون می‌گردی، نه؟
‫- عقلتو از دست دادی؟ همینه دیگه ‫- چی کار می‌کنی؟
‫- میری خونه, همین الان! ‫- چی کار می‌کنی؟ ولم کن
‫الیاب، این چیه؟
‫شاهزاده من
‫وقتش رسیده برادرم کاخ رو ترک کنه
‫وایستا, همین الان
‫این نوازنده در خدمت پدرمه
‫پادشاه تصمیم می‌گیره کِی بره
‫برادرم تمام عمرش برای ‫خاندان‌مون مثل یه نفرین بوده
‫دعا کن که مایه نفرین خاندان شما نشه
‫از زبونش تا ذهنش
‫نشونم بده
‫چیه؟ چی می‌بینی؟
‫یه شیر,,,
‫و یه مرد
‫هر دو یکی هستن
‫یه اسم, یه اسم بهم بده
‫یه چیز دیگه
‫یه انرژی, یه حضور
‫یه اسم
‫بله، بذار ببینمت,,,
‫همین الان باید تموم بشه
‫- چی کار کردی؟ ‫- همه‌مونو از شرش خلاص کردم
‫طبق قانون، حتی یه ملکه هم,,,
‫- بهم نگو قانون چیه, ‫- خدا بر این خونه حکومت می‌کنه
‫خدا این خونه رو فراموش کرده
‫این راهش نیست
‫تو
‫تو باعث تمام اینا شدی
‫تا وقتی می‌تونی برو بیرون
‫به اندازه کافی دیدم که بدونم
‫تو هیچوقت پادشاه نمیشی, هرگز
‫مرگ داره میاد
‫مادر از وقتی رسیدین کم حرف زد
‫فقط از بی‌وفایی انسان‌ها غرغر می‌کنه
‫خب، من ازشون خوشم اومد
‫آرزوت برای زنده موندن باید ‫مهمتر از بقیه باشه, به حرفهام توجه کن
‫آخیش بهمون یه آینده روشن ‫پیشنهاد داد و دست رد به سینه‌ش زدی؟
‫بهت پیشنهاد مطیع بودن کرد
‫ولی مثل وضعیت‌مون ‫در اینجاست، کنار تو؟
‫هر چی دارم رو فدای شما کردم ‫تا از شما مراقبت و محافظت کنم
‫متاسفم، مادر
‫فقط دلم می‌خواد از این ‫غار برم بیرون و زندگی کنم
‫خب، می‌تونم یه بخشی از ‫چیزی که می‌خوای رو بهت بدم
‫اینجا دیگه امن نیست
‫اگه آخیش و آدمهاش تونستن ‫ما رو اینجا پیدا کنن، دیگه کی ممکنه؟
‫باید به دنبال یه خونه جدید باشیم
‫که دوباره بریم قایم بشیم
‫که از خودمون محافظت کنیم
‫حداقل تا وقتی که یه راهی پیدا کنم ‫تا به چیزی که لایقش هستین برسید
‫یه شب دیگه اینجا می‌مونید، ‫و هر چی لازم داریم رو برمی‌داریم و میریم
‫یه زندگی جدید نمی‌تونه بدون ‫مرگ زندگی قدیمی شروع بشه
‫انگشت‌هات, خونریزی دارن
‫چنگت رو بذار زمین, بذار بهت برسم
‫ساعت‌هاست که داری می‌نوازی
‫بازم می‌تونم بزنم
‫نه, بذارش زمین
‫هر چقدرم موسیقی تو آرومم کنه، ‫نمی‌تونم بذارم بهت آسیب بزنه
‫من,,,
‫از اتفاقی که پریشب ‫افتاد هیچ خاطره‌ای ندارم
‫فقط یه چیزهایی یادم میاد
‫می‌ترسم من باعث تمام ‫اتفاقاتی باشم که داره می‌افته
‫سموئیل یکی دیگه رو تدهین کرده ‫به دلایلی که نمی‌تونم باهاش کنار بیام
‫چون نمی‌دونم کیه، هر روز ‫بیشتر از دیروز رنج می‌کشم
‫نمیذاره هیچ لذتی ببرم
‫یه پادشاه اغلب با ‫انتخاب‌های دشواری روبه‌روست
‫وقتی جای منو بگیری,,,
‫تو هم به اندازه من اینو حس می‌کنی، پسرم
‫یوناتان
‫خیلی متاسفم، پادشاه من, ‫نتونستم ذهن شما رو آروم کنم
‫فکر کنم وقتشه برم
‫بیخیال دیگه, حتما باید آواز بخونین؟
‫اینجا رو روی سرمون خراب می‌کنین
‫نباید یه شراب خوب رو ‫حروم کنیم، مادر
‫پس بنوشیم
‫به افتخار قوی‌ترین پسرانی ‫که یه مادر می‌تونه داشته باشه
‫یه روز، دنیا مقابل شما تعظیم می‌کنه,,,
‫و اونطور که همه لایقش هستین ‫بهتون احترام میذاره
‫ایما
‫ایما، ایما، ایما، ایما
‫همه‌ش تموم شد
‫چند تا مشک دیگه مونده
‫میارمشون
‫به افتخار ایما
‫- به افتخار ایما ‫- ایما!
‫اورپا
‫کی هستی؟
‫از اسراییل و خاندان شائول سلام رسوندن
‫جالوت!
‫حالا برام جیغ بکش
‫ایما!
‫کی این کار رو کرد؟
‫خاندان شائول,,,
‫انتقامم رو بگیر
‫نه! نه!
‫نه
‫نه!
‫جایی میری؟
‫چیزی که ندزدیدی، نه؟
‫باید برم
‫می‌ترسم بیشتر مشکل باشم تا یه راه‌حل
‫ملکه موافق بود
‫دیگه اینجا به هیچ دردی نمی‌خورم
‫درسته
‫موسیقی تو انگار فقط سقوط ‫پدرم رو کند کرد، جلوشو نگرفت
‫موسیقی درمان چیزی که ‫عذابش میده نیست
‫به ظاهر جادو هم نیست
‫داوود
‫قبل از اینکه بری,,,
‫- میخال چی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫قلبت دوست داره اون چی بدونه؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫بهم بگو، و منم به میخال میگم
‫ها؟
‫فهمیدم که آینده‌مون در یه مسیر نیست
‫مسیرهای متفاوتی داریم
‫باعث نشد دوستش نداشته باشم
‫با تمام خواسته و وجودم
‫بله، البته
‫خداحافظ، داوود
‫خداحافظ، شاهدخت
‫تازه شنیدم
‫هیچ راه دیگه‌ای نداره، ابنیر
‫- باید یه کاری بکنم, ‫- سموئیل قایم شده
‫توی ناب پیداش نمی‌کنی
‫به اندازه کافی خوب می‌شناسمش
‫فقط یه جا هست که ‫می‌تونه پناه بگیره
‫مراقب باش
‫و تو، ابنیر
‫[کوه سینای]
‫پدر
‫پدر!
‫پدر، عقب‌نشینی کنید!
‫سموئیل! سموئیل، یوناتان هستم
‫- چی؟ ‫- یوناتان هستم!
‫یوناتان؟
‫- یوناتان؟ ‫- بله!
‫یوناتان, چرا چیزی نگفتی؟
‫زخمی شدی؟
‫اصلا قدرتت رو از دست ندادی
‫نه، قدرت پیرمرد رو دارم، نه؟
‫و یه عصای خیلی خوب
‫هیلا
‫اینو بنوش, کمکت می‌کنه آروم بشی
‫خوشحالم بعد از این همه سال می‌بینمت
‫چه مرد قدرتمندی شدی
‫و تو همچنان یه میزبان بی‌نظیری
‫ای کاش می‌تونستم در مورد ‫شوهرتم اینو بگم
‫بار روی دوشش خیلی سنگینه
‫باید روی یکی خالیش کنه
‫ها
‫الان چی سرم اومد؟
‫چیزی که دیدم رو متوجه نمیشم
‫به وقتش میشی
‫بگو ببینم، چطوری پیدام کردی؟
‫گفتم فقط یه کوه هست ‫که از ناب هم مقدس‌تره
‫- قطعا ‫- سینای
‫کوه آتش
‫اینجا قدرت زیادی می‌گیرم
‫همینطور خرد زیاد
‫بازم,,,
‫نیازی به وحی ندارم تا ‫بفهمم چرا اومدی
‫روزهای گذشته رو به یاد داری، سموئیل؟
‫کنار پدرم می‌جنگیدی
‫و پسربچه که بودم بهم آموزش می‌دادی
‫ها
‫این خاطرات هر روز مثل ‫سیلاب به حافظه‌م خطور می‌کنن
‫قلبمو به درد میارن
‫پس چرا این نفرین پابرجاست؟
‫یوناتان، تنها نفرین اینه ‫که پدرت حاضر نیست,,,
‫چیزی که دیگه مال اون ‫نیست رو رها کنه
‫بگو ببینم,,,
‫اولین فرمانی که موسی ‫در همینجا داد چیه,,,
‫روی همین کوه؟
‫در مقابل من هیچ خدای دیگری ندارید
‫و بازم,,,
‫پدرت برای خودش یه خدا شده
‫و به خاطر همین داره عذاب می‌کشه
‫می‌تونی برش گردونی
‫- چنین قدرتی ندارم ‫- داری
‫تو سموئیل هستی
‫اسراییل رو رهبری کردی, ‫همه ازت می‌ترسن
‫- نه ‫- بایدم بترسن
‫نه، یوناتان
‫برای پدرت التماس کردم,,,
‫برای خاندانت
‫هیچی رو تغییر نمیده
‫یه سری اشتباه‌ها رو ‫نمیشه به هیچ وجه درست کرد
‫و تصاویری که موقع بالا ‫اومدن از کوه دیدم,,,
‫اونا اتفاق می‌افتن؟
‫حقیقتی درونشون هست
‫ولی نمی‌تونم بگم حتما ‫اتفاق می‌افتن یا نه
‫هی
‫یوناتان
‫هیچکدوم اینا تقصیر تو نیست
‫درونت خوبی وجود داره
‫اگه به این حرف باور داری، پس بهم بگو
‫یکی دیگه رو تدهین کردی؟
‫اول باید بپرسم، به کی خدمت می‌کنی؟
‫به خدا, بالاتر از همه
‫پس این کار رو کردم
‫به عنوان پادشاه؟
‫پادشاهی که سلطنتش پایانی نداره
‫اگه جای تو بودم، در راه برگشت ‫از دره بزرگ رد می‌شدم
‫تاریکی بزرگی رو می‌بینم
‫نه
‫شائول
‫نه!
‫شائول
‫- شائول, ‫- اون پسره کجاست؟
‫نوازنده
‫رفته
‫بهش نیاز دارم
‫چطور تونستی بذاری بره؟
‫بهش نیاز دارم برام بنوازه
‫می‌دونم, می‌دونم
‫یه دیگی پیدا می‌کنیم, قول میدم
‫دوباره که از دستم نمیری، مگه نه، عشقم؟
‫- سعی می‌کنم نرم ‫- خوبه
‫وقت داری
‫مطمئنم که داری
‫حالا، بیا
‫اینو بنوش
‫می‌کشمتون!
‫عبرانی‌ها! خاندان شائول!
‫صبا، کاه بیشتر بیار
‫دارم میام، اوا
‫بیا
‫بفرما
‫اوا، ببین
‫داوود
‫داوود!
‫اوا
‫داوود!
‫پسرم!
‫فلسطی‌ها در کوه ایلاه جمع شدن
‫خبرشو گرفتیم
‫چند نفر رو دیدی؟
‫مثل دونه‌های شن روی ‫ساحل کوه رو پر کردن
‫- تا حالا چنین ارتشی ندیدم, ‫- غول‌ها هم بین‌شون هستن؟
‫با قطعیت نمی‌تونم بگم
‫قبایل رو احضار کن
‫همه‌شونو
‫پادشاه من
‫با هم کاری رو می‌کنیم که ‫همیشه کردیم
‫می‌جنگیم!
‫وایستین
‫بذار با پادشاه‌شون بجنگم
‫بذار همه‌شونو بکشم
‫و به اسم تو,,,
‫بهشون نشون میدم خدایان واقعی کیا هستن
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی