‫[آنچه گذشت]
‫ما می‌دونیم کی بن رو کشتـه.
‫فکر می‌کنید کار کی بوده؟
‫دونا! ‫تهیه کننده محبوب من!
‫اون صدای عجیب شب افتتاحیـه.
‫یکی داشته اونجا کاغذی چیزی رو تیکه تیکه می‌کرده.
‫وای خدا! ‫من می‌دونم این چیـه.
‫این نقد مکسین از نمایش منـه.
‫بیا اینطوری بگیم که دست دونا به نقد رسیده
‫نقدی که بن رو نقطه ضعف نمایش معرفی کرده.
‫نگاهـش به مرگ موش افتاده.
‫و ایده مسموم کردن بن به سرش زده.
‫برو به رتخکنـت. ‫با خودت هم خوب باش.
‫تا بعد از نمایش هیچی نمی‌خورم.
‫کمکـم کنید...
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫مردم همیشه از من می‌پرسن
‫کار یک تهیه کننده چیـه؟
‫دوست دارم جوابـم این باشه "من تهیه می‌کنیم."
‫این به این معنی نیست که فقط .پولـش رو می‌دم، گرچه اینـم هست
‫من کسی هستـم که باعث خلق یک کار میشه.
‫این کاری هست که همیشه ‫دوست داشتم انجامـش بدم.
‫کاریـه که همیشه انجامـش دادم.
‫خب، بهش بگو اگه نمی‌تونه یه آهنگ بنویسه ‫که شبیه به کارهای "اندرو لوید وبر" باشه
‫می‌رم سراغ یکی دیگه.
‫به خود اندرو وبر پدرسگ زنگ می‌زنم. ‫اون، کارل.
‫خانم، حالا لازمه که فشار بدید.
‫من باید برم. ‫فقط انجامـش بده.
‫من نه‌تا جایزۀ تونی بردم.
‫34 تا نمایش برادوی خلق کردم.
‫اما اگه یکی ازم بپرسه
‫کدوم یکی از چیزهایی که ساختم ‫مورد علاقه خودم هست.
‫میگم نمایش ماما میا.
‫به راحتی مسیر تمام حرفۀ‌ام رو عوض کرد.
‫این یه شوخی بود. تهیه کننده‌ها می‌تونن شوخ باشن. ‫مردم متوجه این نمیشن.
‫من مامانیـت هستم.
‫برای مابقی زندگیـت ازت مراقبت می‌کنم.
‫هی، کارل.
‫بهش بگو که اسم آهنگ
‫باید "برای مابقی زندگیـت" باشه.
‫درمورد یه پدر و مادره که دارن ‫یک زندگی برای بچه‌شون تصور می‌کنن.
‫وقتی که این کار رو شروع می‌کنید
‫کسی نمیگه تهیه کنندگی چقدر ‫می‌تونه کار پرثمری باشه.
‫یا خطرناک.
‫آره، اما من فقط باید... ‫همه‌تون از دیدن‌مون غافل‌گیر شدید...
‫- من می‌دونم تو کی هستی، می‌دونی. ‫- نه.
‫این خیلی هیجان انگیزه!
‫دعوت شدن به اتاق فکری مثل این
‫و تماشای کار کردن شماها رو میگم.
‫از نظر من شبیه بودن داخل اون مستنده‌ست،
‫مثل تماشای "پل مک‌کارتنی" ‫موقع نوشتن مستند "بازگشت" می‌مونه.
‫واسه همین هم بهمون میگن ‫رولینگ استونزِ جنایت حقیقی دیگه.
‫- نه، اون مستند درمورد... ‫- بیتلزه! داشتم شوخی می‌کردم.
‫- اوه، باشه. ‫- بابت دیروز ممنونـم.
‫که جلوم رو گرفتید که ‫به قتل بن اعتراف نکنم.
‫خب، ما می‌دونیم که فقط داشتی ‫تلاش می‌کردی از دیکی مراقبت کنی،
‫پسرت.
‫و ممنون که برام سند گذاشتید.
‫- من برات ضمانت گذاشتم. ‫- بله.
‫اما وقتی گفتن که کارت امریکن اکسپرس رو قبول نمی‌کنن
.کمکـت کردم ویزات رو پیدا کنی
‫هرکاری برای تو می‌کنم عشقـم.
‫عشقولی من.
.سگ کوچولوی عروسکی من
‫اَه. ‫یعنی آدم این شکلی میشه؟
‫تو تابرت رو "سگ کوچولوی عروسکی" صدا نمی‌کنی؟
‫من همون تابرت هم کم وقت می‌کنم ‫صداش کنم.
‫همون مستندسازه؟ ‫تو و اون...
‫اوه...
‫- چقد ناز! ‫- ممنون، همینطوره.
‫راجع‌به دونا مطمئن هستیم؟
‫توی شب افتتاحیه، دست دونا ‫به یک نقد رسیده
‫نقدی که نمایش رو با خاک یکسان کرده!
‫خشن‌ترین نقد تاریخ...
‫چارلز، من تا همیجاش هم توی این فصل ‫شش‌‌تا حمله قبلی داشتم.
‫میشه از این نقد تخمی بگذریم ‫و چیزایی که می‌دونیم رو مرور کنیم؟
‫خیلی خب، دونا دیده نمی‌تونه ‫اجازه بده که اولین نمایش پسرش
‫بخاطر بن به فنا بره.
‫واسه همین نقد رو پاره می‌کنـه
‫مرگ موش پیدا می‌کنـه، یه کوکی رو سمی می‌کنـه
‫و اون رو میده بهـش.
‫کوکی‌ای که دونا مطمئن بوده
‫بن بخاطر اختلال پرخوری عمیقی که داشته ‫نمی‌تونسه در مقابلـش مقاوت کنـه.
‫و در واقع رابطه ناسالم من به سس‌ها
‫کمک کرد قضیه رو حل کنیم.
‫ولـم کنید! ‫دارم حال می‌کنـم.
‫کمک می‌گیرم.
‫اما سم بن رو نکُشت
‫به همین خاطر دونا یک قدم فراتر رفت.
‫اون توی افترپارتی الیور ‫اون رو از چاله آسانسور هل داد.
‫حتقیقاً این قدمـش زیاده روی بوده.
‫- حتماً... ‫- مریض بوده.
‫اون...
‫مریضـه.
‫و اگه زمان کمی برای مطمئن شدن
‫از آینده پسرش داشته، ‫باید بهتون بگم
‫که یک مادر به این خاطر ‫تقریباً هرکاری رو می‌کنـه.
‫خوبـه، اما کافی نیست.
‫هیچی برای ارتباط دادن دونا ‫به هل دادن نداریم.
‫باید اعترافش رو ظبط کنیم.
‫کارمون همینـه.
‫و شب افتتاحیه...
‫خب، بیایید نقشه رو مرور کنیم.
‫بیایید با دسته گل شروع کنیم.
‫- میشه اینا رو اصلاح کنیم؟ ‫- آره. خیلی هل هلکی نوشتم‌شون.
‫دیالوگ‌های الیور روی کارت سوم، ‫فکر می‌کنم من باید بگم‌شون.
‫- فکر می‌کنی نمی‌تونم خودم بگم‌شون؟ ‫- اوه نه، می‌تونی
‫- اما فکر می‌کنم من می‌تونم بهتر اجراشون کنم. ‫- اینطوریـه؟ اون وقت از چه نظر؟
‫خب باید خیلی واقعی و باورپذیر باشن،
‫تجربۀ من توی این کار بیشتره.
‫- همیشه اینطوریـه؟ ‫- این یعنی توی اوج کار کردنیم.
‫خب. فکر کردی که کی می‌خوای ‫به دیکی بگی؟
‫می‌خوام تا شب افتتاحیه صبر کنم
‫و بعد از اون بگم بهش.
‫اوه هی!
‫این مشتِ دیگه چه حرکتی بود.
‫آره، عجیب بود.
‫وقتی دیکی بعد از دستگیریم ‫به ملاقاتم اومد
‫یه چیزی بهم نشون داد. ‫الان میارمـش.
‫می‌دونی چیـه؟ به نظر باید ‫تمام دیالوگ‌های کارت نه تو رو حذف کنیم.
‫اگه بخوایم دونا قبل از نمایش اعتراف کنـه
‫باید یه جاهایی سکوت کنیم و توام عادت داری ‫تا کامل شیر یه دیالوگ رو تا ته ندوشی ول نمی‌کنی.
‫من؟ ‫شیر دیالوگ رو می‌دوشم؟
‫اوه درسته. کارم همینـه. ‫آره.
‫شیر همه‌چی رو می‌دوشم. ‫من رو نگاه کن.
‫دارم شیر گاو رو می‌دوشم!
‫شیر، شیر، شیر! ‫نگاه کنید دارم شیر...
‫باشه. بیراه هم نمیگی.
‫دیکی نگران بود که این من رو متهم کنـه، اما...
‫این ممکن هست دونا رو ‫به هل دادن وصل کنـه؟
‫چیـه؟ ‫کارم رو خوب انجام دادم؟
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫ « این قسمت: شـب افـتـتـاحـیـه » ‫ [فصل سوّم، قسمت دهـم]
‫کمک‌مان کن، جدعون. کمک‌مان کن، جدعون. ‫کمک‌مان کن، جدعون.
‫- هوارد، داری چیکار می‌کنی؟ ‫- می‌دونم زیاد با عقل جور در نمیاد
‫اما فکر می‌کنیم که امشب باید ‫از هر کمکی که می‌شه استفاده کنیم.
‫باشه، افتتاحیه مبارک!
‫ما شما را خوش آمد می‌گوییم. ‫ما شما را خوش آمد می‌گوییم.
‫اهمم..
‫سلام! ‫ببخشید که مزاحم شدم.
‫دونا، یکی داشت دنبالـت می‌گشت. ‫ازم خواستن که این رو بهت بدم.
‫آه...
‫- چه لباسی! ‫- ممنون.
[نقد جدید توی دفتر کی‌تی هست]
‫من باید برم عزیزم. ‫اما اول...
‫یکی رو لبات.
‫اهم.
‫و یکی هم کنار قبلـت.
‫- از این کارا زیاد می‌کنیم. ‫- خیلی نازه.
‫من دیگه برم تا نازتر نشده.
‫اوه.
‫حتماً باید بری روی فرش قرمز.
یکم پودر بزن ‫داری برق می‌زنی.
‫توجه. ‫ده دقیقه تا شروع.
‫غافل‌گیر شدی که ما رو دیدی، مگه نه؟
‫یکم به نفس افتادی، دونا.
‫حتماً خیلی هیجان داری ‫که اون نقد رو ببینی.
‫درست مثل دفعه قبل. ‫درستـه.
‫ما می‌دونیم که نقد خشن مکسین .به دستت رسیده بوده
‫بدترین نقد در تاریخ تئاتر.
‫یه قتل عام.
‫نقده گفته تو هیچ وقت نباید ‫به عنوان یک کارگردان
‫- نزدیک برادوی بشی... ‫- باشه حالا.
‫خیلی خب، شرمنده. ‫یا مسیح.
‫بگو دونا.
‫می‌تونیم تحریکـت کنیم به خوردن چیزی؟ ‫شاید...
‫یه کوکی؟
‫نمی‌خواد.
‫عجیبـه. ‫اصلاً هم معلوم نیست سمی شده.
‫یا مسیح، دردآوره.
‫شما فکر می‌کنید من بن رو مسموم کردم، درسته؟
‫قضیه همینـه؟ ‫عالیـه.
‫بیایید کوتاهـش کنیم. ‫من انجامـش دادم.
‫پس من دیگه چرا انقد متن نوشتم؟
‫فقط محض روشن سازی می‌پرسم، ‫وقتی که میگی انجامـش دادی، منظورت اینـه...
‫بن رو مسموم کردم.
‫و وقتی که میگی بن رو مسموم کردی...
‫میشه تمرکز کنیم رو چیزی که مهمـه؟ !یعنی آماده شدن برای شب افتتاحیـه
‫کجاست؟
‫میکروفن مخفی‌ای که برای ‫پادکست‌تون ازش استفاده می‌کنید رو میگم.
‫زیر کوکی‌ها. ‫زیر کوکی‌هاست، نه؟
‫این ایده خیلی خوبی بود، ‫اما...
‫اینجاست.
‫سلام.
‫اوه.
‫نقد مکسین نمایش رو از بین می‌برد.
‫واسه همین برای خودمون یکم وقت خریدم. ‫تلاشـم بر کشتن بن نبود.
‫فقط می‌خواستم از کار بندازمـش.
‫البته اینـم سختِ که آدم دقیقاً
‫بتونه تشخیص بده چه مقدار مرگ موش ‫برای یک مرد کشنده نیست.
‫یه بن گلنروی چندتا موش حساب میشه؟
‫به هر حال الیور، داری یک نمایش ‫موزیکال موفق راه می‌ندازی.
‫- البته با تشکر از من. ‫- کاش به همین سادگی بود دونا
‫اما می‌دونی که، زمان خریدن ‫تنها کاری نبود که کردی.
‫تو بن رو به سمت مرگـش هل دادی.
‫من به سمت چیزی هلـش ندادم.
‫تلاش خوبی بود، اما ما این رو داریم.
‫این دستمال پایین آسانسور ‫توی دست‌ بن بوده
‫موقعی که داشته می‌افتاده، ‫از دست تو قاپیدتـش.
‫خون خشک شده رنگ قهوه‌ای تیره ‫به خودش گرفته، اما این...
‫جای رژ لب.
‫خب، اینجا رو ببین.
‫کاملاً هم‌رنگ مال توئـه.
‫خب لعنت بهش.
‫شما احمق‌ها مچـم رو گرفتید.
‫من هلـش دادم.
‫نمی‌تونستم ریسک دوباره بازی کردن اون
‫و نابودی نمایش‌مون رو قبول کنم.
‫من بن گلنروی رو کُشتم.
‫- این رو ظبط کردی؟ ‫- شِت. نه، حواسـم پرت شد.
‫شرمنده. چی شد؟
‫میشه دوباره بگه؟
‫خب معلومـه گرفتم.
‫خدا.
‫تاحالا انقد راحت اعتراف نگرفته بودیم.
‫معمولاً پیچیده‌تر و گیج کننده تر هستن. ‫میبل، انجامـش دادی!
‫آره، من معرکه‌ام.
‫پنج دقیقه تا شروع.
‫میشه یه لطف در حقـم بکنید.
‫الان به پلیس زنگ نزنید.
‫من خودم رو تسلیم می‌کنم.
‫بعد از اتمام نمایش.
‫این اولین نمایش برادوی پسرمـه.
‫من یه زن با سرطان پیشرفتۀ ریه هستم.
‫ریسک فرارم وجود نداره.
‫و دیگه بازیگر معروفی اینجا نیست ‫که بخوام بکشمـش.
‫- به چالز توهین نشه البتـه. ‫- شد دیگه.
‫من بهت یه شانس دادم، الیور.
‫من وقتی بهت یه شانس دادم ‫که هیچکس دیگه‌ای نمی‌داد.
‫میشه این کار رو برام بکنی؟
‫دوباره بگوش.
‫واسه این میگم که شاید ‫جالباسی ظبطـش نکرده باشه.
‫من انجامـش دادم.
‫من بن گلنروی رو کشتم.
‫بچه‌ها؟ آهای؟! ‫بچه‌ها!
‫الیور، یه مشکل خیلی بزرگ داریم.
‫- آمادگی جسمانی رو میگی؟ ‫- آره، اونـم یه مشکل خیلی بزرگـه،
‫اما این مشکل اون نیست.
‫مشکل جاناتانـه. ‫نمی‌تونه ادامه بده.
‫یه مشت قرص خورده ‫کاملاً از خود بی خوده.
‫- بازیگر نقش اول به فنا رفته. ‫- یا مسیح.
‫تو چرا جالباسی شدی؟
‫هوارد، جاناتان باید بره روی صحنه!
‫آخه کی رو توی پنج دقیقه ‫جایگزین بازیگر نقش اول کنیم؟
‫نمی‌دانم.
‫شاید شخصی که تمام ‫دیالوگ‌ها را بلد است.
‫شخصی که تمام حرکات بدن ‫جاناتان را بررسی کرده است
‫و لهجه‌اش را.
‫شخصی که هیچ گاه به دنبال ‫معروفیت نبوده است
‫اما مایل به پذیرفتن مسئولیت ‫پوشیدن کلاه کاراگاه می‌باشد.
‫هوارد، حرفت همونـیِ که من فکر می‌کنم؟
‫آها..
‫ممنون.
‫یکی از شما بو میده.
‫- منم. ‫- اون ه.
‫از تئاتر متنفرم.
‫فقط چون خیلی آدم حمایتگری هستم، اینجام.
‫فکر می‌کنی قراره دوباره یکی بمیره؟
‫حرفۀ الیور ممکنِ دوباره بمیره.
‫از طرز فکرت خوشم میاد متیو برودرک.
‫در گوشۀ دور افتاده‌ای از جهان
‫در ظلمات شب
‫فانوسی آن سوی اقیانوس ازدور نمودار می‌شود
‫بدنی پیچیده در هم بر روی زمین است
‫چه منظرۀ نامیمونـی
‫ساحل نوا اسکوشیا پوشیده است
‫از خون و اعضای بدن
‫آیا آن صدای یک گریۀ دهشت انگیز بود
‫یا نالۀ‌های کودکی مظلوم؟
‫هرچه که هست روح را می‌لرزاند
‫هنگامی که تاریکی حکم فرما می‌شود
‫می‌تواند به راحتی تو را وحشی کند
‫هنگامی که تو هستی یک...
‫شب گرد
‫تک و تنها در تاریکی
‫عقلـت رو از دست میدی
‫یک شب گرد
‫اولین نمایش چهار ضربی برادوی.
‫نه آواز داره، نه رقص، ‫نه کارگردانی، نه بازی.
‫تو خیلی بامزه‌ای.
‫شب گرد!
‫موج‌ها به شدت به این فانوس ‫وهم آور برخورد می‌کنند
‫در آن سه قلویی زندگی می‌کنند ‫که مادرشان به شکل مشکوکی کشته شده است
‫و مظنونین عجیب هستید
‫یک پاسبان ‫یک دایه
‫آیا رازی را پنهان کرده اند؟
‫- هی. ‫- هی.
‫این صدای اعتراف دوناست.
‫می‌خوام بگم خیلی خوشحالـم که تو ‫با رفیق‌های پیرت قضیه رو حل کردید.
‫چون پادکست‌تون خیلی...
‫- نگو نازه. ‫- این رو نمی‌خوام بگم.
‫پادکست‌تون ناز نیست
‫هرچند، خودت خیلی خیلی نازی.
‫در بخشی که آن را نمایان نمی‌کنی
‫آیا تو یک...
‫شب گردی؟
‫- آیا تو؟ آیا تو؟ ‫- یک شب گردی؟
‫جسدی در هم پیچیده
‫یک شب گرد!
‫چه کسی آنجاست؟
‫داری زیادی احساساتی میشی؟
‫هرگز. من جز دسته از مردایی هستم ‫که دیگه نوع‌شون داره از بین میره.
‫از اونام که احساسات خودشون رو ‫نشون نمیدن.
‫من و لیام نیسون، مطمئن که فقط ‫ما دوتا موندیم.
‫اما اگه از اونا بودم .که احساساتـشون رو بروز میدن
‫- وای خدا. ‫- شاید بهت می‌گفتم
‫که واقعاً ازت خوشم میاد.
‫بیشتر از هرکس دیگه‌ای.
‫و ممکنِ بهت میگفتم که توی لس آنجلس ‫یک فیلم مستقل بهم پیشنهاد داده
‫و تمام وجودم می‌خواد که
‫ازت بخوام که باهام بیای.
‫آخه، همش داری درمورد
‫احساس سردرگمی یا گیر کردن حرف می‌زنی.
‫این می‌تونه متفاوت باشه.
‫- تابرت... ‫- وایسا، می‌دونی چیـه؟
‫فقط درموردش فکر کن.
‫اوکیـه؟
‫- اوکی. ‫- اوکی.
‫و..
‫ممنون که از احساساتـت ‫چیزی نمیگی.
‫- فکرشم نکن. ‫- خدایا، معرکه بود.
‫حس می‌کنم دوباره 58 سالـم شده!
‫- باید برم این رو ببینم. تو میای؟ ‫- آره، یک دقیقه دیگه.
‫هر طوفانی را تحمل خواهم کرد
‫منتظر می‌مانم
‫که شب را بازگردید...
‫شب... ‫شب...
‫عشق من یک فانوس است
‫پس عزیزانم
‫عزیزان من
‫به دنبال روشنایی باشید...
‫روشنایی...
‫لورتا، اجرا...
‫اجرات خیلی سوزناک بود.
‫ممنونـم دیکی.
‫باید یه چیزی رو بهت بگم.
‫وقتی که من جوون بودم...
‫آه...
‫یه تصمیم گرفتم.
‫از اون دسته از تصمیم هایی که
.آدم از روی جوونی میگیره
‫و من...
‫من...
‫بقیه زندگیـم برام سوال بود که...
‫می‌دونم.
‫من...
‫خدای من، می‌دونستم.
‫فکر می‌کردم انگار دارم روانی میشم.
‫حس می‌کنم از وقتی که برای اولین بار ‫توی دورخوانی دیدمـت می‌دونستم.
‫انگار...
‫انگار تو برای من اومده بودی.
‫مثل فانوس.
‫مثل...
‫نمی‌تونم توضیح ش بدم.
‫درست مثل داستان این موزیکال.
‫اما، فقط... ‫می‌دونستم.
‫می‌دونستی؟
‫خب پس باید این رو هم بدونی که
‫تمام این سال‌ها
‫حتی قبل از این که ببینمت
‫و بشناسمت
‫کاری نبود که حاضر نباشم برات بکنم.
‫هیچی.
‫اوه! جاناتان! ‫هی، کلیف رو دیدی؟
‫همم..
‫کلیف...
‫یا گوگولی
‫اگه هیچکدوم از این‌ها ‫درست نباشه چی؟
‫آیا بررسی من زیادی سرسری بوده است؟
‫باید بیرون اتاق نوزاد را بگردم؟
‫از کار هیچکدوم از سه‌قلوهای پیک ویک نباشه چی؟
‫چه کسی انگیزه رعب آوری ‫داشته است که پنهانش کرده؟
‫کی؟ کی؟ ‫کی؟
‫خب! من!
‫تو رو! ‫انتخاب می‌کنم!
‫وقتی که بچه بودم نمایش‌های مادرم رو ‫از این بالا تماشا می‌کردم.
‫ساکت بود.
‫نمی‌خواستم توی دست و پا باشم.
‫شکلات قلمی با خودم می‌آوردم
‫و جوری دست‌هام رو تکون می‌دادم ‫که انگار رهبر ارکستر هستم.
‫مامانـت به قتل بن اعتراف کرد.
‫می‌دونی. ‫تازه بهم گفت.
‫اما کار اون نبود.
‫یکی روی لب...
‫یکی کنار قلب.
‫دقیقاً همین کار رو، قبل از رفتن ‫از مهمونی الیور هم کرد.
‫نکرد؟
‫دستمال اون دست تو بود،
‫و تو کنار آسانسور پیش بن بودی.
‫چـ... ‫مرگ موش؟
‫مطمئنی؟
‫نه دکتر، بهتون اعتماد دارم، ما...
‫ممنون.
‫هنوز هم اینجایی!
‫می‌تونست تم امشب همین جمله باشه اصلاً.
‫نیم ساعت پیش رفتی یه زنگ بزنی.
‫آره، دکترم بود. ‫طرف خیلی حرف می‌زنه.
‫بیشتر درمورد برادرزاده‌اش میگه
‫ ازم می‌خواد کمکـش کنم ‫به دانشگاه دارتموث بره،
‫اونم با وجود نمره‌های افتضاحـش.
‫- به همین خیال باشه. ‫- دقیقاً
‫عجب شبی.
‫تو خوبی؟
‫آره، خوبـم.
‫نه.
‫جواب آزمایشـم اومده.
‫دکتر گفت که مرگ موش خورده بودم.
‫وای خدای من! ‫چقد کثیف!
‫آره همینطوره. ‫یه چیزایی دیگه هم توی خونم بوده
‫هرمون رشدم، داروهای محرک ‫و مقدار کم ویاگرا
‫همینـا احتمالاً جونـم رو نجات دادن.
‫اما آخه چطوری من مرگ موش خوردم؟
‫من که چیزی نمی‌خوردم.
‫اون کوکی.
‫- چی؟ ‫- تنها چیزی بود که خوردم.
‫یه اشمکری کوفتی.
‫یه لحظه صبر کن.
‫تو اونا رو به تئاتر آوردی، مگه نه؟
‫من؟ نه. ‫از طرف مامان بودن.
‫مسئولیت خرید خودکارهای قشنگ ‫از تیفانی با من بود.
‫وایسا، مامانـت کوکی‌ها رو آورد؟
‫من قبل از نمایش باهاش صحبت کردم.
‫بهم گفت... ‫چی گفت؟
‫"فقط برو به رختکنـت ‫و سعی کن با خودت خوب باشی."
‫منم همین کار رو کردم.
‫و کوکی اونجا بود
‫ازم می‌خواست که بخورمـش...
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫هیچی عزیزم. ‫تهیه کنندگی.
‫هنوز نقد رو نخوندی؟
‫نه، اما مطمئنم که محشره.
‫لعنت بهش. ‫مامانـت من رو مسموم کرده.
‫هیچ وقت همچین کاری نمی‌کنـه.
‫یعنی، شاید داشته از من مراقبت می‌کرده. ‫این کاریـه که می‌کنـه.
‫اما چرا؟ ‫من یه ستارۀ کوفتیم.
‫مگر این که فکر می‌کرده من افتضاحـم.
‫وای خدایا، فکر می‌کرده من افتضاحم!
‫فکر می‌کرده دارم نمایش پسرش رو خراب می‌کنم.
‫ستارۀ واقعیـش!
‫و بخاطر همین سعی کرده من رو بکشـه؟
‫پشمام!
‫الان زنگ می‌زنم پلیس.
‫قراره مامانت یه مدت طولانی‌ای نباشه، پسر جان.
‫اسم من کلیفـه. ‫نه پسر جان.
‫حتماً. چطوری باید زنگ زد پلیس؟ ‫باید توی گوگل سرچـش کرد؟
‫من چیزی بیشتر از پسر دونا هستم.
‫من خودم شخصیت دارم،
‫فکر و ایده دارم.
‫مثلاً بهش گفتم که تو ‫برای نمایش مناسب نیستی.
‫باید گوش می‌کرد.
‫بهش گفتم که تو یک آدم معروفی
‫که ربطی به برادوی نداره.
‫بهش گفتم که تو افتضاحی.
‫یه خودنما.
‫چی گفتی؟
‫یه خودنما.
‫حرفت رو پس بگیر.
‫خودنما.
‫شب طولانی‌ای بوده.
‫بهتره مراقب حرف زدنـت باشی. ‫پسر جان.
‫جرات داری یبار دیگه بگو.
‫درست میگم، نه؟
‫برو عقب!
‫یه قدم بیای طرف من، ‫خودم رو پرت می‌کنم پایین!
‫این نمایش رو به گوه می‌کشم!
‫وظیفۀ یک دایه در مقابل بچه‌ها
‫این است که آن‌ها را قنداق شده و امن در دامن خودش نگاه دارد
‫با تندخویی و عزم راسخ
‫دایه مبارزه خواهد کرد ‫دایه خواهد کُشت
اگر به دایه ضربه‌ای بزنند، خشمگین خواهد شد
و تو خرس خمشگین درونـم را
بیدار کردی
‫فقط یه حادثه بود. ‫نمی‌خواستم...
‫کلیف، می‌تونی قضیه رو توجیح کنی
‫بگو که بخاطر مادرت بوده ‫یا یه حادثه بوده، یا...
‫نمی‌خواستم.
‫بن باید از الان روی اون صحنه می‌بود.
‫این باید لحظه اون می‌بود.
‫چی؟
‫یک دایه صبور است
‫تو هیچ وقت جلوی من رو نمی‌گیری، دایه
‫تا جای ممکن قوی و زیرک است
‫نمی‌تونه اون باشه!
‫- تو مُردی. ‫- کلیف، چی شده؟
‫دایه خونه رو تمیز نگه می‌داره
‫من اون بچه‌ها رو می‌گیرم
‫پس باید از روی نعش من رد بشی
‫نمی‌تونم بزارم مامانـم گناهم رو گردن بگیره.
‫من این کار رو کردم.
‫من بن رو کشتـم... ‫نه!
‫من بن رو کشتم.
‫- چیزی نیست... ‫- نه، نکن!
‫می‌پرم!
‫به خاطر یک بچه
‫نه! ‫کلیف، داری چیکار می‌کنی؟
‫به خاطر یک بچه
‫به جهنم میرم و بازمی‌گردم
‫کلیف، بس کن!
‫نه، نکن!
‫می‌پرم! ‫واقعاً می‌پرم!
‫یکی کمک کنـه!
‫کسی تو سقفـه؟
‫پاسبان مگه سه صحنه پیش نمُرد؟
‫آره، اما مطمئـم که یک پاسبان نوا اسکوشیا ‫دقیقاً همینطوره می‌دوه.
‫اوه...
‫می‌دونستم! تمام مدت تو بودی! ‫تو قاتل هستی!
‫من فقط قاتل نیستم. ‫پدر هم هستم!
‫اوه، لعنت.
‫- درسته! ‫- اونا بچه‌های من هستند.
‫نمی‌تونی سر راه وایسی!
‫باید از روی نعشم رد بشی.
‫تا آخرین نفسی که دارم
‫بخاطر بچه‌ها
‫استوار می‌ایستم
‫تو هیچ وقت من را شکست نخواهی داد
‫برای یک بچه
‫جرات تا مرگ رفتن را هم دارم
‫- خدا، چقد پلـه. ‫- عقب وایسا!
‫- کلیف! داری چیکار می‌کنی؟ ‫- دور نگهش دار!
‫بخاطر...
‫امیدوارم بوسیدن مامانت از بین ‫میله‌های زندان رو دوست داشته باشی.
‫راستـش احتمالاً خوشت میاد. ‫بچه جان.
‫- بخاطر... ‫- بخاطر...
‫بخاطر...
‫بخاطر یک بچه.
‫وای خدای من!
‫خواهش می‌کنم دستت رو بده بهم!
‫کلیف! ‫یا مسیح!
‫خیلی خب.
‫- چقد پله‌ست. ‫- آره واقعاً.
‫- عقب وایسید! ‫- وای خدا!
‫من نمیرم زندان!
‫الیور، یه سوال بپرسم؟
‫مردماهی‌ها توی "اسپلش" از ‫همچین ارتفاعی سقوط کردن؟
‫نه، فکر می‌کنم تو یکم بالاتری پسر.
‫و بدون درد مُردن؟
‫اوه نه، نه.
‫نمی‌دونی مرد‌ماهی‌ها چه فریادی زدن.
‫به مادرم بگید که متاسفم.
‫بگید که دوستـش دارم.
‫بگید اون جعبه‌ای که زیر تختـم هست رو ‫بدون این که باز کنه بندازه دور.
‫لطفاً خیلی هم اصرار کنید.
‫مامان، قسم می‌خورم که یک حادثه بود.
‫چیزی نیست عزیزم. ‫من هوات رو دارم.
‫پرده رو ببندید!
‫این عجیب‌ترین نمایشی هست ‫که تاحالا دیدم.
‫من کارگردان نسخه اصلی بودم. ‫نسخۀ من حتی عجیب‌تر هم بود.
‫خوشحالـم که توی این نمایش نیستم.
‫دوستت دارم، مامانی.
‫پردۀ آخر! ‫همه بیان پایین برای پردۀ آخر!
‫- پردۀ آخر. ‫- خیلی خب، بریم.
‫زود. زود.
‫تعظیم!
‫نقد مکسین به دستم رسید!
‫خیلی خب.
‫اگر بگویم که به نمایش جان کندن شک داشتم
‫کم لطفی خواهد بود، اما...
‫وایسید.
‫ازم می‌خواد برای خوندن ادامه اکانت بخرم.
‫ناموساً؟
‫فکر می‌کردم هنوز چهارتا ‫مقاله رایگانـم رو دارم.
‫- کسی کارت همراهش هست؟ ‫- باورم نمیشه.
‫خیلی خب. ‫"اما کاشف به عمل آمد
‫تحت کارگردانی برجستۀ الیور پاتنام
‫- بله! ‫- ...حتی مسخره بازی‌های پشت صحنه
‫به علاوه دیوانگی که از پاتنام الهام گرفته شده بود.
‫این نمایش قدیمی کلیشه‌ای ‫شکل تازه به خود گرفت و مسحور کننده شد
‫و به زندگی بازگشت!
‫- به همه تبریک میگم! از پسـش بر اومدم! ‫- آره!
‫وای خدای من. ‫خدای من.
‫- یا مسیح. ‫- خیلی خوشحالـم.
‫شب افتتاحیه رویاهام
‫با دختر رویاهام.
‫و دوباره اینجاییم.
‫- کنار پیانو. ‫- کنار پیانو.
‫ممنونـم.
‫نه، من ممنونـم.
‫دارکین خوش شانس.
‫هی.
‫گری از نیواورلئان بود. ‫فمیلی برن یونیت.
‫گفتن که مایلـن منتظرت بمونن.
‫هنوز نمی‌دونم باید قبولـش کنیم یا نه. ‫اونا دوست دارن که تو
‫نقش اصلی "هدا گابلر" رو بازی کنی.
‫وای خدایا.
‫نسخه انیمیشنی، همون که ‫درمورد بوقلمون‌هاست.
‫باید این رو جواب بدم. ‫آره، دیکی هستم.
‫- معروف شدیا. ‫- آره!
‫گرچه مطمئن نیستم دلم بخواد ‫هیچکدوم از اون کارا رو قبول کنم.
‫چون به معنی ترک کردن اینجا خواهد بود.
‫همچنین به معنی دنبال کردن رویاهات.
‫و یک شروع تازه با پسرت.
‫- آره. ‫- و من از لس آنجلس خوشم میاد.
‫برای مدت...
‫کم.
‫لعنتی.
‫پاشید برید تو اتاق.
‫اوه این رو ببین. ‫شراب قرمز کالیفرنیا.
راستی، از موقعی که حرف زدیم
‫درمورد یه شروع دوباره ‫توی مکان جدید رویا بافی کردی؟
‫من کلی...
‫- رویا دارم. ‫- جدی؟
‫که این یعنی؟
‫خب، تو درست میگی.
‫من باید خودم رو آزاد کنم.
‫اما این اتفاق باید اینجا بیوفته
‫- توی نیویورک. ‫- آره.
‫خب فکرش رو می‌کردم که .این رو بگی. اشکال نداره
‫اما می‌تونم به دیدنت بیام. ‫از لس آنجلس خوشم میاد.
‫برای مدت کوتاه.
‫آره، منم همینطور.
‫تو انجامـش دادی!
‫لس آنجلس، این شهر انقد خوبه
‫که اسمـش رو گذاشتن لس آنجلس. ‫[شهر فرشتگان]
‫- پس همه دارن میرن اونجا. ‫- اما ما توی نیویورک می‌مونیم.
‫شاید بتونیم پروندۀ بازی چیزی پیدا کنیم.
‫یه پرونده باز براتون دارم!
‫سز!
‫کجا بزارمـش، هان؟
‫- اینـم از این. ‫- چطوری اومدی داخل؟
‫کسی چه می‌دونـه؟ ‫شاید از رو کلیدهاتون ساختم؟
‫همونطور که گفتم، کی می‌دونه؟
‫خیلی خب بیا عکس بگیریم.
‫- عکس بگیریم. عاشق اینـام. خیلی خب. ‫- اوه آره.
‫- نگاش کن. ‫- هی گوش کنید.
‫یه چیزی هست که هروقت فرصت کردی ‫باید باهات درموردش صحبت کنم.
‫- یخورده حساسـه. ‫- آره، البته.
‫هی! خب، از اونجایی که داریم جشن می‌گیریم ‫من میرم طبقۀ بالا
‫و یه بطری از
‫شراب آرژانتینی انگور مالبک ‫محصول 1966 بیارم.
‫مالبيسيتا ديل سييلو.
‫اون سال فقط پنج‌تا بطری تولید شد ‫چون انگور ها خیلی ریز بودن.
‫اوه!
‫واو.
‫الان یه پیام برانگیزاننده و رومانتیک ‫از طرف جو برام اومد.
‫چی؟
‫- چی گفته؟ ‫- گفته...
‫اسکات بکیولا سلام می‌رسونه.
‫این که رمانیک نیست.
‫و دکتر گفت "خیلی داغـه؟" ‫و اون گفت "نه، خیلی عالیـه!"
‫کسی چارلز رو دیده؟
‫نرفت بازم شراب بیاره؟
‫هی، چرا انقد طولـش داده؟
‫بهتره سز درحال خوردن ‫شراب‌هامون نباشه.
‫- می‌دونستید که فقط پنج‌... ‫- پنج‌تا بطری توی دنیا وجود داره.
‫بخاطر انگور های ریز.
‫آره، قبلاً بیوگرافی شرابـش رو ‫برامون خوندی.
‫عاشق اون قسمتـش هستم ‫که درمورد خاکـه.
‫- مسحور کننده نیست؟ ‫- آره، عالیـه.
[پـایـان فـصـل سـوم]
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی