احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
« ...آنچه گذشت »
فراموش کردی قراره کی باشی
‫قرار بود رهبری باشی که برای ساکسون‌ها ‫سرنوشت باشکوه‌تری رقم می‌زنه
یه غار گنده‌ست
دویست‌تا ساکسون اونجا زندگی می‌کنن
...پادشاه گای از گیزبورن رو فرستاده تا
نظم رو به ناتینگهام برگردونه
سگِ جنگیِ موردعلاقه‌ی پادشاهـه - !همشون رو بکُشید
‫درنده‌ترین سگِ شکاری هم
‫اگه بخواد پاچه‌ی صاحبش رو بگیره،
‫باید اون رو سر جاش نشوند
‫- نقشه‌ای داری؟ ،‫ -توی جوش و خروش جنگ
‫تا تیغه‌ای که ‫گلوش رو می‌بُره دیده نشه
.‫اِی جانِ آب‌زیرکاه ،رخصت پاپ گرفتنی نیست
بهاش خون، منت و زمانیـه که می‌طلبه
‫خودت میری رُم و
‫به جاه‌طلبی‌های پسرم پایان میدی
‫- سرنوشت من دست شماست بگو اسمش چیـه؟ -
‫- بگو من برات چی‌ام؟ ‫- تو...
‫تنها زنی هستی که کاری کرد خودم رو فراموش کنم
‫حالا باید برم
‫پادشاه صدها آدم فرستاده تا
‫- راب و دار و دسته‌اش رو بکُشن کجا؟ -
‫داروغه می‌دونه کجایی
‫هر انتخابی که بکنی... من تو رو انتخاب می‌کنم
...ادریک، ادریکِ وحشی
...وقتی بقیه تسلیم شدن
اون تا آخرین نفس جنگید
...تو میدونِ جنگ کُشته شد ولی
روحش همچنان در حال مبارزه‌ست
تا ابد هم به مبارزه ادامه میده
درونِ تو
حالت خوبـه؟
خوابِ بد دیدی؟
گمونم
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
« رابین هود » « فصل اول »
‫« قسمت دهم(آخر): با سقوط دشمنی، دشمن دیگری برمی‌خیزد »
دعاهات جواب هم میدن؟
،تو و ماریان که رفتید دعا کردم برگردید
حالا هم که اینجایید
دیدی که رفتیم؟
چرا برگشتی؟
...من
چیزی دیدم که نمی‌تونستم بی‌جواب بذارم
در مورد نفرت حق با تو بود
ولی رها کردنش سختـه
.همین من رو زنده نگه داشته .باعث شده تا اینجا بیایم
نمی‌دونم بدون اون چطوری به مبارزه ادامه بدم
برای آینده بجنگ
نه گذشته
.برای انتقام نجنگ .برای صلح بجنگ
برای امید - امید؟ -
امید بار سنگینـه
از فولاد هم سنگین‌تر - آره -
‫ولی دست مرگ بهش نمی‌رسه
کسی که برای امید بجنگـه هرگز از یادها فراموش نمی‌شه
تعدادشون خیلی زیاده، متوجهی دیگه؟
نقشه‌ای داری؟
یه چیزهایی توی ذهنمـه
...فقط باید
افکارم رو جمع و جور کنم
این دره توانِ تحرک‌شون رو می‌گیره
فقط باید با تعداد بالا بهشون حمله کنیم
مثل موش تو تله میفتن
تا نریم بالاسرشون شست‌شون خبردار نمیشه
رابین هود انتظار یه حمله‌ی مستقیم رو داره
درستـه سرباز نیست، ولی احمق هم نیست
مگه مهمـه؟
مگه خودت نگفتی مثل پسربچه‌ها می‌جنگه؟
بی‌مهابا، هیجان‌زده و درمونده
آدمای درمونده جاهایی جون سالم به در می‌برن که نباید
از دستِ من نمی‌تونه جون سالم به در ببره، داروغه
اعتماد به نفست رو تحسین می‌کنم، گیزبورن
‫کمتر انسان زنده‌ای پیدا میشه که ‫اینقدر مطمئن حرف بزنه
جوابِ نافرمانی‌شون رو با نابودیِ مطلق می‌دیم
هنوز آرایش جنگی نگرفتن ولی تعدادشون زیاد شده
حداقل ۵۰۰ نفر
درو، همه رو داخل غار جمع کن
می‌دونم باید چیکار کنیم
الان ۵۰۰ نفرن
،با زره و تجهیزات کامل ...اسب‌های جنگی، منجنیق
درضمن، می‌دونن کجاییم
به نظرم یکم مشکل‌سازه
می‌دونن کجاییم
پس یعنی ما هم می‌دونیم اونا قراره کجا باشن
‫آره... اینجا، در حال قلع و قمع کردن ما
نه، ما میریم
،توی جنگل قایم میشیم صبر می‌کنیم بیان و
.می‌ذاریم از کنارمون رد شن .بعدش حرکت می‌کنیم
به سمتِ کجا؟
ناتینگهام
فقط من نمی‌فهمم شازده چی میگه؟
،چرا باهاشون شاخ به شاخ بشیم وقتی می‌تونیم بهشون رودست بزنیم؟
،با شناختی که ازشون دارم سربازهای زیادی توی شهر نمی‌ذارن
اونقدری نیستن که جلومون رو بگیرن
منظورت اینـه شهر رو بگیریم؟
خبردار میشن و با پونصد نفر برمی‌گردن
وقتی برگردن، با تیراندازهامون روی دیوارها روبرو میشن
تا به دروازه برسن صد نفرشون رو می‌زنیم
ولی به دروازه می‌رسن و ازش عبور هم می‌کنن
ما هم همین رو می‌خوایم - که بذاریم بیان داخل؟ -
چطوره قبل از اینکه قتل‌عام‌مون کنن بهشون شراب هم تعارف کنیم؟
چرا باید بذاریم بیان داخل؟ - توی شهر یه جا فشرده میشن -
،از روی پشت‌بوم‌ها می‌زنیم‌شون
،از پنجره‌ها، داخل کوچه‌ها بهشون امون نمی‌دیم
،همینطوری که پیشروی می‌کنن ما هم میریم سمتِ قلعه
،تا وقتی برسن به دروازه‌هاش
ما فلنگ رو بستیم
،از اون راه مخفی می‌زنیم به دلِ جنگل
اونجا کار بقیه‌شون رو تموم می‌کنیم - جنگل -
،به غیر از تیراندازهامون بقیه اونجا کمین می‌کنن
تو رهبرشونی، از پشت حمله می‌کنید و
می‌کِشیدشون داخل - باشه -
جنگل جولان‌گاهِ ماست
‫اونجا ما دستِ بالا رو داریم
اگه بهش اجازه بدیم، کمک‌مون می‌کنه
،پراکنده‌شون کنیم مجبورشون کنیم توی دو جبهه بجنگن
،برتری‌شون توی تعداد نفراتـه اینجوری برتری‌شون از بین میره
ممکنـه جواب بده
جواب میده چون انتظارش رو ندارن
نقشه‌ای هم برای مقابله باهاش ندارن
...تا به خودشون بیان
کار از کار گذشته
این کارها یعنی چی؟
گفتم توی وست‌مینستر بمون
مارشال. تنهام گذاشت
از کِی تابحال نبود یه مَرد تو رو به این حال و روز میندازه؟
باردارم
دختره‌ی بی‌آبرو
مارشال یه مَرد معمولی نبود
عاشقمـه، من هم عاشقشم
مردها زن‌هایی که عاشق‌شون هستن رو تنها نمی‌ذارن
!بعضی‌ها چرا. مجبورن
...مجبوره به ملکه خدمت کـ
!ازت سوءاستفاده کرد !خودت این اجازه رو بهش دادی
...نه
نگاش کن
دخترِ ناتینگهام؛
آینده‌ات رو به خاطر لذت‌جویی و حماقت نابود کردی
زیادی بهت شل گرفتم
میری صومعه
...نه، نه - !میری -
!بچه‌ات رو به دنیا میاری !جیکت هم در نمیاد
...نه - اونجا با اون رویِ ضعیفت روبرو میشی و -
به جاش همون جَنَمی رو نشون میدی که
یه عمر خونِ‌دل خوردم تا توی وجودت بسازم
...خواهش می‌کنم - !حرف نباشه -
!این یه دستوره
ذهنت درگیره
:پدرم همیشه می‌گفت
،مثل سایه حرکت کن»
لابه‌لای درخت‌ها مخفی شو و «پشت به باد دنبال‌شون کن
باید از تمام برتری‌هامون استفاده کنیم
حالا می‌دونیم قراره بیان ولی نمی‌دونیم کِی
نقطه‌ضعفِ بزرگیـه
،چون اگه خیلی زود حرکت کنیم ،دست‌مون براشون رو میشه
اینجوری هرگز به ناتینگهام نمی‌رسیم
پدرم زمان حرکت‌شون رو می‌دونه
می‌تونم از زیر زبونش بکِشم
نه، همچین چیزی ازت نمی‌خوام - ولی پیشنهاد خودمـه -
همونطور که گفتی، می‌تونه تعیین‌کننده باشه
نه
‫ماریان، خیلی خطرناکـه
‫خب، اگه بفهمه چه قصد و غرضی داری چی؟
خب، من رو می‌کُشه
،راب، اگه اینجوری احتمال موفقیت‌مون بیشتره پس همین کار رو می‌کنیم
ممکنـه آخرین ساعاتی باشه که پیش همدیگه‌ایم
بیا با هم جر و بحث نکنیم
دلم نمی‌خواد از پیشم بری
بهش فکر نکن
حداقل امشب
...اگه فقط
...همین لحظه رو با هم باشیم
برام کافیـه
دوستت دارم، ماریان
من هم دوستت دارم، راب
همینجا خوبـه
یه بار سر ظهر و یه بار هم بعد از غروب برمی‌گردم
نزدیک جنگل منتظرتم - ممنون، میلانج -
مراقب باش - موفق باشی -
حق با تو بود
درباره‌ی همه چی
،حرف‌هایی که بهت زدم ،تصمیماتم، کارهام
همش به اینجا ختم شد
از کارهام پشیمونم
خواهش می‌کنم
بذار برگردم خونه
ملکه چی؟
من رو از خدمت آزاد کرده
که رابطه‌ام رو با خانوادم درست کنم
از تصمیم‌تون مطمئنید؟
داروغه کار گیزبورن رو تموم می‌کنه
گیزبورن آدم سگ‌جونیـه
شاید، ولی مقابل خیانت چه کاری ازش ساخته‌ست؟
،داروغه موفق میشه تو هم همینطور
جاه‌طلبی‌های پسرم رو خاتمه بده تا
پاداش خوبی دریافت کنی
رُم عیارت رو می‌سنجه؛
نشون بده چند مرده حلاجی
« جنگل شروود »
باز هم جنگ؟
انگار بابا همیشه دنبال جنگ و درگیریـه
گفته کِی حرکت می‌کنن؟
نه
نباید برمی‌گشتی
من هم گاهی به سرم می‌زنه که برم
برم پِی زندگی خودم
،زیر سایه‌ی کسی نباشم بی‌نام و نشون باشم
ولی الان تک‌پسرش هستم و
این خیلی براش مهمـه
گمونم باید برای من هم مهم باشه
اسم و رسم داشتن بد نیست
فقط اجازه نده سنگینیِ بارش کمرت رو خم کنه
گناه کردم
به مردی دل باختم که بهم پُشت کرده
این که گناه نیست
کاری که باهاش کردم گناهـه
الان ازش باردارم
آدم‌بشو نیستی، نه؟
پدرم قصد داره من رو بفرسته صومعه و
راهبه‌ی اعظم من رو اونجا زندانی می‌کنه و
مجبور میشم بقیه‌ی عمرم رو
‫در گمنامی و سکوت خدمت کنم
همچین اتفاقی نمیفته - نه، نمیفته -
چون کمکم می‌کنی فرار کنم
همچین کاری نمی‌کنم
،وقتی پدرم بمیره
من میشم حاکمِ ناتینگهام
درستـه قویـه ولی مرگ برای همه‌ست
از اولش هم می‌خواست بعد از مرگش
.قدرت به من برسه پادشاه و ملکه هم
،موافقت‌شون رو اعلام کردن من رو برای این کار بزرگ کرده
،به عنوان متحدِ پدرم نونت تو روغن بود
،به عنوان متحدِ من ثروتت سر به فلک می‌کِشه
ولی اگه پُشتم رو خالی کنی، تا آخر امسال
کارت تمومـه... خودم ترتیبش رو میدم
:خواسته‌ام اینـه
یه کالسکه باید دمِ صومعه منتظرم باشه
کالسکه من رو می‌بره دوور و از اونجا هم
من رو با یه کشتی می‌فرستی رُم
پدرت چم و خم قدرت رو خوب یادت داده
پدرم یادم داده چطوری سرسخت باشم، آره
...ولی قدرت
یاد گرفتنی نیست، اسقف
‫اکتسابیـه
حتماً خوشحالی که این ماجرا بالاخره تموم میشه
چی میگی واسه خودت، دختر؟
بالاخره حساب رابین هود و دار و دسته‌اش رو می‌رسی
،داروغه رو دستِ‌کم می‌گرفتم
ولی نقشه‌هاش انگار فوق‌العاده‌ان
نقشه‌های داروغه؟
نقشه‌ها رو من کِشیدم
،اگه به دست اون بود مگه وضعیت تغییر می‌کرد؟
البته
مثل جنگ‌های صلیبی، پادشاه دوباره
...روت حساب کرده تا
کاری که بقیه از پسش برنیومدن رو انجام بدی
می‌دونم بعضاً زبونِ همدیگه رو نمی‌فهمیدیم
...ولی الان که خونه‌ای
باید همیشه همینطوری باشه
بله، پدر
اگه فرار کنن چی؟
خب، جایی ندارن که فرار کنن
عصر همون روز، لستر با ۳۰۰ نفر
از پُل مدن رد میشه
منگنه میشن
،تا فردا عصر
شروود خاکستر میشه
تک‌تک یاغی‌های داخلش هم باهاش می‌سوزن
‫بازم آبجو بیار
باید بازگشتت رو جشن بگیریم
آره
بیا به سلامتیِ خانوادمون بنوشیم
خواب‌تون نمی‌بره، قربان؟
خیلی وقتـه که رنگِ آرامش رو ندیدم
از وارین خبری نشد؟
‫پس حتماً کُشتنش
‫می‌دونی چه بهایی داده شده که
‫صلح اینجا برقرار بشه؟
چند نفر جون دادن که ما در آرامش زندگی کنیم؟
با اینحال در شرف شروعِ یه جنگِ تازه‌ایم
دیگه راه برگشتی نیست
...اگه برنده بشن
درباره‌ی یاغی‌ها نغمه‌سرایی می‌کنن
،اگه شکست بخورن ازشون شهید می‌سازن
کم پیش میاد از مَردی که
آرامش دنیا رو حفظ می‌کنه دَم بزنن
می‌فهمن چه کارهایی کردید
حالا هر طور که شده
...به سرباز ها بگو
سپیده‌دم حرکت می‌کنیم
.بر ضدِ آنان قیام خواهم کرد»
از بابل، نه نامی به جا می‌گذارم و
...نه نشانی
.نه فرزندی و نه نواده‌ای
،تار و پودشان را از پهنه‌ی زمین خواهم رُفت
«...چنین است فرمانِ خداوندِ جبار
!سپیده‌دم حرکت می‌کنن
لستر قراره عصرِ فردا با ۳۰۰ نفر
از پُشت بهشون حمله کنه - چی؟ -
،حتی اگه راب ناتینگهام رو بگیره باز هم مهم نیست
بین دوتا ارتش گیر میفتن و شکست می‌خورن
اگه بهشون هشدار ندیم، همشون می‌میرن
«آن‌گونه که تدبیر کرده‌ام، همان خواهد شد»
!برو، میلانج !بهشون هشدار بده
!نه
دروغگو! این آخرین باری بود که
!نه - !خوار و خفیفم کردی -
بهش چی گفتی؟
،آنچه در سر داشته‌ام»
«محقق خواهد شد
،اگه قسمت این بود و برنگشتم
.وظیفه‌ات رو انجام بده .ماریان باید مجازات بشه
پدر؟
بهشون هشدار داد
‫بهتر نیست نقشه رو عوض کنی؟
‫به خاطر دختری که فکر می‌کنه زرنگـه، ‫خودم رو کوچیک نمی‌کنم
‫اهمیتی هم نداره
‫هم تعدادمون از اونا بیشتره، ‫هم قوی‌تر و هم آماده‌تریم
‫تهش قراره قتل‌عام شن
‫به همین سادگی
‫راب!
‫دیده‌بان‌ها گزارش دادن ‫سربازها هنوز حرکت نکردن
‫- ماریان کجاست؟ ‫- پدرش خبردار شد! گرفتش
‫- نمی‌تونی بری پیشش ‫- دارم میرم
‫سپیده‌دم ۳۰۰ نفر از نیروهای لستر
‫قراره از مدن عبور کنن
‫لستر مسیر شمالی رو می‌بنده
‫گیر میفتیم و نابود می‌شیم
‫من با نیروها میرم و ‫واسه سربازهای لستر کمین می‌کنم
‫اگه الان تقسیم شیم، ‫قبل از اینکه جنگ شروع بشه باختیم
‫پس بیاید کلاً باهاشون نجنگیم
‫منظورت چیـه؟
‫پل رو به آتیش می‌کشیم، ‫اینجوری نمی‌تونن از رودخونه رد شن
قیر داریم
چند نفری کار رو در میاریم
‫خودم هدایت‌شون می‌کنم
‫- من هم میرم ‫- من هم همینطور
‫من هم از آتیش خوشم میاد
‫از روی برجکِ قلعه می‌تونی دودش رو ببینی
‫هر وقت دیدی، ‫یعنی کارمون رو انجام دادیم
‫قبلاً یه بار جونم رو نجات دادی
‫الان هم داری هممون رو نجات میدی
‫تاک؟
‫برای ماریان دعا کن
‫دعا کردم، باز هم می‌کنم
‫غرور در زندگیِ ‫یه زن جوان هیچ جایی نداره
فقط حرف‌شنوی
‫یکی رو باید زیر پا گذاشت و...
‫دیگری رو یاد گرفت
‫درستـه
‫حق با شماست
‫مضطربی، داروغه؟
‫مگه نمی‌بینی؟
‫چیزی نمی‌بینم
‫دقیقاً
‫تو دل جنگلیم و ‫خبری از دیده‌بان‌ها نیست
‫عجیبـه
‫به شهر حمله شده!
‫قایم شید! یاغی‌ها!
‫بجنبید، قرار کنید!
درو، قلعه‌ی اصلی با تو
!بقیه با من بیاید روی برجک‌ها
‫غار رو پیدا کردیم. خبری نیست
‫دارن اون داخل سنگر می‌گیرن
‫آخرین نبرد
‫پس بریم اونا رو ‫به آرزوی مرگ‌شون برسونیم
‫خبری از کس دیگه‌ای نبود، جرالد؟
‫خیر، قربان
‫از دروازه‌ها محافظت کنید!
‫- کجان؟ ‫- بزدل‌ها! می‌دونستم فرار می‌کنن
‫فرار نکردن، ‫تغییر موضع دادن
‫ظاهراً با نظم خاصی هم این کار رو کردن
‫تغییر موضع؟ کجا رفتن؟
‫تنها جایی که توش هنوز شانس دارن
‫ناتینگهام
‫- رالف... ‫- نمی‌خواد
‫نمی‌خواد چیزی بگی
‫می‌دونم
‫چی رو؟
که هیچوقت هیچکس برام عزیزتر از تو نمیشه
‫ولی... هیچوقت هیچکس برای تو عزیزتر از ماریان نمیشه
‫برمی‌گردیم ناتینگهام
‫بجنبید!
‫درستـه که سفر دور و درازی داشتم،
‫اما ضروری بود تا
‫بهت نشون بدم قدرتت کجا به آخرش می‌رسه
‫اینجا، جایی که قراره موندگار بشی و
‫توش خدمت کنی
‫مار دروغگوی دو رو!
‫فکر کردی می‌تونی من رو اینجا حبس کنی؟
‫یه روزی جلوم زانو می‌زنی!
‫نمی‌تونی من رو حبس کنی! هرگز!
‫خون ساکسون‌ها به جوش اومده
‫بذارید بترسن. بذارید ما رو ببینن
‫اگه رابین هود رو بکُشی،
‫بقیه پراکنده میشن
‫دروازه‌ها رو از جا در میاریم
‫کسی رو اسیر نکنید!
‫به کسی رحم نکنید!
‫بذارید این ساکسون‌های پست
‫بفهمن تاوان دادن یعنی چی!
!منتظر دستور من بمونید
...صبر کنید
!آتش
‫هانتینگدان! ‫از جناحین محافظت کن!
‫نیروها رو بردار و برو دنبال‌شون! ‫ما شهر رو می‌گیریم!
‫کاری که میگه رو بکن
‫دروگو، با اِرل برو!
‫با من به سمت جنگل!
‫عقب‌نشینی!
خیلی‌خب، انتظار نداشتم شهر اینقدر جمعیت داشته باشه
‫همچنان نقشه‌مون جواب میده دیگه، مگه نه؟
‫گمونم. باید جواب بده
‫روی کاغذ
‫انتظار داشتم یکم مطمئن‌تر جواب بدی!
پس از یه راهب درباره‌ی آتیش‌سوزی نپرس
‫خیلی‌خب، حاضرید؟
از طریق مِیخونه می‌رسیم به رابین هود
پله‌ها منتهی میشن به پشت‌بوم
‫خودتون رو نشون بدید!
‫از این سمت!
‫رالف، برو توی قلعه! برو توی قلعه!
‫ساکسون‌ها، همگی برید توی قلعه!
‫به سمت قلعه!
‫سریع بیاید تو
‫بجنبید، یالا!
‫اونا بالان
‫راه برو دیگه، الاغ!
‫تو یه بزدلی...
‫نه
پیروزم
‫تو آدم شریفی بودی
‫اجرت با خدا
‫به سمت قلعه! ‫ساکسون‌ها، همگی به سمت قلعه!
‫اومدن!
‫برید تو! برید تو!
‫یالا، راهب
‫پل رو خالی کنید، سربازها دارن میان
‫خیلی‌خب. ‫پل بسته‌ست، پل بسته‌ست.
‫از روی پل برید!
‫هی! تو!
‫- نه! ‫- گیموِل، حواست به پل باشه!
‫اومدن!
‫برید... برید!
‫فرار کنید!
‫آتیش گرفت. آتیش گرفت!
‫برید تو!
‫ببندش!
‫پل آتیش گرفت. ‫جلوی نیروهای لستر رو گرفتیم.
‫حالا می‌ریم به سمت جنگل!
‫بجنبید! باید به برادرهامون ‫توی جنگل کمک کنیم!
‫باید بریم به بقیه کمک کنیم
وقت نیست
فقط می‌تونیم براشون دعا کنیم
‫عقب‌نشینی! عقب‌نشینی!
‫فرار کنید! برگردید ناتینگهام!
‫دیگه تمومـه! جنگ تمومـه!
!موضع‌تون رو حفظ کنید! عقب‌نشینی نکنید
‫لاکسلی
‫با ماریان چیکار کردی؟
‫اگه تو رو بکُشم در حقت لطف کردم
‫ولی اگه اون رو بکُشم ‫تو هم نابود میشی!
‫حالت خوبـه؟
‫شکست‌شون دادیم. ‫پل آتیش گرفت.
خیلی کمتر از اونن که تعقیب‌مون کنن
‫می‌خوام همه‌ی رو برداری و عقب‌نشینی کنید
‫من باید برم پیش ماریان
‫لاکسلی!
‫همه‌ی این خون و خونریزی‌ها
‫همه‌ی این مرگ و میرها گردن توئـه
‫تو بودی یه آدم بی‌گناه رو اعدام کردی
‫«بی‌گناه»؟
‫من بهش فرصت بخشش دادم، ‫ولی اون غرور رو انتخاب کرد
‫پدرم شرافتش رو انتخاب کرد
‫ولی تو خواستی خونش رو بریزی!
‫من خواستم نظم برقرار شه!
‫تو آشوب آوردی!
‫ناتینگهام رو آلوده کردی!
‫که تهش چی؟
‫کسی هدف یا اسمت رو یادش نمی‌مونه
‫فقط مرگتـه که تو خاطرات می‌مونه
‫بجنگ!
‫بجنگ. بجنگ!
‫امروز نه، داروغه
‫به زودی
‫رابین هود!
‫چرا؟
‫- بهمون خیانت کردی ‫- نه
‫بابا به هممون خیانت کرده!
‫بذار بیام بیرون!
‫آلپو، خواهش می‌کنم!
‫راه دیگه‌ای نداشتم
‫بابا خودش رو گم کرده. ‫خواهش می‌کنم!
‫اگه می‌خوای مثل اون نباشی ‫تصمیمش با خودتـه
‫ولی من مثل اونم
‫من پسرشم
‫هرگز نباید برمی‌گشتی، ماریان
‫اگه آزادم نکنی، من رو می‌کُشه
‫دیر یا زود تو رو هم می‌کُشه
‫پدر، زخمی شدی
‫هنوز سرپام. کلید
‫ماریان همین الان ‫تقاص کارهاش رو پس میده
‫راب!
‫یالا!
‫- تو برو! ‫- ماریان، تو رو می‌کُشه
‫اگه دوستم داری، برو
‫خواهش می‌کنم
‫ماریان، فرار کن!
‫چطور جرئت می‌کنی ‫به پدرت خنجر بزنی؟
‫تو هیچ صنمی باهام نداری
‫حاضر بودم خودم ‫شکم پدرت رو پاره کنم
‫باید این کار رو می‌کردم، ‫ولی جایگاه و مقامی دارم
‫متوجهی...
‫واسه همین گذاشتم ‫خونش پای قانون نوشته شه
‫دودمان تو هم امشب به پایان می‌رسه
‫کارش دیگه تمومـه
‫حالا دیگه نمیشه جلوشون رو گرفت
‫نفر بعدی کیـه؟
‫پادشاه خودش میاد
‫بذار سربازهای پادشاه رابین هود رو پیدا کنن
‫پادشاه خودش چی میشه؟
‫هنری نباید زنده انگلستان رو ترک کنه
‫خبری نیست
‫توی ناتینگهام موندن
بیاید تا وقتی زخمی هستن ‫بهشون حمله کنیم
‫نه
‫خودمون هم زخمی شدیم
‫حساب‌شون رو گذاشتیم کف دست‌شون. ‫خون‌شون رو ریختیم.
‫برای تمام رفتگان‌مون
‫برای داییم
‫پس... الان چی؟
‫اینجا دیگه امن نیست
‫اگه به دل جنگل بزنیم،
‫باز هم میان دنبال‌مون
‫پس جلوی چشم‌شون پنهون می‌شیم
‫با مردم خودمون و دهکده، ‫روی زمین‌هامون کار می‌کنیم
‫می‌تونیم شایعه کنیم یاغی‌ها
‫رفتن به دل جنگل شروود و
‫وقتی نورمن‌ها دنبال ما می‌گردن، ‫ما براشون نقشه می‌کشیم
،در حالی که با خودشون درگیرن ،ما تجدید قوا می‌کنیم
‫وقتی زمانش فرا رسید، ‫دوباره می‌جنگیم
‫تا روز آزادی‌مون می‌جنگیم
‫به اندازه‌ی کافی تیزه
‫هر چقدر هم تیز باشه کافی نیست
‫کجا میری؟
‫میرم لندن
‫کار پیدا کنم
‫منتظر میشم راب خبر بده
‫فکر نکنم خیلی طول بکُشه
‫همراه نمی‌خوای؟
‫رالف؟
‫شاید نیازت شه
‫کارمون هنوز تموم نشده
‫طلاهای واریک چی میشه؟
‫بین مردم پخشش می‌کنیم
‫خراج‌مون به نورمن‌ها
‫کِی دوباره همدیگه رو می‌بینیم؟
‫به زودی. مگه نه، جان؟
‫خب...
‫تو کجا میری؟
‫هیچوقت فرانسه نرفتم
‫به نظر جای خوبی میاد
‫پس من چی؟
‫بیخیال، دوتایی تو فرانسه گم می‌شید
‫من عملاً فرانسوی‌ام
‫مشروب می‌خورم، بدعنق‌ام و
‫بی‌دلیل مردم رو قضاوت می‌کنم
‫راحت باهاشون جور میشم
‫بیا بریم
‫ممکنـه با این کارم طرد بشم
‫پس خاطرجمع شو که نامه‌ام ‫به دست اعلیحضرت برسه
‫به کسی نگو چی همراهتـه
‫توی اون حقایقی نوشته شده که
‫مربوط به حاکمیت انگستانـه
‫حقایقی درباره‌ی ملکه‌ی پادشاه هنری، ناتنیگهام و
رابین هود
‫نامه و به دستش برسون
‫سرآغاز فصل بعدی این پادشاهی ‫با نامه‌ی منـه
‫علیاحضرت
‫شاهین برگشت پیش صاحبش
،زمان زیادی گذشت ‫فکر نمی‌کردم بیای
‫من از دست شما فرار نکردم
‫تو شجاعی
‫همه چی رو به خطر انداختی
‫از زندگیت توی جنگل تا...
‫حضورت توی قصر
‫آدمایی مثل تو کم پیدا میشن
‫چرا باید آزادت کنم،
‫وقتی می‌تونم تو رو کنار خودم نگه دارم؟
‫چون شما کسی نیستید که ‫زیر حرفش بزنه، علیاحضرت
‫از کِی تا حالا ملکه پای حرفش می‌مونه؟
‫ولی واسه تو استثنا قائل میشم
‫به لطف و فرمان علیاحضرت،
‫حکم عفو رابرت از لاکسلی صادر شد
‫یعنی به این راحتی رضایت میدی؟
‫یه زندگی آروم ‫آتیش درونت رو خاموش نمی‌کنه
‫برات کافی نیست
‫راب برام کافیـه
‫شاید دنبال سادگی باشی،
اما سادگی برات مناسب نیست
‫درضمن، خودت می‌دونی قراره چه اتفاقی بیفته
‫نیازی به گفتن نیست
‫پادشاه هنری
‫چه حکم عفوی در کار باشه چه نباشه، ‫همچنان ازش دست نمی‌کشید
‫آره
‫پادشاه هم تا وقتی ‫رابین هود نفس می‌کِشه دست‌بردار نیست
‫پس بگو ببینم، ماریان...
‫چی می‌تونم پیشکشت کنم؟
‫پیشنهاد خودتون چیـه، علیاحضرت؟
‫تنها فرصتت برای بقا
‫چی گفت؟
‫حکم عفوت رو گرفتی و...
‫من هم آزاد شدم
‫یه پیشنهادی داد
‫پیشنهادی که می‌تونه همه چی رو عوض کنه
‫نه فقط واسه ما، ‫واسه چیزی که پیش‌رومونـه
‫داری بهش فکر می‌کنی؟
‫به این سادگی نیست
‫خب...
‫کلی وقت داریم تا ‫همه‌ی مشکلات رو حل کنیم
‫ولی امشب حتی لحظه‌ای به
‫پادشاهی و شورش فکر نمی‌کنیم
‫بذار واسه اولین بار فقط خودمون باشیم
‫خیلی‌خب
‫فقط خودمون
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
« پایان فصل اول »
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی