احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
[ آماندا ناکس، در سال ۲۰۰۹، ‫به جُرم قتل هم‌خانه‌ی خود محکوم شد, ]
[ در سال ۲۰۲۲,,, ]
[ برخلاف توصیه‌ی دیگران,,, ]
[ آماندا به محل شروع ماجرا بازگشت, ]
‫این وضعیت رو دوست ندارم، آماندا,
‫اصلاً دوست ندارم,
‫چاره‌ای نیست, برنامه همینـه, ‫پس لطفاً,,,
‫کریس، به خدا اگه بگی «آروم باش»,,,
‫باشه, نمی‌گم,
‫کاش آروم می‌شدی، ولی باشه نمی‌گم,
[ ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲ - ۶:۵۱ صبح ]
‫پس حواست باشه ‫نه تکون بخوری و نه صدا بدی,
‫هرکی ببینت، سریع زنگ می‌زنه,
‫و اگه زنگ بزنه، ‫۱۰‌دقیقه‌ای می‌افتن دنبالت,
‫اون مرتیکه همین‌الان ‫هم افتاده دنبالش,
‫همیشه دنبالش بوده و هست,
‫و الان داریم مستقیم
‫- می‌ریم توی دهن شیر, ‫- مامان، بس کن,
‫- برامون تله گذاشتن, ‫- لطفاً بس کن,
‫- نه‌خیر, ‫- مطمئنـم تله‌ست,
‫اون هیولا برات تله گذاشته
‫و ما داریم مستقیم واردش می‌شیم,
[ رُم ]
[ پِروجا ]
‫اینجا تصادف شده, ‫پلیس زیاده,
‫قاتل!
‫- گریه نکن، عزیزم, ‫- بلند نشو,
‫بـ,,, باید ساکتش کنم,
‫کل کشور از این دختر متنفرن,
‫همه راحت تحویلش می‌دن,
‫- داریم می‌رسیم, ‫- جونم، عشقم؟
‫باید برگردیم، آماندا,
‫می‌شنوی چی می‌گم؟ ‫باید برگردیم,
‫عمراً برنمی‌گردیم,
‫حالا شاید یه‌ذره برگردیم عقب,,,
‫به جایی که داستان ناگفته ‫و پیچیده‌ی من شروع شد,
‫در ۳۱ اکتبر ۱۹۸۶ ‫و ساعت ۱:۲۸ دقیقه ۳۲ ثانیه,,,
‫کلاغی سرکش و مرموز ‫از دسته‌ی خودش خارج می‌شه
‫و مستقیم می‌ره توی ‫پنجره‌ی یه ساختمون دادگستری,
‫یه قاضی جَوون که ‫در اون لحظه شاهد این ماجرا بود
‫این اتفاق رو بَدشگون در نظر می‌گیره,
‫بلافاصله کتاب موردعلاقه‌ش آتیش می‌گیره ‫و دعاهاش به وحشت تبدیل می‌شه,
‫هم‌زمان توی شهر ‫کولزدن در لندن جنوبی
‫دختربچه‌ای دوست‌داشتنی ‫اولین قدم‌هاش رو برمی‌داره,
‫آفرین، مِردیت!
‫و درست همون لحظه، ‫در شهر سیاتلِ واشنگتن,,,
‫بعداز یه‌عالمه رقص و خوش‌گذرونی
‫یه دختر امروزی ‫با بیلی‌کوچیکه هم‌خوابه می‌شه,
‫کلاهت,,, ‫صبر کن برش دارم,,,
‫و نُه ماه بعد ‫دختربچه‌ای به دنیا می‌آد,
‫یعنی بنده: آماندا ماری ناکس,
‫پدرم، کورت ناکس، ‫از عکس‌های یه‌هویی متنفره,
‫دوست داره توی عکس ژست بگیره ‫تا نسل‌های بعدی ازش به‌خوبی یاد کنن,
‫مادرم، اِدا، ناراحتـه که ‫پدرم عاشق زن دیگه‌ای شده,
‫خونه‌ی جدیدم همین بغلـه,
‫جداً؟ ‫پس برو توش بمیر!
‫شیش سالم بود که فهمیدم
‫دوست دارم مرکز توجه باشم,
‫روانی,
‫دوست دارم توی تصورات خودم زندگی کنم,
‫دمت گرم، ناکسی‌شیطونه!
‫توی اون سال‌ها، مامان‌بابام ‫زیاد با هم ارتباط نداشتن,
‫اون دختر منـه!
‫- آماندا! ‫- آفرین!
‫ولی داشتنِ دوتا خونواده بهم یاد داد ‫که آدم نباید به یه‌چیز بسنده کنه,
‫زندگی فقط یه مسیر مشخص نیست,
‫چی‌کار می‌کنی، آماندا؟
‫دختره‌ی روانی,
‫و دنیا خیلی بزرگ‌تر از تصورات منـه,
( به زبان‌های مختلف به آماندا سلام می‌کنن,)
[ صحبت به زبان ایتالیایی ]
‫واسه همین برای اولین بار ‫توی ۱۹ سال زندگی‌م
‫مامان‌بابام رو کنار هم نشوندم
‫و اولین پرونده‌ی مهم ‫و خطرناک زندگی‌م رو براشون باز کردم,
‫حالا نظرتون چیـه؟
‫قرار شد سال سوم ‫دانشگاه رو خارج درس بخونم,
[ خداحافظ، آماندا ]
‫- الهی, ‫- برای خوش‌شانسی‌تـه,
‫گریه نکن, ‫گریه نکن دیگه,
‫- باز چی شده؟ ‫- تابلو نکن,
‫باشه,
‫برات یه هدیه گرفتم,
‫- این چیـه؟ ‫- واسه‌ی چیز دیگه,,,
‫دیگه نمی‌خواد,,,
‫خدا نکُشت!
‫- ویبراتوره؟ ‫- لازمت می‌شه,
‫پُر از امید و آرزو
‫و سادگی و کنجکاوی جَوونی بودم
‫و سفر رمانتیک ایتالیایی ‫خودم رو شروع کردم,
‫چاو,
(«سلام» و «خداحافظ» در زبان ایتالیایی)
‫البته که یه جای خواب لازم داشتم,
[ هم‌خونه‌ای دانشجو - فقط دختر و انگلیسی باشه - ‫ماهی ۲۰۰ یورو - الکی وقت‌مون رو هدر ندین ]
‫این‌ها هم‌خونه‌هام هستن,
‫لائورا خیلی باحالـه, ‫همه‌ش گُل می‌کِشه
‫و توی بینی‌ش یه‌عالمه پیرسینگ داره,
‫- دَر رو ببند! ‫- باشه! باشه!
‫این هم فیلومیناست,
‫یه‌کم عصبی می‌زنه,
‫عاشق سریال‌های تلویزیونی
‫و دمنوش درست کردنـه,
‫آهای، آماندا,
‫شوخی بود بابا, ‫عذرخواهـم,
‫و این هم مِردیت,
‫دانشجویی که از ‫انگلستان انتقالی گرفته,
‫به رقصیدن، حموم آفتاب ‫و رمان‌های رازآلود علاقه داره,
‫اون اوایل، دوست‌جونیِ همدیگه بودیم,
‫اشتیاق یه دوستیِ جدید ‫ما رو از خود بی‌خود کرده بود,
‫همون حسی که ‫توی غربت یه آشنا می‌بینی,
‫چاو, کوم اِستای؟ ‫(سلام, حال‌تون چطوره؟)
‫بعدش دنیاهامون رو با هم یکی کردیم,
‫ولی نمی‌دونم چرا دوست‌های ‫انگلیسی‌ش باهام حال نمی‌کردن,
‫آماندا!
‫ازم یه سال بزرگ‌تر بود ‫و خیلی باهوش‌تر,,,
‫و همیشه مراقبم بود,
‫با دانیله مشغولـی؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫محافظ دارین دیگه؟
‫بعله, ‫حواسم هست,
‫آماندا! هوی!
‫- هوی! ‫- چیـه؟
‫ما هم می‌خوایم,
‫لطفاً!
‫سپاس!
‫خوش بگذره, ‫موفق باشین، بچه‌های عزیزم,
‫تازه داشتیم می‌فهمیدیم
‫زندگی توی این شهر قدیمی چجوریـه,
‫و روح‌مون هم خبر نداشت که قراره
‫اتفاق وحشتناکی ‫برای مِردیت بیچاره بیُفته
‫و همه‌ی رفتارهام بهونه‌ای بشه ‫که به‌خاطرش من رو یه «هیولا» صدا بزنن,
[ روایت پیچیده‌ی آماندا ناکس ]
(قسمت اول: «آماندا»)
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
[ ۲ نوامبر ۲۰۰۷ - ۱۰:۱۳ قبل‌ازظهر ]
‫اوهو!
‫صبح به‌خیر,
‫ای بابا, چرا بیدارم کردی؟
من بیدارت کردم؟
والا تو بیدارم کردی با اون صدای,,,
‫- واقعاً می‌گی؟ ‫- بله, نه بدون شوخی,,,
‫احساس کردم هوا بهت,,,
نمی‌رسه,
فکر کنم باید بیای
پیش دکتر، رافائله,
‫اشتباه گفتی,
‫«باید برم,,,»
خیلی می‌خوابی‌ها,
حوصله‌ت رو سر بردم,
‫حوصله‌م رو سر بردی؟
‫نه, اشتباه گفتم, ‫تو حوصله‌م رو سر بردی,
‫من حوصله‌م سر رفت,
‫- ولی از خوشگلی‌ت کم نمی‌کنه, ‫- همم,
‫الان چی هوس کردی، آماندا؟
هوس قارچ کردم,
‫از امروز تا آخر هفته ‫قراره بریم گوبیو,
‫- آره, ‫- اونجا قارچ داره
‫و پیاده‌روی‌هاش نفس‌بنده,
‫آها,,, ‫منظورت نفس‌گیره,
‫ولی نزدیک گفتی,
‫دیگه بسـه,
‫نه, نه,
باید بریم,
‫نه, نه,
باید تا روشنِی روز عجله کنیم,
(ساختار جمله رو اشتباه گفت)
‫- نه, نه, ‫- بله, بله,
‫- کجا می‌ری؟ ‫- باید بریم,
‫نه، کجا می‌ری,,, ‫کجا,,, کجا,,,
‫- بعله, بعله, ‫- نه, کجا می‌ری,,,
‫- می‌گم کجا می‌ری؟ ‫- نه, نه,
‫کجا می‌ری؟ کجا می‌ری؟
می‌رم خونه برای حموم و لباس,
‫چرا؟
می‌رم خونه برای حموم و لباس,
‫همین‌جا با هم بریم حموم,
زود برمی‌گردم,
چیز هم بیارم,,,
جارو؟ ‫جاروی تِی؟
جاروی تِی! جاروی تِی!
برای آب آشپزخونه,
‫باشه؟
یه‌لحظه صبر کن,
‫چیـه؟
‫خیلی برام عزیزی,
‫تو هم عزیز منـی,
‫چاو,
‫عع!
‫آماندا! ممماچ بهت!
‫ممماچ!
‫♪ عشق تو سریع‌تر از یه چرخ‌وفلک ♪
‫♪ می‌دوه و می‌آد به‌سمت من ♪
‫♪ گازش رو گرفتیم و می‌ریم ♪
‫♪ یه چرخ‌وفلک,,, ♪
‫آهای!
‫الو؟ کسی نیست؟
‫مِردیت؟
‫فیلومینا؟ لارا؟
‫باشه پس,
‫♪ داره هرروز بهم نزدیک‌تر می‌شه ♪
‫ایش,,,
‫ای بابا,
‫آهای!
‫مِردیت هستم, پیام‌تون رو بذارین ‫و روز خوبی داشته باشین,
‫چاو,
[ ۲ نوامبر ۲۰۰۷ - ۱۲:۲۸ بعدازظهر ]
‫- وای! ‫- ای خدا!
‫- نکن این کار رو, ‫- شوخی کردم بابا,
‫- پیش من جات امنـه, ‫- شوخی بَدی بود,
‫بیا بریم,
آهای!
کسی اینجاست؟
‫نه, بیا,
‫صبر کن,
‫- خدایا, ‫- ظاهر خونه که خوبـه,
‫همه‌چی سر جاشـه؟
‫آره، همه‌چی هست,,,
‫- فقط یه‌کم خون و یه تپه عَن اضافه شده, ‫- اتاقت رو ندیدی؟
‫گفتم که توش لباسم رو عوض کردم,
‫- چی شده؟ ‫- خیلی به‌هم‌ریخته‌ست,
‫بعله, سلام، من یه شلخته‌ام, ‫خوش‌وقتـم,
‫- من هم خوش‌وقتـم, ‫- اتاق لارا رو ببینیم,
‫- ظاهراً مشکلی نداره, ‫- اوه,
‫- همه‌چی سر جاشـه, ‫- طرف ارتشیـه؟
‫- تختش رو ببین چه سفتـه, ‫- اتاق فیلومینا چی؟
‫یا خدا,
‫چی شده؟
‫- رافائله, ‫- چیـه؟
‫- ای وای, ‫- این دیگه بَده,
‫بله که بَده, ‫خونه‌م رو دزد زده!
‫چرا لپ‌تاپش هنوز هست؟
‫دوربینش هم هست,
‫- گوشی‌م داره زنگ می‌خوره, ‫- چه دزد اُسگلی,,,
‫- که اومده، ولی,,, ‫- دارن زنگ می‌زنن,
جانم، فیلومینا؟
الان خونه‌ای، آماندا؟
آره، گفتی برگردم دیگه,
پس توی دست‌شویی‌م ریدن؟ ‫دیگه چی؟
‫فیلومینا,
اتاقت,,,
اتاقم چی؟ ‫چی شده؟
- یکی پنجره‌ت رو شکونده,,, ‫- یعنی چی پنجره‌م رو شکونده؟
‫کلاً زیرورو شده,,,
الان نمی‌فهمم چی می‌گی, ‫همون‌جا باش, دارم می‌آم,
‫باشه می‌بینمت, ‫چاو,
‫- چی شد؟ ‫- داره برمی‌گرده,
‫خب پس می‌گرده ببینه چی کم شده,
‫- ای ریدم, ‫- آره,
‫راستی مِردیت,
‫مِردیت؟
‫چرا قفلـه؟
‫آهای, ‫ مِردیت، توی اتاقـی؟
‫- خوابیدی، مِردیت؟ ‫- توی این وضعیت,,,
‫- آهای! ‫- به نظرت می‌خوابه؟
‫شاید هدفون توی گوشش گذاشته,
‫شاید دیشب پیش ‫دوست‌های انگلیسی‌ش خوابیده,
‫- مِردیت! ‫- آروم باش,
‫- یعنی چی؟ ‫- بهش زنگ بزن,
‫مِردیت هستم, پیام‌تون رو بذارین ‫و روز خوبی داشته باشین, چاو,
‫عع,,, چیزه,,, ‫همین‌طور بهش زنگ بزن,
‫- الان می‌آم, ‫- کجا می‌ری؟
‫خونه‌ی طبقه‌ی پایین,
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫شاید خونه‌ی جاکومو خوابیده,
‫گفتی پسرها رفتن تعطیلات که,
‫خب شاید برگشتن,
‫آماندا,
‫تو همین‌طور زنگ بزن,
‫ای بابا, هیچی نمی‌بینم, ‫ببین تو می‌تونی,
‫دیدی؟
‫یه کیف قهوه‌ای روی تختـه,
‫چی؟ ‫کیفش توی اتاقـه؟
‫- می‌تونم دَر رو بشکونم, ‫- آره, بشکون,
‫- جداً؟ ‫- آره، بشکون,
‫باشه,
‫خدایا,
‫چه دَر محکمی,
‫- اِشکال نداره, ‫- فکر نکنم داخل باشه,
‫- به خواهرم زنگ بزنم؟ ‫- آره، بزن,
‫من هم به مامانم زنگ بزنم,,,
‫خواهرم پلیسـه, ‫می‌دونه چی‌کار کنه,
‫ای خدا, ‫عَن توی دست‌شویی نیست,
‫اثری ازش نیست, ‫یعنی وقتی اینجا بودم
‫دزده هنوز توی خونه بوده
‫یا بعداز من برگشته, ‫دارم دیوونه می‌شم,
جواب بده دیگه!
الو؟ ‫مارکو، گوش کن چی میگم,
سریع برو خونه‌م,
خونه‌م رو دزد زده ‫و خودم وسط زامبی‌ها گیر افتادم,
آخه لارا رفته رُم,,,
فعلاً خونه دست آمانداست,
خب از لوکا یه ماشین بگیر!
زود باش! ‫لطفاً زود باش,
ممنون,,, ‫اجازه بدین,,, ببخشین,,,
باشه,
باشه, خدافظ,
‫با کارابینیری حرف زدم,,,
‫که می‌شه همون پلیس منطقه,
‫قراره یکی رو بفرستن,
‫شنیدی چی گفتم، آماندا؟
‫باشه,
‫اون دیگه کیـه؟
‫پلیس که نیست, ‫همین‌الان باهاشون حرف زدی,
ببخشید,
سلام, ببخشید,,,
شما کی هستین؟
خود شما کی هستی؟
من رافائله سولچیتو هستم و ایشون ‫آماندا دوست‌دخترمـه, اینجا زندگی می‌کنه,,,
شما فیلومینا رومانِلی می‌شناسی؟
چیزی شده؟
امروز صبح این گوشی‌ها رو پیدا کردیم,
این‌ها رو می‌شناسین؟
‫چی؟
باشه، ولی خونه رو دزد زده,,,
‫نه, ببینید, ‫یه‌نفر خونه رو,,,
‫توی حموم خون ریخته,,,
‫دَرِ اتاق دوستم قفلـه,
‫چیزه,,, ‫نمی‌تونیم واردش بشیم,
‫- آره, ‫- بهش بگو,,,
‫عع,,,
یکی از پنجره دزدکی وارد شده,,,
ظاهراً چیزی دزدیده نشده
و یکی از هم‌خونه‌ای‌ها گم شده ‫و دَرِ اتاقش قفلـه,
خب بازش کنین,
سلام,
صبح ‌به‌خیر, جاپارک پیدا کردم,
تبریک می‌گم,
ما واسه این دوتا گوشی گم‌شده اومدیم,
این‌ها چه ربطی به دزدی خونه داره؟
کدوم دزدی؟
برای همون بهتون زنگ زدم,
به من زنگ نزدی,
- زدم, می‌تونم نشون‌تون بدم,,, ‫- می‌گم زنگ نزدی,
‫چی شده، رافائله؟ ‫چی می‌گن؟
بهتون زنگ زدم!
ما پلیس پُستی هستیم,
تخصص‌مون جرایم سایبری‌ـه,
‫پلیس منطقه نیستن, ‫از پلیس محلی جرایم سایبری اومدن,
‫می‌گه یکی از گوشی‌ها مال فیلومیناست,
طبق سوابق,,, ‫چرا وسط صحبت من حرف می‌زنی؟
ایتالیایی خوب بلد نیست, ‫دارم براش ترجمه می‌کنم,
می‌خواین چی‌کار کنم؟
‫فیلومینا هم‌خونه‌ی منـه, ‫هم‌خونه‌ی منـه,
‫ولی فکر نکنم این گوشی اون باشه, ‫الان باهاش حرف زدم,
فیلومینا هم‌خونه‌شـه,
‫متوجهـین؟
باهاش تلفنی حرف زده,
‫مِردیت هم‌خونه‌ی دیگه‌ی منـه ‫که نمی‌تونیم پیداش کنیم,
‫می‌شه لطفاً برین داخل رو ببینین؟
هم‌خونه‌ی دیگه‌ش، مِردیت، گم شده,
می‌شه لطفاً برین داخل و بررسی کنین؟
باشه, باشه,
بیا، کونتی,
‫چرا هیچ‌کاری نمی‌کنن؟
- بهش بگو شماره‌ی هم‌خونه‌هاش رو بنویسه, ‫- داره همین کار رو می‌کنه!
باشه بابا, آروم باش,
آلِسی، زیر میز یه سنگ بزرگـه,
ولش کن, به چیزی دست نزن,
این توی حوزه‌ی ما نیست,
- یعنی دزده پرتش کرده,,, ‫- دزده؟
- سنگ رو زده به پنجره, ‫- بیخیال,
وقتی اومده داخل، زخمی شده ‫و خونش توی دست‌شویی ریخته,
دزد کجا بود؟ ‫هیچی ندزدیده,
از کجا معلوم ندزدیده؟
خودت گفتی دیگه,
منظورم این بود که ‫اتاق دوست‌دخترم دست نخورده,,,
- کی اینجاست؟ ‫- ولی توی کشوهاش رو ندیدیم,
- این‌ها پلیسـن؟ ‫- بله,
شبیه پلیس نیستن، ولی خب,
چی گفتی؟
سلام، آماندا,
- خجالت بِکش, حرفت رو نشنیده می‌گیرم, ‫- چیزی هم بردن؟
خانم رومانلی؟
- این گوشی‌ها مال شماست؟ ‫- ای وای! این چه وضعیـه؟
این گوشی‌ها مال شماست، خانم؟
جواهراتم هنوز هست,
دوستان، اینجا رو دیدین؟ ‫توی حموم خون ریخته,
- باورم نمی‌شه, ‫- یه‌لحظه وقت‌تون رو بدین,
- می‌شه بیاین اینجا، خانم؟ ‫- صداش می‌زنی، لطفاً؟
خانم رومانلی!
- این گوشی‌ها مال شماست؟ ‫- نه، مال من نیست!
این‌ها مال مِردیت هستن,
یکی برای تماس با انگلستان‌ـه ‫و یکی‌ش برای تماس‌های محلی,
یه سیم‌کارت اضافه داشتم ‫و بهش قرض دادم,
دوستان، توی حموم خون ریخته,
آماندا، مِردیت رو پیدا کردی؟
نه، سعی کردم دَرِ اتاقش رو بشکنم,
- چرا؟ مگه قفلـه؟ ‫- بله، قفلـه,
‫مِردیت؟
‫مِر,,, مِردیت؟
‫لطفاً آروم باشین، خانم,
‫مِردیت!
‫نه، دلم شور افتاده,
‫یه‌جوری دَر رو باز می‌کنیم, ‫لطفاً آروم باشین,
‫دَرِ اتاقش رو زیاد قفل می‌کنه؟
‫می‌گه مِردیت ‫دَرِ اتاقش رو زیاد قفل می‌کنه؟
‫عع,,, آره، بعضی‌وقت‌ها,
‫بعداز حموم قفل می‌کنه ‫که لباس عوض کنه,
‫بله، می‌گه بعداز ‫حموم‌کردنش دَر رو قفل می‌کنه,,,
‫- هیچ‌وقت قفل نمی‌کنه! ‫- بعداز حمومش,,,
‫اصلاً تو چی از مِردیت ‫می‌دونی که زر می‌زنی؟
‫همین‌الان دَر رو بشکنین!
‫- ما اجازه نداریم, ‫- اجازه ندارین؟
‫من می‌شکنم, برین عقب,
‫یه پا, ‫یه پا اونجاست,
‫- همه برن بیرون! ‫- یه پا!
‫کونتی، ببرشون بیرون!
‫چی شده؟
‫بله؟
‫ای وای,
‫الان راه می‌افتم,
‫چرا نمی‌گن چی شده؟
‫وقتی فرستادنمون بیرون، ‫شنیدم یارو سایبریه گفت «کورپو»,
‫- یا خدا, ‫- چیـه؟
‫«کورپو» یعنی «جسد»,
‫- نه, نه, ‫- آره، یعنی جسد,
‫خب فیلومینا هم گفت «پیده»,
‫- یعنی «پا», درستـه؟ ‫- آره,
‫- بعدش لوکا گفت «آرمادیو», ‫- یعنی «کمد»,
‫یعنی یه پای قطع‌شده ‫توی کمد پیدا کردن؟
‫بس کن, ‫هنوز هیچی معلوم نیست,
‫هیچی نمی‌دونیم,
‫ما نمی‌دونیم چی شده, ‫درستـه که اونجا اتاقش بود,
‫احتمالاً داره براش گریه می‌کنه
‫چون اتفاق بَدی توی اتاقش افتاده,
‫می,,, می‌رم بپرسم چی شده,
‫باشه,
‫یه مفهومی هست به نام «حقیقت همگانی»,
‫ولی از اون روز فهمیدم که متأسفانه
‫حقیقت به‌شدت ساختگیـه,
‫یاد اون مَثل افتادم که می‌گه ‫اگه یه درخت وسط جنگل بیُفته
‫و کسی نباشه که صداش رو بشنوه,,,
‫چجوری بعدش باور کنن ‫که واقعاً درختی افتاده؟
‫یه جسد زیر پتو پیدا کردن,
‫احتمالاً جسد مِردیت‌ـه,
‫چی؟
‫باید,,,
‫ببخشید, ‫ببخشید، جناب سروان؟ سلام,
‫یادم رفت به پلیس پُستی بگم
‫که وقتی توی خونه بودم، ‫مجرم هم اونجا بود,
‫- می‌شه بهشون بگی؟ ‫- حتماً, حتماً,
‫می‌گه وقتی توی خونه بوده
‫مجرم هم اونجا حضور داشته,
‫چون وقتی اومدم خونه
‫توی توالت,,, مدفوع بود,
‫و دوباره که برگشتم، ‫رفته بود توی چاه,
باشه,
بررسی می‌کنم,
‫- قراره بررسی کنن, ‫- آره,
‫قراره چیزی که گفتی رو,,,
‫- بررسی کنن, ‫- برای همین گفتم,
‫آخه,,, راستی جاروی تِی,,,
‫ای وای, جاروی تِی,
‫امروز صبح جاروی تِی رو بردم ‫خونه‌ی دوست‌پسرم و برگردوندم,
‫گذاشتم سر جاش,
‫امیدوارم این چیزی رو ‫به هم نریخته باشه,
‫منظورم اثر,,, انگشت,,,
اون رو هم برای ‫آثار خون بررسی می‌کنیم,
‫توی این بحبوحه
‫من مثل گوزنی شده بودم
‫که خبر نداشت ‫شکارچی‌ش داره از راه میر‌سه,
‫آقای مینینی!
والنتینا,
دکتر مینینی,
چندتا نظریه دارم,
جسد کجاست؟
اون پنجره,,,
مثلاً از اونجا وارد شده؟
طرف مَرد عنکبوتیـه؟
‫فکر کنم اون زنه ازم بَدش می‌آد,
‫اون‌ها رو ول کن, ‫به من نگاه کن,
کسی این دوتا بچه رو می‌شناسه؟
هم‌خونه‌ی آمریکایی,
[ ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲ - ۶:۵۳ صبح ]
‫این‌ها هنوز به خونت تشنه‌ان، آماندا,
‫داریم دستی‌دستی ‫به اون‌ها تحویلش می‌دیم,
‫کاری‌مون ندارن,
‫- مطمئنـم کاری‌مون ندارن, ‫- خیلی خوب,
‫چی شده، عزیزم؟ ‫این هم چاقالوخان,
‫سلام!
‫ببین، چاقالوخان اومده!
‫- گفت وایستیم, بر پدرش لعنت, ‫- خدایا، رحم کن,
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره,
‫چیزی نیست, آروم باش,
‫داره می‌آد, ‫پایین بمون,
‫چیزی نیست، عزیزم,
‫گریه نکن,
‫نه! نه!
‫منتظر باشین, فقط یه مسیر خالیـه,
‫صبر کنین, ‫صبر کنین, باشه؟
‫بخواب,
‫صبر کنین، لطفاً,
‫خیلی خوب,
‫خیلی ممنون,
‫وای خدا,
[ ۲ نوامبر ۲۰۰۷ - ۳:۱۵ بعدازظهر ]
‫- آماندا ناکس؟ ‫- بله,
لطفاً تشریف بیارید, ‫باید اظهارات‌تون رو بنویسیم,
عذر می‌خوام, ‫ایشون زیاد ایتالیایی بلد نیست,
می‌شه من هم کمکش کنم؟
کمکش کنی اظهاراتش رو بنویسه؟
نه,,, برای ترجمه می‌گم,,,
‫چی شده؟ ‫چی می‌گن؟
‫باید اظهاراتت رو بنویسی,
‫- به ایتالیایی؟ ‫- آره,
‫باشه, ‫تلاشم رو می‌کنم,
فقط چندتا سؤال داریم,
‫بله,
لطفاً,,, به تکرار کنین,
اومدی به ویلا
و دیدی دَرِ ورودی قفلـه؟
‫نه, نه,,,
دَرِ اتاق مِردیت,,, قفل بود,,,
ولی نمی‌دونم,,,
بعدش,,,
این رو می‌دونم,
دَرِ ورودی,,,
اون دَرِ بزرگ,,,
- باز بود, ‫- شکسته بود!
شکسته بود, بوم!
با پا شکسته بودنش,
بله، فیلومینا گفت «پا! پا!»، ولی,,,
نمی‌فهمم,
دوست دارم با این مداد ‫چشم خودم رو دربیارم,
ببین، تو اومدی خونه,,,
و دیدی دَرِ ورودی بازه,,,
و بعدش دیدی کف حموم خونیـه ‫و رفتی کمک بیاری,
بله,
بله، حرف شما رو فکر می‌کنم,
عزیزم، فکر نکن, ‫چیزی که ازش مطمئنـی رو بگو,
نه, نه, آره, ‫می‌دونم,,,
‫چی‌کار کردم,
ولی من,,,
‫مطمئن نیستم,,,
اطمینان,,,
اطمینان از,,, چی بهش می‌گین,,,
وضعیت الان,,,
اول این شد و بعد اون,,, ‫و بعدش اون,,,
آخه,,, برام سریع حرف می‌زنین,
- یه‌ساعت برات کافی نیست؟ ‫- یه مترجم خبر کن,
آخ,
خدایا شکرت,
شما بشین سر جات,
می‌خواد یه مترجم انگلیسی بیاره
تا وقتش تلف نشه,
ولی وقت من هیچ ارزشی نداره,
این بار یه‌جور دیگه پیش می‌ریم,
‫نمی‌فهمم,
‫هیچ‌کدوم از حرف‌هاتون رو نمی‌فهمم,
آخرین بار کِی مِردیت رو دیدی؟
دیروز بعدازظهر,
توی خونه‌ی آماندا,
- دوست‌دخترت؟ ‫- بله,
چند وقتـه؟
چی چند وقتـه؟
که ناکس دوست‌دخترتـه؟
فکر کنم یه هفته شده,
حدوداً یه هفته,
ولی ۲۴ساعت با همـیم,
از روز آشنایی‌مون ‫توی خونه‌ی من می‌خوابه,
پس دیشب همون‌جا بودین؟
دیشب خونه‌ی دوست‌پسرم بودم,
مارکو زارولی, ۲۴ سالشـه,
من ۲۸ سالمـه, ‫دیگه با هم جور شدیم,
صحیح, ‫گفتین آخر هفته‌ها اونجایـین؟
ولی دیروز پنجشنبه بود ‫و آخر هفته حساب نمی‌شه,
آخه عیده و تعطیلی طولانی داریم,
جشن هالووین,,, روز قدیس‌ها,,, ‫روز اموات,,,
پس وقتی توی مراسم بودی، ‫ناکس به شما زنگ زد
و گفت دزدی شده, ‫شما هم سریع خودتون رو رسوندین,
نه، اون دفعه‌ی دوم بود که زنگ زد,
- تماس اولی‌ش زودتر بود, ‫- چی گفت؟
گفت کف حموم خون ریخته
و دَرِ ورودی بازه، ‫ولی باز هم نگران نشدم,
چرا نشدین؟
قفل دَر خرابـه, باید یکی از داخل ‫قفلش کنه تا کامل بسته بشه,
فکر کردم یکی یادش رفته قفل کنه,
پس نگران خون کف حموم نبودین؟
یه ردپای خونی,
ردش رو بررسی کنین,
دخترآمریکاییه بعداز دیدن خون، ‫باز هم رفته حموم؟
خودش این‌طوری گفت,
‫پس خون رو دیدی
‫و بعدش رفتی حموم,
‫نه، رفتم حموم ‫و بعدش زیرپایی رو دیدم,
‫دیدنِ خون اذیتت نکرد؟
‫حقیقتش، نه,
‫فکر کردم مِردیت پریود شده
‫و مثلاً سریع رفته نوار بهداشتی بگیره,
‫شاید واسه همین دَرِ ورودی باز بوده,
‫یعنی فکر کردی خون قاعدگی بوده
‫ولی تمیزش نکردی؟
‫خون پریودی یه‌نفرِ دیگه؟
‫نه بابا, حالم به هم می‌خورد,,, ‫نمی‌خواستم دست بزنم,,,
‫ولی از مدفوع ترسیدی؟
‫بله, دقیقاً,
‫چون باورش,,,
‫آخه هم‌خونه‌هام ‫روی نظافت خیلی حساسـن,
‫واسه همین تا قبل‌از مدفوع، ‫همه‌چی برام منطقی بود,
‫وقتی مدفوع رو دیدم
‫دیگه فهمیدم یه غریبه ‫توی این خونه بوده,
دختره گفت قاتل سیفون رو کشیده,
ولی مدفوع هنوز سر جاشـه,
عجیبـه که همچین دروغی گفته,
آخه چرا؟
‫آزار مِز به یه مورچه هم نمی‌رسید,
‫همه‌ش دارم به اون شب فکر می‌کنم,
‫اگه تا دم دَر همراهش می‌رفتم,,,
‫فیلومینا! فیلومینا!
وای، لارا,,,
این چه بلایی بود؟ ‫گفتن از رُم برگردم تا اظهاریه بدم,
به همه زنگ زدن, ‫پسرهای طبقه‌ی پایین هم اومدن,
جاکومو! جاکومو!
- تسلیت می‌گم, ‫- خیلی می‌ترسم,
معمولاً اول از همه ‫به دوست‌پسره شک می‌کنن,
بابا,
از من بازجویی کردن، ‫ولی آماندا چند ساعتـه باهاشونـه,
نه، معلومـه که تنهاش نمی‌ذارم,
‫رافائله سولچیتو نامزدتـه، درستـه؟
‫نامزد؟ نه, نه‌خیر,
‫کلاً هشت روزه می‌شناسمش,
‫شرمنده‌ام, ‫اشتباه از من بود,
‫واژه‌ی «نامزد» توی زبان ایتالیایی
‫می‌شه همون «دوست‌پسر» آمریکایی‌ها,
‫- آها, ‫- شرمنده,
‫پس دیشب با اون بودی؟
‫بله,
‫گفتم که توی خونه‌ش ‫شب آرومی رو گذروندیم,
‫شام خوردیم,,, ‫فیلم دیدیم,,,
‫چه فیلمی؟
‫عع، «آمِلی», ‫یه فیلم فرانسویـه,
‫دوستش دارم,
بسیار خوب,
تشنه‌م شد, ‫اون آب نمی‌خواد؟
‫- تشنه‌ت نیست؟ ‫- حقیقتش گشنه‌م شده,
‫نُه ساعتـه هیچی نخوردم,
‫می‌خواد برات شیرینی بیاره,
‫شیرینی دوست ندارم,
فعلاً بفرستش پیش بقیه‌شون
تا براش اوسوبوکو درست کنم,
‫فعلاً می‌تونی استراحت کنی,
‫بیا بریم,
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- وای, ببخشین,
‫- آره، شنیدم, ‫- بریم استراحت کن,
‫می‌شه یه‌چیزی بپرسم؟
‫توی این چند ساعت,,,
‫همه‌ش باهام ایتالیایی حرف زدن ‫و احساس می‌کنم
‫هزارتا پازلِ هزارتیکه ‫بهم دادن تا حل کنم,
‫عع,,,
‫پلیس مطمئنـه که اون جسد
‫جسدِ مِردیت‌ـه؟
‫چطوری؟
‫چطوری مُرده؟
‫سلاخی شده,
‫وای، آماندا,
‫حالت خوبـه؟
‫خوبـی؟
‫امیدوارم با عذاب نمُرده باشه,
‫معلومـه که با عذاب مُرده, ‫گلوش رو بُریدن,
‫- کجا برم؟ ‫- از این‌طرف,
‫حالت خوبـه؟
[ ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲ - ۱۲:۱۴ بعدازظهر ]
‫مثل سگ استرس دارم,
‫عزیزم، مطمئنـی همین‌جاست؟
‫نمی‌دونم, ‫تا حالا اینجا نیومدم,
‫مگه برات عکس نفرستاده؟
‫از راه‌پله‌ی مخفی‌ش؟ ‫نه، نفرستاده، کریس,
‫- باشه بابا, ‫- ببخشین,
‫آماندا,
‫وای! دون سائولو!
- بالاخره اومدی! ‫- چاو! چاو!
- کسی دنبالتون نیومد؟ ‫- فکر نکنم,
‫شوهرمـه,
‫کریس,
پس کریستوفر شمایـی,
به‌به، کوچولو رو ببین,
سلام، خانم مِلاس,
خوش اومدین,
باید عجله کنیم, ‫وقت زیادی نمونده,
‫اومده؟
هنوز نه,
‫من روی این نیمکت می‌شینم,
‫نمی‌خوام دوباره ‫ریخت اون مرتیکه رو ببینم,
از این‌طرف بفرمایین,
بفرمایین,
شما اینجا بمون، کریستوفر,
‫- من همین‌جائـم, ‫- باشه,
‫- خب؟ ‫- باشه,
‫- دوستت دارم, ‫- من هم دوستت دارم,
‫دوستت دارم، عشقم, ‫خدافظ,
‫- برو, ‫- باشه,
- از این‌طرف بریم, ‫- باشه, باشه,
‫مامانم می‌ترسه تله باشه,
‫از خدا می‌خوام که نباشه,
‫وای، نه, ‫نه, نه,,,
[ ۳ نوامبر ۲۰۰۷ - ۳:۱۲ بامداد ]
هنوز زوده, ‫نمی‌تونم چیزی بگم,
هیولاهایی که این کار رو کردن، ‫دستگیر می‌کنیم, ممنون,
جاکومو سیلِنزی، دوست‌پسر مِردیت، ‫زمان قتل توی مارکه بوده, مدرکش هست,
- بقیه‌ی پسرها چی؟ ‫- اون‌ها هم توی مارکه بودن,
پس چه نتیجه‌ای بگیریم؟
‫وقتی برگشتیم خونه، ‫با هم «هری پاتر» می‌خونیم,
‫آخ‌جون، «هری پاتر»,
‫آره!
درست بشینین!
جدا از هم بشینین,
‫این‌ها چه مرگشونـه؟
دخترهای انگلیسی ‫از آماندا خوششون نمی‌آد,
‫آماندا آدم مرتبی نبود,
‫یه‌بار سر همین با هم بحث کردن,
‫ولی یه‌چیز دیگه بود,
‫آماندا یه رفتاری داشت ‫که مِردیت رو اذیت می‌کرد,
‫چه رفتاری؟
‫مَردهای مختلفی رو می‌آورد خونه,
حال آدم رو به هم می‌زنن,
چندش‌بازی,
‫گفتم که,
توی دوره‌ی دبستان هم این‌طوری نبودم, ‫نمی‌تونم تماشا کنم,
باز شروع نکن، فیلو,
می‌خوای اونجا بشینه ‫و ۱۲ ساعت فقط اشک بریزه؟
‫همم,
- باید قضیه رو بهش بگیم, ‫- نه، صبر کن,
- چرا صبر کنم؟ ‫- خودم بهش می‌گم,
تو لاشی‌ای,
‫آها,
‫تا ابد همین‌جا زندگی می‌کنیم,
‫- نه, ‫- نه؟
‫چطوری؟
‫وای، لائورا,
‫خوبی، عشقم؟
‫نمی‌دونم, فکر کنم خوبـم,
‫تو چی؟
‫همم,,, افتضاحـم,
‫یه‌کم خوب می‌شم و باز یه‌کم افتضاح,
‫بیا بشین,
‫ببین، نباید به پلیس‌ها ‫بگی که ما گُل می‌زنیم,
‫اگه بگی توی خونه گُل می‌کِشیم
‫همه‌مون توی دردسر می‌افتیم
‫و از کار اخراج می‌شیم,
‫همم,
‫خب,
‫گوش کنین,
‫سیلِنزی، بوناسی، ‫لوچانی، رومانلی، مِزیتی,,,
‫عع,, پورتون، فراست، رودن‌هورست، ‫سولچیتو و ناکس,
‫این افراد می‌تونن برن,
‫با اولین پرواز می‌رم خونه,
‫- آخیش, ‫- خدا رو شکر,
‫- ناکس! ‫- بله؟
‫ساعت ۱۱ باید برگردی,
‫- ۱۱ قبل‌ازظهر؟ ‫- بله,
‫شوخی می‌کنین؟
‫یعنی فقط چند ساعت وقت داره ‫که غذا بخوره و بخوابه؟
‫می‌دونم سختـه، ولی درک کنین که
‫هر لحظه‌ای که سپری می‌شه
‫قاتل داره از ما دورتر می‌شه,
‫تو صمیمی‌ترین دوست مِردیت بودی, ‫مهم‌ترین شاهدمون تویـی,
‫ساعت ۱۱ می‌آم,
‫سلام، مامان,
‫- چه خبر، عزیزم؟ ‫- عع,,,
‫خوبـم, خوبـم, ‫شب سختی بود
‫ولی گفتن برم خونه یه چُرت بزنم,,,
‫یعنی هنوز توی اداره‌ی پلیسـی؟
‫الان دارم می‌رم، آره,
‫من و بابات برات یه بلیت گرفتیم,
‫می‌خوایم برگردی خونه,
‫نه، نمی‌شه,
‫یعنی چی که نمی‌شه؟ ‫اون‌ها گفتن نمی‌شه؟
‫یه‌جورهایی گفتن, ‫گفتن که
‫به کمکم نیاز دارن
‫و مهم‌ترین شاهدشون منـم,
‫فکر کنم باید بمونم، مامان,
‫بمونی نزدیک یه قاتل؟
‫مطمئنـم پلیس مراقبم هست,
‫ببین، به نظرم,,,
به نظرم واقعاً به من نیاز دارن ‫تا قاتل مِردیت رو پیدا کنن,
ازش خوشم نمی‌آد,
بهش اعتماد ندارم, ‫رفتارش شبیه آدم‌های بی‌گناه نیست,
تصمیم با توئـه، جولیانو,
فقط یه زن جسد ‫یه زن دیگه رو با پتو می‌پوشونه,
چاو، آماندا,
بازرس پرونده‌م,
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
[ اقتباسی از کتاب «در انتظار شنیده‌شدن»، ‫نوشته‌ی آماندا ناکس ]
[ ,,, این اثر برداشتی از وقایع قتل ‫مِردیت کِرچر از نگاه آماندا ناکس است,,, ]