احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫[سال 2016]
‫[ضرر روزانه «وی‌ورک» ‫به 1.2 میلیون دلار رسیده است]
‫می‌خواین بیشتر رد بدم؟
‫- [ساختمان مرکزی «وی‌ورک»] ‫- آره، چرا که نه؟ چند مدل بگیریم.
‫چند دقیقه بهم فرصت بدین.
‫راحت باشین.
‫- ولی بیش از حد راحت نباشین، خب؟ ‫- خیلی‌خب.
‫می‌شه حرفتون در راستای ‫تغییر دنیا رو ادامه بدین؟
‫مأموریت ما افزایش خودآگاهی ‫کل دنیاست. ختم کلام.
‫خب، چطور چنین کاری می‌کنین؟
‫سوال خیلی خوبی پرسیدین.
‫با زندگی فعالانه و هدفمند ‫چنین کاری می‌کنیم.
‫با درس گرفتن از زندگی ‫تا آخر عمرمون چنین کاری می‌کنیم.
‫این کارها رو بکنیم، ‫دیگه صرفا...
‫با این کارها، سطح خودمون ‫و کل دنیا رو بالا می‌بریم.
‫کل دنیا رو بالا می‌بریم.
‫نظر سرمایه‌گذارانتون در این راستا چیه؟
‫معمولا مأموریت شرکت‌ها پول درآوردنه.
‫درسته. وقتی نیت آدم ‫از کارش تغییر دنیا باشه،
‫وقتی معنایی در کارش نهفته باشه،
‫خود به خود موفق می‌شه.
‫آدام، آماده‌ایم.
‫درسته، پول هم خود به خود درمیاد.
‫خانم نیومان...
‫خواهشا تو قاب نباشین.
‫[صاحب‌خونه جدیدتون]
‫[«بلومبرگ بیزنس‌ویک»]
‫حتما خیلی به بچه‌تون افتخار می‌کنین.
‫تو سی و چهار شهر ‫هشتاد و هفت هزار عضو داره.
‫گمون نکنم دلت می‌خواست سرمایه‌گذاری کنیم.
‫- [دفتر نیویورک شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر «بنچمارک»] ‫- آها، نه، پست‌های «اینستاگرام» کل اعضاشون رو...
‫که عید دخترهای سفیدپوست ‫تو مهد کودکشون مست می‌کردن.
‫- اردوگاه خطابش می‌کردن؟ ‫- اردوگاه تابستونی خطابش می‌کنن.
‫اردوگاه تابستونی بود. درسته.
‫منابعی رو که در اختیارشون گذاشتیم ‫عالی خرج می‌کنن،
‫همه دارن به حساب ما مست می‌کنن.
‫خب، صرفا می‌خوام ساختار شرکتیشون رو ‫درست درک کنم.
‫همسرش کارمند همون‌جاست، درسته؟
‫یا شاید هم کارمندشون نیست. جریان از...
‫همیشه یه گوشه وایستاده.
‫کمکش می‌کنه چیزهای مختلفی به دست بیاره.
‫که این‌طور.
‫- داری مسخره‌ام می‌کنی؟ ‫- یه کمی می‌کنم.
‫ما کلی پول رو این جماعت سرمایه‌گذاری کردیم.
‫گفتی میزان ضررشون چقدره؟
‫- امسال چهارصد میلیون درمیارن. ‫- نه، نه.
‫سر به سرم نذار دیگه بروس.
‫من که نپرسیدم ‫«درآمدشون چقدره؟»
‫پرسیدم «چقدر خرج می‌کنن؟»
‫نمی‌دونم تو دانشگاه کسب‌وکار استنفورد ‫این مبحث رو تدریس کردن یا نه.
‫می‌خوام بدونم چقدر سود می‌کنن.
‫آخه اگه خرج آدم از دخلش بیشتر باشه، ‫اصلا «سود» نمی‌کنه.
‫تو هاروارد که خیلی رو این نکته تأکید داشتن.
‫دانشجوی هاروارد بودی؟ ‫تا حالا نگفته بودی‌ها.
‫خیلی‌خب، بذار روشنت کنم.
‫خب، مثلا اگه یه دکه ‫شربت آبلیمو فروشی رو در نظر بگیریم...
‫خیلی‌خب، ببین، سود هم می‌کنن.
‫ولی هزینه لیموهاش ‫از قیمت شربت آبلیموش بیشتر باشه،
‫- سود هم می‌کنن. ‫- و دکه حتما بخواد...
‫عین «وی‌ورک» که عضویت رایگان...
‫تقدیم ملت می‌کنه، ‫شربت آبلیموش رو با تخفیف بفروشه...
‫سود هم می‌کنن دیگه.
‫چطوری می‌خوان سود کنن بروس؟ ‫بگو ببینم.
‫ما که قبلا هم شاهد ‫چنین شرایطی بودیم، مگه نه؟
‫مگه نه؟
‫خب، این دفعه چه فرقی می‌کنه؟
‫آدام هست. فرقش همینه.
‫این بابا رو می‌گی؟
‫وقتی کل پولی رو که جمع کرده ‫خرج کنه، چی می‌شه؟
‫باز هم بهش پول می‌دی؟
‫کار که هنوز به اونجا نکشیده، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫وای، خیلی خارق‌العاده است.
‫آگوست، الی،
‫پدرتون عین مشاهیر راک می‌مونه.
‫خیلی هیجان‌زده بود که ببینینش. ‫قابی که فرستادم رو دیدی؟
‫دیدم. دیدم. ‫همیشه خیلی سختکوش بود.
‫یه پا تاجر کوچولو بود.
‫ده سالش که بود، ‫با مادرش صحبت کرد...
‫- که از اون به بعد اجاره بده. ‫- اجاره بده، خودم می‌دونم.
‫الان هم عکسش رو جلد مجلاته، ‫همسر شگفت‌انگیزی داره...
‫و چهارتا بچه خوشگل آورده.
‫خواهشا وقتی اومد خونه، ‫بهش بگو چقدر مایه افتخارمه.
‫می‌گم. راستش، همین الان رسید بابا. ‫آره، همین الان اومد تو.
‫عزیزم، بیا حال بابات رو بپرس.
‫ایناهاش.
‫- سلام بابا! ‫- سلام!
‫مجله‌ام به دستت رسید؟
‫دستمه.
‫به کل پرستارها نشونش دادم.
‫معلومه که دادی، معلومه که دادی.
‫سلام.
‫خیلی‌خب، ما باید بریم شام بخوریم.
‫خب؟ خلاصه که هفته آینده ‫هم صحبت می‌کنیم. خب؟
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. خداحافظ. ‫- خداحافظ بابا.
‫- خداحافظ، خداحافظ. ‫- خداحافظ، خداحافظ.
‫خوشم نمیاد خودت رو ‫نخود آش می‌کنی‌ها.
‫داره سعیش رو می‌کنه دیگه.
‫بسه. بسه. بسه.
‫کودک درونت امشب فعال شده‌ها.
‫باید برم سر کار.
‫آدام. آدام، داری چیکار...
‫شنبه شبه‌ها. قرار بود...
‫ببین، باید برم. ‫عذر می‌خوام. خب؟
‫خداحافظ، خداحافظ.
‫قراره تا آخر سال ‫چهل شعبه جدید بزنیم...
‫و صد و هشتاد و پنج هزار متر مربع...
‫به ساختمون‌هامون اضافه کنیم.
‫خاوی، واسه... ‫واسه چی کانر رو اون شکلی نگاه کردی؟
‫به نظرم چنین کاری ممکن نیست.
‫ممکن نیست؟
‫روند کاریمون اجازه می‌ده ‫تا آخر سال هشت شعبه جدید بزنیم.
‫تازه، در اون صورت ‫بهترین سال شرکت رو رقم می‌زنیم.
‫«استارباکس» از 1987 تا الان ‫به طور میانگین، روزی دو شعبه زده.
‫آها، ما که «استارباکس» نیستیم.
‫موافقم. موافقم.
‫باید از «استارباکس» هم خفن‌تر باشیم.
‫آدام. صاحب‌خونه‌ها قهوه رو درک می‌کنن.
‫همه‌شون که فضای کاری مشترک رو درک نمی‌کنن.
‫تو اوهایو، کلمبوس که درک نمی‌کنن.
‫راستش، می‌گن اگه دنبال ‫زمین‌خواری هستیم...
‫وقتی... وقتی سعی داشتیم ‫اولین شعبه‌مون رو...
‫باز کنیم هم همین حرف‌ها رو می‌زدن.
‫برام فرقی نداره بریم اوهایو، کلمبوس ‫یا مریخ. می‌فهمی؟
‫کار جناب‌عالی برآورده کردنشه.
‫شاید تابلومون رو ندیده باشی.
‫[بیشتر تلاش کنین]
‫- من که دارم به خاطر شما جون می‌کنم. ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫ضمنا، از مراسم ازدواج خواهرم زدم ‫که بیام اینجا.
‫برگرد عروسی خواهرت. ‫در اون صورت بهم لطف کردی.
‫کی می‌خواد رئیس جدید بخش اجاره باشه؟
‫بدتر از خاوی که نمی‌شین.
‫چرا شعباتمون رو...
‫سریع‌تر گسترش نمی‌دیم؟
‫چون مدل کسب و کارت ‫از نظر صاحبین ملک چرت و پرته.
‫داداش، ما داریم فضای کاری ‫اجاره می‌کنیم دیگه.
‫چندتا چراغ قدیمی و یه تابلوی نئون ‫آویزون می‌کنیم...
‫و وانمود می‌کنیم داریم ‫دنیا رو عوض می‌کنیم.
‫نظر واقعیت همینه؟
‫ضمنا، دستمزدمون هم خیلی پایینه.
‫داداش، من هفت روز هفته برات کار می‌کنم.
‫خیر سرم باید به خاطر کامبوچای رایگانتون...
‫از طرح گسترش شعباتت تعریف کنم؟
‫- به درک بابا. ‫- خاوی، خاوی، خاوی، خاوی.
‫وایستا، وایستا، وایستا، وایستا.
‫این هفته خیلی تحت فشار بودم.
‫نباید دیگه تو رو از دست بدم.
‫آها. دنیا دو روزه دیگه پسر.
‫اگه دستمزدت رو ده درصد افزایش بدم چی؟
‫نمی‌ارزه.
‫اگه دستمزدت رو دوبرابر کنم چی؟
‫ظاهرا داری تجدید نظر می‌کنی‌ها.
‫نظرت چیه بریم یه غذا و مشروبی بخوریم ‫و باز هم صحبت کنیم؟
‫گاو گوشتی واگوش رو ‫همین امروز صبح با هواپیما از ژاپن آوردن.
‫خاوی، قانعت کردم بمونی؟
‫خاوی، خاوی، بیا.
‫بیا، بیا، بیا، بیا، بیا، بیا. ‫ایول، بیا. خیلی‌خب، بشین، بشین.
‫طرز کارمون... طرز کارمون همین شکلیه.
‫اگه صاحب ملک قبول نکرد، ‫اجاره‌تون رو دوبرابر کنین.
‫اگه جواب نداد، ‫شرایط اجاره رو بهبود بدین.
‫غذا مهمونش کنین ‫و باهاش صحبت کنین.
‫هر کاری لازم شد بکنین ‫که مخش سوت بکشه.
‫صاحبین ملک نمی‌فهمن!
‫کار شما هم شیرفهم کردنشونه. ‫سلامتی!
‫خب، اصلا درک نمی‌کنم ‫می‌خواین چیکار کنین.
‫- درک نمی‌کنم. ‫- خیلی‌خب.
‫- [اوهایو، کلمبوس] ‫- اگه بیشتر اجاره بدیم چی؟
‫چقدر بیشتر بدین؟
‫مدل کسب‌وکارتون خیلی ترسناکه.
‫[کلرادو، دنور]
‫اگه مدت بیشتری اجاره‌اش کنیم چی؟
‫چه بدونم. ‫اگه باز هم کسادی پیش بیاد چی؟
‫[کالیفرنیا، سن دیگو]
‫وای.
‫میانگین مدت زمان ‫اجاره تجاری پنج ساله.
‫ما ده سالش رو تضمین می‌کنیم.
‫سر به سرم می‌ذاری؟
‫متری نهصد و هفتاد دلار می‌خواین؟
‫متری هزار و چهارصد دلار چطوره؟
‫می‌شه باز هم خاویار اوسترا سفارش بدیم؟
‫فهمیدم.
‫آدام بود. ‫می‌خوایم کل ساختمون رو بگیریم.
‫کل ساختمون رو بگیرین؟ ‫اینجا مستأجر دارم‌ها.
‫قانعشون می‌کنیم قول‌نامه‌شون رو فسخ کنن.
‫- مدل کسب‌وکار جدیدت این شکلیه. ‫- [ضرر روزانه 1.8 میلیون دلاری]
‫خودت رو می‌سوزونی‌ها.
‫وای خدا. وای خدا. کیر توش.
‫اگه همین‌طور پیش بریم، ‫امسال چهارصد میلیون دلار ضرر می‌کنیم.
‫حرف نداره. لزلی، می‌دونی دیگه ‫کی‌ها ضرر کردن؟
‫«آمازون»، «اوبر»، «توییتر»، ‫«اسپاتیفای» و «اسنپ‌چت» ضرر کردن.
‫- اسمشون به گوشت خورده؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب. فیل!
‫یه سالاد مرغ چینی از «فرد» برام بگیر.
‫بهای پیشرفت سریع همینه دیگه.
‫چرا حتما باید سریع پیشرفت کنیم؟
‫بگو بادام خردشده‌اش رو بیشتر بریزن.
‫این خرج‌هامون که یه بار نیست. ‫داریم بیست ساله اجاره می‌کنیم.
‫باید تعدیل نیرو کنیم.
‫تو که نمی‌خوای مجبور بشی ‫ملت رو اخراج کنی، درست نمی‌گم؟
‫واسه میگل و لزلی هم سالاد بگیر!
‫بگو بادام خرد‌شده‌اش رو ‫بیشتر بریزن!
‫آروم باشین، آروم باشین.
‫خرجمون رو کاهش می‌دیم، ‫امکانات رفاهیمون رو کاهش می‌دیم.
‫بیگل رایگان و آب میوه‌ای رو ‫کنار می‌ذاریم...
‫ما که به خاطر خرید گرمک کم نیاوردیم.
‫عذر می‌خوام.
‫آدام، منظورش اینه که چنین طرحی پایا نیست.
‫فهمیدم چیکار کنم.
‫باید بیشتر پول جور کنیم.
‫باید بیشتر پول جور کنیم؟
‫نه... ولی منظورمون این نبود آدام.
‫آدم همیشه دنبال پوله دیگه.
‫خیلی‌خب. فیل!
‫آدام، اومدی؟
‫آره، اومدم عزیز دلم.
‫- آدام. ‫- عه!
‫- چیه؟ ‫- چی شده؟
‫واسه مهمونی جمع‌آوری ‫اعانه مدرسه است دیگه.
‫دیر کردی. باید حاضر شیم.
‫وای، خاک بر سرم. یادم رفته بود. ‫نمی‌تونم بیام. نمی‌تونم بیام.
‫- نمی‌تونی بیای؟ ‫- نمی‌شه. نمی‌شه.
‫- چی؟ ‫- باید با بروس جلسه بذارم. مسئله اضطراریه.
‫- نه آدام. ‫- چرا.
‫نه آدام. ‫از چند ماه پیش برنامه‌اش رو ریخته بودم.
‫خودم عضو هیئت برگزاری‌ام.
‫- بیست و پنج هزار دلار بهشون بده. ‫- نه، قبلا بیست و پنج هزار دلار دادم.
‫همین‌جوری عضو هیئت برگزاریشون شدم دیگه!
‫پس پنجاه هزار دلار بده.
‫عزیز دلم، ما عضو یه گروهیم.
‫- باید با همدیگه بریم. ‫- باید برم. عذر می‌خوام. خیلی...
‫دنبال هدف بزرگ‌تری‌ام.
‫... زشت شدی. ‫خیلی‌خب، خداحافظ، خداحافظ.
‫خوش بگذره!
‫صف وایستادن‌ها. ‫نیم‌ساعت پیش مأمور آتش‌نشانی اومد.
‫ظرفیت تکمیل شده.
‫شاید زیاده‌روی کردیم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- الیشا هستم. ‫- ربکا هستم. خیلی خفن شدی.
‫مرسی. وای، اون یکی ‫بدجور چپ‌چپ نگاهت می‌کنه‌ها.
‫ولش کن بابا، قیافه‌اش همون شکلیه.
‫ای خدا، امیدوارم زود راهمون بدن. ‫دارم از گرسنگی می‌میرم.
‫یه کم طول می‌کشه تا آدم ‫به تنهایی شرکت کردن...
‫تو این مراسمات عادت کنه.
‫وکیلت کی بود؟
‫- عذر می‌خوام، نمی... ‫- وکیل طلاقت رو می‌گم.
‫طلاق نگرفتم.
‫- عه، خیلی عذر می‌خوام. نمی... ‫- نه. اشکال نداره.
‫آخه... خیال کردم ‫از نگاهت خونده بودم، ولی...
‫نه. نه، نه، نه. ‫راستش، زندگی مشترکمون خیلی خوبه.
‫خوبه. خوبه، خوبه. آره دیگه.
‫آخه آدم گاهی اوقات بعد از طلاق بدجنس می‌شه.
‫مثلا دلم می‌خواد خودش بمیره، ‫ولی نمی‌خوام بچه‌هام ناراحت بشن.
‫خلاصه که بدجور سر دوراهی‌ام ‫و بیچاره می‌شم دیگه.
‫خیلی‌خب، ظاهرا چنین حرفی ‫این روزها طرفدار نداره،
‫ولی... به نظر من بدبختی انتخابیه.
‫قطعا احساسات منفی به آدم دست می‌ده،
‫ولی آدم می‌تونه با کمال احترام،
‫همین که متوجهشون شد، ‫کنارشون بزنه.
‫عجب.
‫واقعا نیاز داشتم یکی همین رو بهم بگه.
‫تراپیستی یا...؟
‫نه، نه. ‫صرفا خیلی از زندگی درس می‌گیرم.
‫خوشم اومد.
‫اکثر مردم چشم‌غره می‌رن.
‫من که چشم‌غره نرفتم. ‫اصلا چشم‌غره نرفتم.
‫پشم‌هام!
‫سردترش کن.
‫سردترش کن!
‫منفی صد و هشتاده.
‫دارم شعبات جدیدی می‌زنم ‫و اول از همه به «بنچمارک» فرصت می‌دم.
‫- آدام. ‫- دوره حیاتی‌ایه بروس.
‫آدام، من دیگه بهت پول نمی‌دم. خب؟
‫الان دیگه باید راه‌حلش رو پیدا کنی.
‫یه جوری می‌گی، انگار ‫داری بهمون لطف می‌کنی.
‫من دارم فرصت در اختیارت می‌ذارم بروس.
‫باید اصول پایه کارت رو یاد بگیری.
‫باید اصول کسب و کار خوبی پیاده کنی. ‫پیشرفتتون باید پایا باشه.
‫کی گفته پیشرفتمون پایا نیست بروس؟
‫- ای خدا. ‫- نه، نه، نه. یه دقیقه دیگه هم وایستا!
‫ببین، خودم آمار و ارقام رو دیدم. ‫می‌دونم داری چیکار می‌کنی.
‫داری گسترش ناگهانی می‌دی، خب؟
‫اصلا نمی‌شه با خرید سهام ‫به هر قیمتی، کسب‌وکار اداره کرد.
‫تو اقتصاد جدیدمون ‫دقیقا باید همین‌جوری اداره کرد.
‫تخمم بی‌حس شده.
‫یعنی اثر کرده دیگه.
‫کمرت چطوره؟
‫عین سابقه.
‫آدام... اتفاقات پیش‌روت رو درک کن.
‫ما فرض نمی‌کنیم «بنچمارک» صرفا پول می‌ذاره.
‫ترجیح می‌دیم گمون کنیم ‫تأثیرات دیگه‌ای هم داریم.
‫تجربه، نظم مالی و شاید یه مقدار ‫ذکاوت در اختیار ملت می‌ذاریم.
‫ما که سفته‌باز نیستیم. ‫پیشرفت ناگهانی نمی‌دیم.
‫ما که عین گروه «سافت‌بنک» نیستیم.
‫به حرف‌هام فکر کن.
‫قطعا می‌کنم بروس. قطعا می‌کنم.
‫- الو؟ ‫- سلام دیمین.
‫با ماسایوشی سانِ «سافت‌بنک» یه جلسه بذار.
‫گفتی «ساف»؟ ‫«ساف‌بنک» تک‌کلمه‌ایه؟
‫«ساف‌ت»ـه! تهش ت داره.
‫مگه می‌شه اسم «سافت‌بنک» رو نشنیده باشی؟
‫- سلام آدام. ‫- سلام فیل، یه پرواز توکیو برام بگیر.
‫آدام، همین الان «اینستاگرام» ماسا رو دیدم.
‫- توکیو نیست. هنده. ‫- چی؟ هنده؟
‫آره، واسه طرح ‫«شرکت‌های نوپای هندی» رفته هند.
‫«شرکت‌های نوپای هندی»؟
‫برام دعوت‌نامه و فرصت صحبت جور کن.
‫کنفرانسشون همین الانه. ‫برنامه‌شون رو چیدن.
‫بهشون بگو مؤسس و مدیر عامل اجرایی ‫شرکتی که تو طبقه بندی...
‫چهارده تریلیون دلاری ‫سریع‌ترین رشد رو داشته،
‫حاضره بیاد تو کنفرانس داغونشون صحبت کنه.
‫- ضمنا، فیل؟ ‫- چیه؟
‫هر اطلاعاتی از ماسایوشی سان ‫پیدا کردی، برام بفرست.
‫ببین کجا بزرگ شده ‫و وضعش چطور بوده؛
‫اطلاعات شرح حالش رو می‌خوام.
‫کل جزئیاتش رو برام بفرست. فهمیدی؟
‫ضمنا، جفتتون ببینین چی می‌گم. ‫سریعا یه پرواز به هند برام جور کنین.
‫به کجای هند؟
‫چه بدونم کجای هنده. ‫ردیفش کنین دیگه!
‫آین رند. ولی مگه کلی چیز ‫ضد فمینیسم ننوشته بود؟
‫عه، نه بابا.
‫راستش، به نظرم ملت صرفا ‫عاشق نفرت‌پراکنی به زنان قدرتمندن.
‫پر بیراه نگفتی.
‫عذر می‌خوام. شوهرم داره زنگ می‌زنه. ‫ناراحت نمی‌شی؟
‫- نه، نه. جواب بده، جواب بده. ‫- می‌شه یه لحظه... ممنون.
‫سلام عشقم.
‫نه، نرفتیم. مأمور آتش‌نشانی اومده بود ‫و گفت نمی‌شه بریم. خیلی...
‫- وایستا ببینم، چی؟ ‫- گفتم دارم می‌رم هند.
‫چند... چند روز بیشتر نمی‌مونم. ‫الان دارم می‌رم فرودگاه.
‫باید سرمایه جور کنیم.
‫سرمایه‌گذار مهمی اونجا هست.
‫چه عالی عشقم.
‫نه، خارق‌العاده است...
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب آدام، ولی...
‫یادت باشه که آمار و ارقام مهم نیستن. ‫مأموریتمون مهمه.
‫- خیلی‌خب، دوستت دارم عزیزم. ‫- هدف «وی‌ورک» همینه.
‫الو؟
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. من هم دوستت دارم.
‫ببخشید. ممنون.
‫آخه سر آدام تو «وی‌ورک» خیلی شلوغه.
‫خب، وقتی تو هواش رو داری، ‫جای تعجبی نداره.
‫لطف داری.
‫نه، جدی می‌گم. خیلی خوش‌شانسه.
‫خدا جون، حتما یار حامی داشتن ‫تفاوت زیادی حاصل می‌کنه.
‫یعنی مارک از پسش برنمی‌اومد.
‫ظاهرا بدجوری تسلیم بخش مخفی روانش شد.
‫دلش رو به دستیارش، سیسی، باخت بابا.
‫نمی‌خوام دیگه از اون بگم.
‫کمکم کن.
‫راستش،کتابی خونده بودم ‫که راجع به بهبود آثار بخش مخفی روانه.
‫چه بی‌شعورهایی هستن. ‫خیلی بی‌شعوره دیگه. شرمنده.
‫- باید کتابه رو بخونم. ‫- خیلی‌خب، اسمش «اقیانوس اقبال»ـه.
‫- «اقیانوس اقبال». ‫- خیلی خوبه.
‫[ماسایوشی سان: کسی که با فناوری غریبه بود، ‫الان دیگه محرم تمام اسرارشه.]
‫فیل، باید بتونم یکی دیگه رو هم ‫با خودم ببرم «شرکت‌های نوپای هندی».
‫[ربکا نیومان]
‫[ربکا نیومان با گوئینت پالترو فامیله؟ ‫ربکا پالترو و آدام نیومان کی آشنا شدن؟]
‫[الیشا کندی]
‫[الیشا کندی با «را ریوایوال» ‫تو صنعت آبمیوه غوغا کرده.]
‫[شرکت آبمیوه الیشا کندی حرف نداره.]
‫[روند تشکیل شرکت آبمیوه بزرگ الیشا کندی ‫در اوج جذابیت!]
‫اینگرید.
‫فردا خودم هارلو مون رو می‌رسونم مدرسه.
‫اشتباهی ازم سر زده؟
‫خیلی‌خب عزیزم دلم، ‫بهت خوش بگذره.
‫خیلی دوستت دارم. خداحافظ.
‫- خداحافظ مامان جون. ‫- خداحافظ.
‫بیا، بیا، بیا.
‫بهت خوش بگذره. کلی چیز یاد بگیر. ‫دوستت دارم.
‫سلام ربکا.
‫سلام الیشا.
‫ما که اصلا دم مدرسه همدیگه رو نمی‌دیدیم. ‫اون‌وقت یهو الان دیدیم؟
‫- دقیقا. حتما کار کیهانه دیگه. ‫- آره!
‫حالا که حرفش شد، ‫نصف «اقیانوس اقبال» رو خوندم.
‫- وای خدایا، خیلی دوستش داشتم. ‫- خیلی دوستش داشتی؟
‫خیلی خوبه، مگه نه؟ ‫باید بعدش «الهه درون» رو بخونی.
‫یه لحظه وایستا. اسمش چی بود؟
‫- «الهه درون». ‫- «الهه...»
‫- مخت سوت می‌کشه. ‫- دیگه واسه خودم گورو پیدا کردم.
‫ممنون.
‫سلام ربکا. تخم‌مرغ یشم سبزه رو خریدم.
‫همین الان هم توشه.
‫- چه کار خوبی کردی نیکول. ‫- به گوئینت بگو.
‫باشه.
‫- چیزیش نیست. تخم‌مرغ یشم سبز گرفته بود. ‫- چی گرفته بود؟
‫سنگیه که شکل تخم‌مرغ می‌تراشن تا آدم...
‫خب، واسه تقویت ماهیچه‌های لگنه.
‫اون‌وقت می‌خواد به گوئینت پالترو بگی؟
‫گوئینت فامیلمونه، ‫خودشون هم هم‌مدرسه‌ای بودن.
‫چه عالی. خب، می‌تونه ‫تا مراسم تجدید دیدارشون صبر کنه...
‫و خودش به گوئینت پالترو بگه دیگه.
‫می‌خوای بریم چای بخوریم؟
‫- می‌خوام، ولی باید برم سر کار. ‫- معلومه دیگه. درک می‌کنم.
‫ولی شاید بتونیم امشب یه مشروبی بخوریم؟
‫من که کاری ندارم.
‫[بمبئی]
‫ارزش «سری ب»ـمون ‫بعد از سرمایه‌گذاری...
‫به سی و شش میلیون دلار رسید...
‫صخره‌های مرجانی سراسر دنیا ‫تقلا می‌کنن بقا پیدا کنن.
‫فناوری ما که ثبت اختراع هم شده...
‫... چند ماه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫ابزار نظارت مقیاس‌پذیریه ‫که رو فضای ابری اجرا می‌شه.
‫- خد... ‫- مات...
‫- نرم... ‫- افزاری.
‫خدمات نرم‌افزاری.
‫- سلام بابا! ‫- آدام. سلام.
‫سلام. سلام، سلام، سلام.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫چه شگفت‌انگیزه.
‫خب، خیلی خوشم میاد ‫موقع ورودم جلب توجه کنم.
‫ببین، خیلی خوشحالم که دعوتم کردی. ‫جدی می‌گم.
‫بریم یه چیزی بخوریم. خب؟
‫- خیلی‌خب. ‫- یه چیزی بخوریم.
‫باورت نمی‌شه چه اتاقی دارم.
‫تو اتاقم پیانو دارم ‫و یه پیشخدمت شخصی دارم...
‫که لباس‌هام رو از چمدونم درآورد.
‫مینی‌بارش هم کوچک نیست. ‫اندازه یخچال خونه خودمه.
‫اتاقه که چیزی نیست.
‫یه تور خصوصی تو تاج محل برات جور کردم.
‫خب، من بیش از هر چیز بابت شنیدن ‫سخنرانی پسرم هیجان‌زده‌ام.
‫حضار گرامی، این شما و این ‫مؤسس و مدیر عامل اجرایی «وی‌ورک»،
‫جناب آقای آدام نیومان.
‫هفت ساله که بودم، ‫والدینم از هم طلاق گرفتن.
‫مسلما داغون شده بودم.
‫خودم و خواهرم ‫با مادرم زندگی کردیم.
‫قبل از هجده سالگیم، سیزده بار ‫نقل‌مکان کرده بودیم.
‫سیزده بار.
‫یعنی سیزده‌بار ‫مدرسه‌ام عوض شد،
‫سیزده بار روز تولدم می‌ترسیدیم، ‫سیزده بار اثاث‌کشی کردیم...
‫و می‌دونستم باید مجددا از نو شروع کنم.
‫باید خودم رو با دوستان، قوانین ‫و قلدرهای جدیدی وقف بدم.
‫بابام زیاد کاریمون نداشت.
‫دستمون اون‌قدر تنگ بود ‫و به قدری نگران وضع مالیمون بودم...
‫که از ده سالگی به مادرم اجاره می‌دادم.
‫بالاخره تو کیبوتصمون مستقر شدیم.
‫و باید اعتراف کنم...
‫اولین بار بود که واقعا حس می‌کردم ‫به جایی تعلق دارم.
‫کل بچه‌ها تو یه خوابگاه می‌خوابیدن.
‫همگی تو یه کافه‌تریا غذا می‌خوردیم...
‫و اولین بار تو عمرم بود ‫که حس می‌کردم عضو گروهی هستم.
‫بعد از نقل‌مکانم به نیویورک ‫در بیست و چند سالگی،
‫حس کاملا متفاوتی بهم دست داد.
‫حس می‌کردم به سوت و کورترین ‫جای دنیا نقل‌مکان کردم.
‫این همه آدم بغل گوش همدیگه زندگی می‌کنن،
‫ولی خیلی از هم درون.
‫از هم جدان. با هم ارتباطی ندارن.
‫با خودم گفته بودم ‫«حتما راه دیگه‌ای هم هست».
‫«وی‌ورک» شرکت دفتری نیست.
‫حتی شرکت فضای کاری مشترک هم نیست.
‫یه پا انقلابه، یه جامعه است.
‫ضمنا، راستش رو بخواین،
‫خودم کل عمرم دنبال چنین چیزی بودم.
‫سفر شگفت‌انگیزی بوده.
‫با افراد جدید ‫خارق‌العاده‌ای آشنا شدم...
‫و با آشنایان قدیمی صمیمی‌تر شدم.
‫راستش، پدرم هم امروز همین‌جاست.
‫به عمرمون این‌قدر... صمیمی نبودیم.
‫بابا، دست تکون بده.
‫دست تکون بده بابا. دست تکون بده.
‫آره. آره.
‫مأموریت ما خاتمه دادن به حس تنهاییه.
‫بذارین روش خاتمه دادنش رو بگم.
‫یادمه بچه که بودی، ‫یکی دو بار لبخند زده بودی.
‫بابا، من که نمی‌گم تقصیر توئه. خب؟
‫من معتقدم بدبختی انتخابیه.
‫پس واسه چی گفتی بیام اینجا ‫که حرف‌هات رو بشنوم؟
‫یا نکنه صرفا می‌خواستی نمایشم بدی؟
‫با خودت کاری نداشتم.
‫ببخشید.
‫سلام آقای نیومان.
‫ارائه‌تون روم تأثیر گذاشت.
‫ممنونم.
‫ماسایوشی سان هستم.
‫آدام هستم. آدام نیومان هستم.
‫آدام. نظرت راجع به پیشرفتتون چیه؟
‫پیشرفتمون؟ راضی نیستم.
‫باید سه برابر «آمازون» گسترش پیدا کنیم.
‫خوبه.
‫وقتی آدم حس کنه دستاورد ‫موفقیت‌آمیزی داشته، دیگه رشد نمی‌کنه.
‫ولی «آمازون» شرکت فناوری‌محوره.
‫هزینه کم و پتانسیل گسترش بی‌نهایتی داره.
‫پتانسیل گسترش «وی‌ورک» هم بی‌نهایته.
‫شرکت فضای کاری مشترک ‫از چه لحاظ «فناوری» محسوب می‌شه؟
‫خودتون بیاین «وی‌ورک» رو ببینین ‫تا نشونتون بدم.
‫دفعه بعدی که اومدم نیویورک، میام.
‫چه عالی. مایه افتخارمه.
‫مایه افتخارمه.
‫- طرف کی بود؟ ‫- مخاطب سخنرانیم بود.
‫کلی زندگی کردی‌ها.
‫چی؟
‫بازیگری کردی، هند بودی، وال استریت بودی.
‫آها، خب، دارم سعی می‌کنم...
‫اون تجربیاتم رو به کار بگیرم ‫تا روح شرکتمون رو شکل بدم.
‫شرکت‌ها هم روح دارن؟
‫خب، شرکت ما که داره.
‫واقعا داره. خودت میای و شخصا می‌بینی. خب؟
‫اصلا اینجا رو از کجا می‌شناختی؟
‫راستش، من و آدام قدیم‌ها می‌اومدیم اینجا.
‫خب، حیف شد آدام. ‫دیگه خودمون میایم اینجا.
‫- ممنون. سلامتی. ‫- سلامتی.
‫وای خدایا.
‫اون دوتا احمق رو باش.
‫اولش انگار بدجور آدم رو می‌خوان، مگه نه؟
‫انگار به آدم نیاز دارن. خیلی کیف می‌ده.
‫- تهش ناامید می‌شین! ‫- شاید هم نشین. بس کن دیگه.
‫ببین، خودم که بهت ‫هشدار داده بودم...
‫بعد از طلاقم زنیکه بدجنسی شدم.
‫عصبانی و تلخ‌رو هم شدم.
‫یه مقدار تلخ‌رو شدم.
‫خیلی غم‌انگیزه.
‫عذر می‌خوام. هست دیگه.
‫آره، آخه تو هنوز به عشق اعتقاد داری.
‫نه، آخه تو نابغه‌ای،
‫زیبایی و خیلی مهربونی.
‫من هم بصیرت دارم.
‫جناب‌عالی به هر چیزی ‫و هر کسی که بخوای، می‌رسی.
‫تو یه پا ابرنواختری.
‫به سلامتی خودت.
‫هیچ حد و مرزی وجود نداره.
‫- سلامتی خودم. ‫- سلامتی خودت.
‫- سلامتی خودم! ‫- سلامتی خودت!
‫سلامتی خودت!
‫صبح به خیر فیل. ‫داره... خیلی‌خب. خوبه.
‫اینگرید، خواهشا یه کم کمکم کن.
‫من هم می‌خوام ‫عین بابا پابرهنه باشم!
‫سلام. دخترت نمی‌خواد کفش بپوشه. ‫هند چطور می‌گذره؟
‫- برگشتی؟ چی؟ ‫- بریم بچه‌ها. بیاین دیگه.
‫- کجا... واسه چی نیومدی خونه؟ ‫- یه بوس دیگه بده. بریم.
‫خانم نیومان، خودتون هارلو رو می‌برین مدرسه؟
‫چی؟ نه بابا.
‫«خنا»؟ «خنا» دیگه چیه؟
‫خدمات نرم‌افزاریه.
‫ما هم خدمات فضای کاری ارائه می‌دیم.
‫تقریبا مطمئنم اصلی نرم‌افزاریه‌ها.
‫خب، الان دیگه «فضای کاری»ـه.
‫این‌طوری وارد عرصه فناوری می‌شیم.
‫صندوق «ویژن» ماسا رو شرکت‌های ‫فناوری‌محور سرمایه‌گذاری می‌کنه.
‫یعنی... ماسایوشی سان داره ‫رو ما سرمایه‌گذاری می‌کنه؟
‫هنوز نکرده. ولی می‌کنه.
‫سوزان، می‌خوام مهندس استخدام کنی.
‫چه مهندسی استخدام کنم؟
‫همه جور مهندسی استخدام کن.
‫[ضرر روزانه 1.9 میلیون دلاری.]
‫آدام، قرار بود برامون سرمایه جور کنی‌ها.
‫ولی الان داری می‌گی بیشتر خرج کنیم؟
‫میگل، آدم خرج می‌کنه که رشد کنه. ‫خرج می‌کنه که رشد کنه.
‫می‌فهمی؟ ‫الان که نباید به فکر کارهای جزئی باشیم.
‫همین که آدم خرسند بشه، ‫دیگه رشد نمی‌کنه.
‫آدام، وقتی من رو استخدام کردی،
‫ازم خواسته بودی بیام ‫و فردا رو باهات بسازم.
‫عذر می‌خوام، ولی فردا ‫این شکلی ساخته نمی‌شه.
‫خب، آینده «وی‌ورک» از همین قراره لزلی.
‫اگه درکش از توانت خارجی، می‌تونی بری.
‫سوزان، مهندس استخدام کن.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. دیمین!
‫دیمین!
‫- دیمین! ‫- جانم؟
‫به مجله «وایرد» بگو می‌تونن...
‫از آزمایشگاه «وی‌ورک» ‫گزارش ویژه تهیه کنن.
‫- خب؟ ‫- باشه.
‫آدام، آزمایشگاه «وی‌ورک» دیگه چیه؟
‫[آزمایشگاه «وی‌ورک» ‫چهره فردا را نمایان می‌سازد.]
‫[«وایرد»]
‫[شماره ناشناس]
‫- الو؟ ‫- اومدم نیویورک.
‫یه ربع دیگه دفترتونم.
‫چه عالی. چه عالی. می‌بینمتون.
‫می‌بینمت ماسا.
‫فیل!
‫توجه کنین! توجه کنین!
‫قراره تور خیلی مهمی داشته باشیم.
‫ما هم باید کمکش کنیم...
‫انرژی خاص «وی‌ورک» رو درک کنه.
‫روحیه‌مون رو درک کنه.
‫به هرکدومتون هم صد سهم می‌دم، خب؟
‫خیلی‌خب، باید چندتاتون رو جابه‌جا کنم، ‫پس همکاری کنین.
‫اسم تو چیه؟
‫برایان هستم.
‫- چی؟ ‫- برایان هستم.
‫برایان؟ برایان. خب... کارمند کدوم بخشمونی؟
‫کارمند اینجا نیستم.
‫- فیل. ‫- چیه؟
‫ایشون دیگه کارمند اینجاست.
‫- سلام برایان. ‫- اینجا بشین.
‫- خیلی‌خب. ‫- بشین.
‫تو وایستا.
‫حالا بخندین.
‫از ته دل بخندین. ‫از ته دل.
‫فیل.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫اینجا که آسایشگاه روانی نیست.
‫فیل، خواهشا خندیدن رو یادشون بده.
‫عین فیل بخندین. بخند.
‫شما دو نفر هم می‌تونین زوج باشین.
‫با هم نیستین؟
‫بهتره باشین. زوج خیلی خوبی می‌شین.
‫چهره عاشقانه‌‌تون رو نشونم بدین.
‫مثلا رابطه سه نفره دارین. ‫بیاین. بیاین.
‫نه، نه، نه. اینجا بشینین. ‫راحت باشین.
‫چس، فیل، واسه همه قهوه بیارین.
‫خواهشا همگی گوش کنین. ‫تور خیلی مهمی داریم.
‫ما هم اینجا رو با انرژی و محبت پر می‌کنیم.
‫هر کاری عشقتون می‌کشه بکنین.
‫سلامتی! ایول.
‫- سلامتی بزنین. راحت باشین. ‫- سلامتی!
‫- فیل، چقدر مونده؟ ‫- سه دقیقه مونده.
‫یکی باید برقصه.
‫یه دقیقه مونده.
‫انرژی پرشور داشته باشین. ‫عشق، محبت و خلاقیت بروز بدین.
‫فوتبال دستی بازی کنین. ‫به برنده‌تون صد سهم دیگه هم می‌دم.
‫ولی اسمت چیه؟
‫- هالی هستم. ‫- زود باش باهام بیا هالی.
‫خیلی‌خب. بیا اینجا. ‫اینجا وایستا. تو...
‫از دفترش تماس گرفتن. ‫مجبور شد یه وقت دیگه بیاد.
‫انرژیتون حرف نداره.
‫[ضرر روزانه 2.1 میلیون دلاری]
‫می‌خوای نشونت بدم؟
‫آره. آره.
‫چی؟
‫می‌تونم یه کاریش بکنم.
‫جوابش رو چی بدم؟
‫«خطم رو تازه گرفتم. شما؟»
‫خفه شو بابا.
‫آمار و ارقام قشنگی نداریم بچه‌ها.
‫دیدین؟ هیچ حسابداری نمی‌تونه ‫شرایط رو با جادو بهبود ببخشه.
‫نمی‌شه بیشتر اجاره بدین، ‫مدت زمان اجاره‌ها رو افزایش بدین...
‫- و بابت عضویت هم تخفیف بدین. ‫- احسنت.
‫می‌تونیم تا شب همین‌جا بشینیم. ‫ولی محاسبات از همین قراره.
‫باید با آدام صحبت کنی.
‫شاید بهتر باشه یه بار دیگه ‫اعداد و ارقام رو بررسی کنیم.
‫اعداد و ارقام که عوض نمی‌شن. ‫این شکلی که نمی‌شه.
‫میگل، باید... باید یه کاری کنیم.
‫درسته، ولی باید خرج کنیم تا رشد کنیم دیگه.
‫این که نشد نقشه. ‫چنین حرفی مال پشت ماشینه.
‫آها، خب، ما... ‫ما که رشدمون رو متوقف نمی‌کنیم، اینه که...
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫با خودم گفتم شاید اگه ‫یادگیری بصریت بهتره،
‫این شکلی راحت‌تر بفهمی.
‫خیلی‌خب. یه پیشنهادی بهم بدین دیگه بچه‌ها.
‫بگین دیگه. داریم... ‫داریم بابت خدماتتون...
‫چندین هزار دلار ‫پرداخت می‌کنیم، پس...
‫پیشنهاد بدین دیگه.
‫وظیفه‌مون چنین کاری نیست.
‫تعدیل نیرو کنیم.
‫گور بابات متیو.
‫عذر می‌خوام که احساسات ‫ظریفت رو خدشه‌دار کردم،
‫ولی اگه ایشون می‌ترسه ‫با اون یکی مؤسس شرکت صحبت کنه...
‫گور بابات متیو.
‫و ما هم بخوایم عین دریانوردان مست ‫همین‌طور خرج کنیم،
‫راه‌حل‌هامون محدود می‌شه دیگه.
‫در نتیجه، باید تعدیل نیرو کنیم.
‫هیچ‌کس رو اخراج نمی‌کنیم.
‫اگه آدام چنین حرفی از دهنت می‌شنید، ‫خودت رو اخراج می‌کرد.
‫پس پیشنهاد بدین.
‫چهارهزار و پونصد متر تو بلوار هالیووده...
‫ماسا داره میاد.
‫فضا رو فعال کنین!
‫مستقر بشین. ‫طبق اشارات قبلیم مستقر بشین.
‫منظورم از «فضا رو فعال کنین» همین بود.
‫گفت بعدا میاد.
‫[ضرر روزانه 2.3 میلیون دلاری]
‫سلام.
‫امروز چطور بود؟
‫خرج آماده‌سازی آرلینگتون ‫4.9 میلیون دلار شد.
‫خرج آماده‌سازی دنور ‫6.3 میلیون دلار شد.
‫خرج آماده‌سازی سن دیگو 8.2 میلیون دلار شد.
‫- هزینه جذب اعضای آرلینگتون... ‫- چقدر... چقدر فرصت داریم؟
‫خب، احتمالا... ‫نظرت چیه جان؟ به نظر من...
‫خودم می‌گم نوابغ عزیز.
‫داریم از خون‌ریزی می‌میریم...
‫و باید سریعا بهمون پول تزریق کنن، ‫وگرنه جان به جان‌آفرین تسلیم می‌کنیم.
‫یا باید یکی از اعضامون رو قطع کنیم.
‫چقدر فرصت داریم؟
‫فقط بگین کدوم فصل چه سالی کم میاریم؟
‫به سال نمی‌کشه میگل. ‫چند... چند ماه بیشتر فرصت نداریم.
‫[ماسا]
‫فضا رو فعال کنین! فضا رو فعال کنین!
‫- سلام آدام، باید صحبت کنیم. ‫- [ضرر روزانه 2.4 میلیون دلاری]
‫آدام، قبلا صحبت کرده بودیم ‫که احتمال وقوع چنین اتفاقی هست...
‫و ظاهرا... رخ داده دیگه. یعنی...
‫آدام، شرکت سر دوراهی حیاتی‌ای قرار داره.
‫دو راه‌حل داری، یکیش اینه ‫که سریعا دوازده شعبه رو تعطیل کنی.
‫چنین کاری نمی‌کنم.
‫اون یکیش اینه که کل ‫کارهای غیرضروری رو لغو کنی.
‫یعنی آزمایشگاه «وی‌ورک» هم لغو بشه.
‫به هیچ وجه.
‫خب، راه‌حل دیگه‌ای نداری.
‫- ریچارد... ‫- تو اصلا بهش سخت نمی‌گیری بروس.
‫راه‌حل دیگه‌ای نداری. ختم کلام.
‫- سلام. به «وی‌ورک» خوش اومدی. ‫- سلام ربکا.
‫وای خدایا. چه خوشگل شدی.
‫خیلی خوشحالم که بالاخره اینجا رو می‌بینم.
‫خوبه. خب، تو فکرش بودم ‫که اطراف رو سریع نشونت بدم...
‫- آره، ممنون می‌شم. ‫- و بعدش با «شازده کوچولو» خان صحبت کنیم.
‫ایشون؟ ایشون می‌خواد تو اتاق جلسه خودم،
‫تو شرکت خودم، برام راه‌حل تعیین کنه؟
‫جناب‌عالی برام راه‌حل تعیین می‌کنی؟
‫آره، کارمون به اینجا کشیده.
‫- ببینین چی می‌گم. ‫- آدام، من رو باش.
‫چهار ماه از جریان هند گذشته.
‫ماسا نمیاد دیگه.
‫چه بند و بساطی دارین.
‫راستش، با دیدنش ‫یاد دوران ابتدایی شرکت خودم می‌افتم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫چه حرف خرسندکننده‌ای زدی.
‫آدام هم اینجاست.
‫سلام. شرمنده مزاحم شدم.
‫- سلام عشقم. ‫- سلام عزیز دلم!
‫سلام. صرفا می‌خواستم با دوستم آشنات کنم.
‫- الیشا کندی هستن. وای. ‫- درسته.
‫- هوادار شرکتتون هستیم خانم کندی. ‫- وای.
‫اصلا می‌دونین بابت اینجا کشوندنتون...
‫چندتا استعدادیاب عوض کردیم؟
‫چی شده که افتخار حضورتون نصیبمون شده؟
‫خب، آدام، ایشون ‫همون دوست جدیدم...
‫الیشاست که برات ‫تعریف می‌کردم دیگه.
‫اومده دیدن خودم. ‫من هم داشتم اطراف رو نشونش...
‫معلومه دیگه. معلومه که اومدن ‫دیدن همسر سحرآمیزم.
‫معلومه. معلومه.
‫ولی حالا که تشریف آوردین، ‫ناخودآگاه حسش می‌کنین، مگه نه؟
‫- یه کوچولو حس می‌کنین دیگه. ‫- از یه کوچولو هم بیشتره.
‫- شگفت‌انگیزه. اینجا شگفت‌انگیزه. ‫- خیلی‌خب، چه عالی. آره، شگفت‌انگیزه.
‫ولی همون‌طور که به استعدادیاب‌هاتون ‫هم گفته بودم،
‫من تو شرکت خودم کار دارم.
‫شرکت خیلی موفقی هم داری. ‫شاید بهتر باشه خودت بهش پیشنهاد کار بدی.
‫ولی من که بهشون پیشنهاد کار ندادم.
‫عه، خب، پس... ‫پس چه پیشنهادی دارین؟
‫احساس تنهایی می‌کنین؟
‫- عذر می‌خوام. آدام... ‫- چی؟
‫صـ... صرفا... می‌خوام ببینم ‫احساس تنهایی می‌کنین یا نه.
‫- آدام، خیلی... ‫- نه، نه، نه. سوال ساده‌ایه دیگه. اِم...
‫همه احساس تنهایی می‌کنن دیگه.
‫دنیامون... خیلی سوت و کوره.
‫موافقم. واقعا موافقم.
‫واسه همین بهتون پیشنهاد کار ندادم.
‫بهتون پیشنهاد مأموریتی می‌دم...
‫که با چندین میلیارد نفر ‫ارتباط برقرار کنین...
‫و جامعه‌ای جهانی ایجاد کنین ‫که موجب شادی و ارتباط...
‫- مردم کل دنیا می‌شه. ‫متوجهین؟
‫به‌علاوه، یه مقدار ‫از سوت و کور بودن دنیا می‌کاهین.
‫همین الان، همین‌جا پیشنهاد می‌دم.
‫بهترین و بدترین خصوصیتش اینه ‫که اصلا جواب منفی قبول نمی‌کنه.
‫من که هنوز جواب منفی نگرفتم.
‫نباید نظر هیئت مدیره‌تون رو هم بپرسین؟
‫خودم هیئت مدیره محسوب می‌شم.
‫- راجع بهش فکر می‌کنم. ‫- ایول.
‫بهتره بریم. میز رزرو کردیم.
‫آدام جدی می‌گه؟
‫اگه جدی نمی‌گفت ‫که باهاش نبودم.
‫چی می‌گفتیم؟ ‫داشتی برام راه‌حل تعیین می‌کردی.
‫گفتی دو راه‌حل دارم.
‫من راه‌حل شماره سه رو انتخاب می‌کنم.
‫[منابع انسانی: تعدیل نیرو]
‫همین الان اخراجم کردن.
‫من رو هم اخراج کردن.
‫[ضرر روزانه 2.2 میلیون دلاری]
‫♪ قافیه خفن درآوردن... ♪
‫- ♪ قلق داره، قلق داره. ♪ ‫- بریم تو کارش!
‫♪ قافیه خفن درآوردن قلق داره. ♪
‫♪ به موقع قافیه خفن درآوردن قلق داره. ♪
‫تو که همین امروز هفت‌درصد ‫کارمندان شرکت رو اخراج کردی،
‫ولی تصمیم گرفتی ‫چند هزار دلار خرج کنی...
‫تا «ران دی‌ام‌سی» ‫بیان اینجا اجرا کنن؟
‫یکی از بخش‌های عادی فاز رشدمونه.
‫ضمنا، الان دیگه پولش داریم. ‫تازه، همه باید روحیه بگیرن دیگه.
‫همه باید شغل داشته باشن!
‫لزلی، تو از اولین کارمندانمون بودی،
‫واسه همین همیشه ‫خیلی دوستت داشتم.
‫ولی اگه کس دیگه‌ای می‌خواست...
‫این شکلی باهام صحبت کنه، ‫اخراجش می‌کردم.
‫حواست رو جمع کن. ‫حد و حدودی داره دیگه.
‫- می‌رم بالا. ‫- حواسم رو جمع کنم؟
‫تو هم که هیچ حرفی نمی‌زنی.
‫♪ چه حیف که نمی‌شه تو شهر قایم بشیم. ♪
‫♪ پنجره سیاه که به درد نمی‌خوره. ‫خودشون می‌دونن کی تو خونه است دیگه. ♪
‫♪ قافیه خفن درآوردن قلق داره. ♪
‫♪ به موقع قافیه خفن درآوردن قلق داره. ♪
‫♪ قلق داره. ♪
‫♪ قلق داره، قلق داره. ♪
‫به درک بابا.
‫هارلو مون، می‌خوای بگی ‫بابت چه چیزهایی شکرگزاری می‌کنیم؟
‫من بابت دوستانم و قوری قورباغه ‫شکرگزاری می‌کنم.
‫- ایول. ‫- من هم بابت الیشا کندی شکرگزاری می‌کنم.
‫جذبش کردم. آره.
‫- عه، بهم نگفته بود. ‫- آره. آره. آره. خوبه، نه؟ آره.
‫- خب... آره دیگه. ‫- خیلی... عجب.
‫گفته بود کار داره و سرش شلوغه.
‫نگفته بود شرکت خودش رو ول می‌کنه...
‫که به «وی‌ورک» ملحق بشه. ‫چه خبر مهمی.
‫گفت یکی از دلایل اصلی میلش ‫به تغییر شغل،
‫عشقت به شرکتمون بود، ‫اینه که ممنونم.
‫سمت مدیر ارشد برند رو بهش می‌دم.
‫ایول. ایول.
‫بابا، مامان که نگفت ‫بابت چه چیزهایی شکرگزاری می‌کنه.
‫ریوکا، خواهشا بگو بابت چه چیزهایی ‫شکرگزاری می‌کنی.
‫دارم از گرسنگی می‌میرم.
‫شما بفرمایین بخورین. ‫من دیگه اشتها ندارم.
‫- من که هفته‌ای یه شب گوشت می‌خورم. ‫- خودم می‌دونم.
‫هفته‌ای یه شب می‌خورم.
‫دست خودم نیست که حالم ‫با تماشای هضم شدن...
‫ترس حیوانات تو بدنت ‫به هم می‌خوره.
‫مرغه دیگه، خب. مرغه دیگه. ‫ترس نداره که.
‫موجود زنده است دیگه. موجودات زنده هم...
‫- قطعا نمی‌ترسن. ‫- می‌ترسن و احساس ناتوانی می‌کنن.
‫کل موجودات زنده می‌ترسن ‫و احساس ناتوانی می‌کنن.
‫گاهی اوقات ملت یادشون می‌ره. ‫اگه می‌شه... من برم.
‫ولـ... ولی تو که نگفتی بابت ‫چه چیزهایی شکرگزاری می‌کنی.
‫بیا. این رو بخور.
‫به مادرت نگو.
‫هستم.
‫خیلی‌خب. نوش جان.
‫سلام. با الیشا کندی تماس گرفتین. ‫الان نمی‌تونم جواب بدم...
‫برات پیتزا هم می‌گیرم.
‫- نه. ‫- چرا، می‌گیرم.
‫[ضرر روزانه 2.4 میلیون دلاری]
‫ماسا اومده.
‫- الان اومده؟ ‫- همین الان اومده!
‫سلام ماسا. سلام ماسا. ممنون که وقت گذاشتی. ‫چقدر فرصت داری؟
‫دوازده دقیقه فرصت دارم.
‫دوازده دقیقه فرصت داری. ‫بی‌صبرانه مشتاقم آینده کاری رو نشونت بدم.
‫بفرما. بفرما. خیلی خوش اومدی.
‫خودم «خدمات فضای کاری» خطابش می‌کنم.
‫داریم سامانه‌های ‫داده‌ای می‌سازیم...
‫که جوامع سراسر دنیا رو ‫به هم متصل کنیم...
‫کفش نمی‌پوشی؟
‫نه.
‫رد دادی‌ها.
‫باهام همراه شو.
‫در حال حاضر نود و سه هزار متر مربع...
‫فضای کاری واسه ‫«وی‌ورک» اتخاذ کردیم...
‫من که نمی‌خوام فضای کارت رو ببینم.
‫من دنبال شرکت نیستم.
‫دنبال مؤسسین هستم.
‫والدین من از کره به یکی ‫از استان‌های کوچک ژاپن...
‫مهاجرت کرده بودن ‫و همون‌جا به دنیا اومدم.
‫فامیلیمون رو عوض کردیم ‫و ژاپنی گذاشتیم،
‫ولی فرقی نداشت.
‫همه می‌دونستن غریبه‌ایم.
‫شونزده ساله که بودم، ‫به ایالات متحده نقل‌مکان کردم...
‫و اینجا هم فرقی نداشت.
‫من به عمرم خیلی مورد تبعیض واقع شدم...
‫و به شدت احساس تنهایی کردم.
‫ولی خودت کل این داستان‌ها رو از بری دیگه.
‫واسه همین تو «شرکت‌های نوپای هندی» ‫اون شکلی سخنرانی کردی.
‫خب، اِم...
‫وقتی مانعی سد راهت شد، ‫غصه نخور.
‫آخه فرصت رشد ایجاد می‌کنه.
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫سلام ریوکا، چرا تو تاریکی نشستی؟
‫می‌خواستم تا نشئه نکردی، باهات صحبت کنم.
‫سر اولین قرارمون...
‫نشانه‌های منفی زیادی بود.
‫تو درکم کرده بودی.
‫از اون سر میز نگاهم کرده بودی ‫و درک کرده بودی، مگه نه؟
‫الیشا ازم پرسیده بود ‫جدی می‌گی یا نه.
‫من هم گفتم آره.
‫ولی بهش نگفتم چند شب ‫تنها تو تخت‌خواب دراز می‌کشم...
‫و با خودم می‌گم ‫الکی بادت کردم یا نه.
‫کجایی؟
‫آخه اینجا که نیستی.
‫تو زندگی منی.
‫این خانواده زندگی منه، زندگی تو هم هستیم. ‫می‌فهمی؟
‫هیچی از ما مهم‌تر نیست.
‫می‌فهمم. می‌فهمم. جدی می‌گم.
‫من که همین‌جام.
‫نه‌خیر.
‫واسه چی نگاهم نمی‌کنی؟
‫چرا باهام صحبت نمی‌کنی؟ ‫چرا بهم دست نمی‌زنی؟
‫چرا بچه‌هامون رو نگاه نمی‌کنی؟
‫ریوکا. ریوکا، خواهش می‌کنم. ‫خواهش می‌کنم.
‫- ببین. ببین، بذار توضیح بدم. ‫- نمی‌شه آدام. نمی‌شه.
‫- یه نگاهی بنداز. ببین. ‫- نه‌خیر، نمی‌خوام.
‫- خواهش می‌کنم. اینجا رو. اینجا رو. ‫- چیه؟ این چیه؟
‫رقم سرمایه‌گذاری ماسا تو «وی‌ورک»ـه.
‫سرمایه‌گذاریش رو ماست.
‫عملیش کردم.
‫وای نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫واسه تو چنین کاری کردم، خب؟ ‫واسه تو چنین کاری کردم.
‫از اولش هم واسه تو ‫این کارها رو می‌کردم.
‫ببین.
‫[چهل و چهار میلیارد]
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی